دعا برای تعجیل در فرج امام زمان (عج) چه فایده ای دارد؟

1. تردیدی نیست كه دعا، از عبادت‌های بزرگ است و آثار فراوانی دارد و دعا كردن برای سلامتی امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف)از بهترین اقسام دعا است. درباره تاثیر دعا، از دو زاویه می‌توان نگاه كرد:
الف. تاثیر دعا نسبت به امام؛ ب. تأثیر دعا برای دعا كننده؛از نگاه اول، دعا در سلامتی حضرت، مؤثر است؛ زیرا ایشان به این جهت كه انسان است و در همین عالم زندگی می‌كند، در معرض آفات و بلایا هست و دعا می‌تواند در دور كردن بلاها و مرض‌ها از وجود عزیزش مؤثر باشد. این، با اراده‌ی خدا مبنی بر حیات و سلامتی امام، منافاتی ندارد؛ زیرا كه اراده‌ی خدا از طریق اسباب اعمال می‌شود و دعا از مهمترین وسیله‌ها و سبب‌ها برای جریان اراده خدا در زندگی است.
از نگاه دوم، آثار دعا كردن فراوان است از جمله:دعا كردن راهی است برای این كه امام عصر را یاد كنیم و به این وسیله با آن عزیز ارتباط روحی و معنوی پیدا كنیم و این ارتباط ثمرات بسیاری برای رشد و كمال روحی ما دارد.دعا كردن برای امام، نوعی عرض ارادت و محبت نسبت به او است كه قطعاً از سوی آن منبع كرم بی پاسخ نخواهد ماند و دعا كننده را مورد لطف و عنایت خاص خود قرار خواهد داد.دعا كردن برای امام، یعنی آن وجود عزیز را بر بسیاری از موجودات و پدیده‌ها مقدم دانستن و وجود و نقش او را مد نظر قرار دادن. این موضوع، سبب زیاد شدن محبت آن عزیز در دل‌ها و جان‌ها می‌گردد؛ زیرا ذكر محبوب سبب فراوانی محبت نسبت به او است. با توجه به این كه ایشان، واسطه‌ی فیض الهی در عالم هستی‌اند، صلوات و صدقه به نیت ایشان خود نوعی وسیله برای كسب فیوضات بیشتر است.

2. به فرموده امام علی(علیه السلام)خداوند کارها را به حسب قضایش انجام میدهد و نه رضایت شما (میزان الحکمه، روایت شماره 16456) و مقدمه قضای الهی، قدر الهی است؛ چرا که هر کار بر اساس اندازه و هندسه خاص خود انجام میگیرد. به فرموده امام صادق(علیه السلام)چون که خداوند چیزی را اراده کند مقدار می کند آن را و پس از تقدیر قضایش به آن تعلق می گیرید،(همان، روایت شماره 16461).مقدار ، قدر و هندسه و اندازه وجودی هر چیز است و قضا به معنای گذراندن و یک سره کردن و به پایان رساندن است.تقدیر الهی موجودات عالم مشهود را به سوی آن چه در مسیر وجودشان برای آنها تقدیر و قالب گیری کرده است ، هدایت می کند. خدای بزرگ فرمود:"الذی خلق فسوی و الذی قدر فهدی" سپس همین تقدیر و هدایت را با امضای قضا، تمام تکمیل می کند.بسیار می شود که خدا چیزی را تقدیر میکند، ولی به دنبال تقدیر قضایش را نمی راند، مانند قدری که بعضی از علل و شرایط خارج آن اقتضا دارد، ولی به خاطر مزاحمت مانعی، آن اقتضا باطل می شود و سببی دیگر و یا اقتضایی دیگر جای سبب قبلی را می گیرد. چه بسا چیزی مقدر بشود و قضای آن نیز رانده شده باشد، مثل این که از جمیع جهت، یعنی هم از جهت وجود علل و شرایط و هم از جهت نبودن مانع، تقدیر شده باشد که در این صورت، آن چیز، محقق می شود. در بعضی از روایات نیز آمده که قدر، ممکن است تخلف کند، اما برای قضا برگشتی نیست، البته تغییر در تقدیر، مربوط به عالم ماده است. با توجه به این مقدمه، قضا، به معنای اجتماع جمیع علل و شرایط و فقدان هر گونه مانعی است که مسلما انجام می گیرد و هیچ گونه برگشتی در آن نیست. چه بسا، همین قضایی که مجموعه شروط متعدد دارد، یکی از آن شروط، دعای بندگان باشد. آمیختگی و هم سویی دعا و قضا، در روایات به خوبی مشهود است. امیر المؤمنین علی(علیه السلام)در انتهای نامه سی و یکم نهج البلاغه به فرزندشان امام مجتبی(علیه السلام)میفرماید: "دین و دنیای تو را به خدا می سپارم و بهترین خواسته الهی را در آینده و هم اکنون در دنیا و آخرت برای تو می خواهم".اجتماع درخواست از خدا و قضا، بسیار زیبا است. در روایت آمده که حضرت امیر(علیه السلام)از زیر دیواری که در شرف خراب شدن بود حرکت کردند و به جای دیگر رفتند. از آن جناب سؤال شد : آیا از قضای الهی (حکم حتمی الهی) فرار میکنید؟ آن امام بزرگوار فرمودند:"از قضا الهی به سوی قدر الهی فرار می کنم!"(میزان الحکمه، ج8، ص162) به این معنا که در صورت توقف تمام مقدمات لازم برای زیر آوار ماندن مهیا می گردد و قضای الهی تحقق می پذیرد، اما با حرکت بسوی مکانی دیگر مقدمه ای از آن مقدمات ناقص می گردد و هندسه ای دیگر شکل می گیرد که آن تحقق سلامت و امنیت است. لذا منافات ندارد که حتی دعا، قضای الهی را متبدل سازد، دعایی که از جمله مقدمات و شروط حکم الهی است. در روایت از رسول اکرم(ص) وارد شده که:"لایرد القضاء الا الدعاء؛ قضای الهی رارد نمی کند مگر دعا."(منتخب المیزان الحکمه، روایت 2101). یعنی، گاه، مقدرات یک امر فراهم شده است و باید قضا بیاید ولی دعا در تقدیرات اثر می گذارد و باعث تغییر در تقدیرات قضا و نتیجه محقق نمی شود.بنابراین، در عین حال که همه امور به قضای الهی تحقق می پذیرد، منافات ندارد که ما موظف به دعا کردن باشیم، نه صرفا به علت یک امری صوری و ظاهری، بلکه چون دعا، خود، در سلسله ی طولی تحقق اشیا تاثیر جوهری دارد و این تاثیر به اذن و اراده الهی انجام می گیرد. خود حضرت حق، ما را مأمور به دعا کردن کرده است و برای این دعا، تاثیر قائل شده است.نتیجه این که، زمان ظهور حضرت حجت(عجل الله تعالی فرجه الشریف)مثل بقیه امور و اسرار به قضای الهی است . در عین حال، ما موظف به دعای در جهت تعجیل فرج آن بزرگوار هستیم و دعای ما، می تواند در مجموعه علل ظهور موثر باشد.