گاهی وقتا ، با خودم که فکر میکنم ، میگم چی میشد آقا رو برای یک بار هم که شده ببینم. یا در عالم خواب یک لحظه زیارتشون کنم. شاید شما هم مثل من فکر میکنید. ولی تا حالا هیچ کدوم از ماها فکر کردیم وقتی که آقا رو دیدیم توی او ن لحظه چی می خواهیم به آقامون بگیم !؟ اصلا چطور توی روی آقامون نگاه کنیم ، با اینهمه گناه که کردیم ، دروغ هایی که گفتیم ،تهمت هایی که به همدیگه زدیم ، سر همدیگه کلاه گذاشتیم و دیگه و دیگه و .... که اگه بخوایم بشماریمشون سر به فلک میکشه و تا چند روز و یا چند هفته و یا چندسال باید این کار رو  ادامه بدیم تا شمار گناهانمون تموم بشه!

اصلا مگه آدم قحطه که آقا بیاد به خواب امثال من ، چرابیاد؟ ما وقتی میریم خونه کسی که برامون ارزش قائله ، دوستمون داره ، دلمون براش تنگشده ومی خواهیم خوشحالش بکنیم. وقتی ما با یکی دوست میشیم ، سعی میکنیم رسم رفاقت رو در حقش ادا کنیم یعنی هواشو داریم ، پشت سرش هستیم و کمکش میکنیم و گاهی اوقات به خاطر رفیقمون حاضریم جونمونم رو هم  بدیم و هر کاری که از ما بخواد نهایت سعی خودمون  رو میکنیم تا اون کار رو براش انجام بدیم وخیلی کارهای دیگه....

حالا ما باید با خودمون فکر کنیم، ماها که ادعامون میشه منتظر آقا هستیم ، خیلی خاطر آقا رو میخواهیم و جونمون رو به یک نگاهش فدا میکنیم و....حالا باید ببینیم رسم رفاقت رو در حقشون  ادا کردیم یا نه ؟ رسم رفاقت در حق چه کسی ، در حق کسی که منجی عالم بشریت هستش ، کسی که تمام عالم به خاطر اون و پدرانش خلق شده.

اصلا رسم رفاقت در حق امام زمان چیه ؟ آقا از ما چی میخواد ؟ چه کار باید انجام بدیم که رضایت آقامون رو جلب کنیم ؟ چه کار باید بکنیم که به دیدار آقامون نائل بشیم؟پاسخ این سوال رو خود آقا به ما دادن و فرمودن : <<شما گناه نکنید وبه واجبات عمل کنید ، من خود به دیدار شما می آیم>> سلامتی یوسف زهرا روحی فداك صلوات