آریایی ها که کم آوردن تا دیدن تمام اقوام قدیمی ترک ازآب دراومده

طبق آزمایشات جدید(اصلا هم مشجص نیست چی به چیه)یک دفعه شدن سومری!!!!

پس برادرا و خواهرا دقت کنین

همونطورکه همه می دونن به ما(ترکمن ها)می گن از چین اومدیم،وطبق آزمایشات مشخص شده چینی ها،ژاپنی ها ،کره ای و تمام تمدن های قدیم آسیا ی دور از ما ناشی میشه(هر کی ببینه صددرصد می خنده)

نگاهی به اوضاع ائتنیکی و فرهنگی آذربایجان باستان ( از آغاز تا اوایل میلاد)(2)

توحید ملک زاده

نگاهی به تمدن آندرونووا:
جای جای آذربایجان مأوای آثاری منقوش در صخره ها و كوههای برافراشته ایست كه این نقوش گویای حضور تاریخی بشر اولیه در این مكانها می باشد . انسانهای باستان با طرز تفكر خاص خویش ، خالق این آثار مادی و معنوی هستند .مطالعة این آثار طرز تفكر انسانهای باستان آذربایجان را به وضوح بیان میكند .نقوش مختلف صخره ای در شمال و جنوب آذربایجان تماماً به تمدن سرتاسری آندرونووا متعلق هستند. تمدن آندرونووا تمدنی است عظیم و سرتاسری مربوط به تركان باستان كه شاخص اصلی آن وجود تصاویر حیوانات شاخ دار نظیر گوزن ، بزكوهی ، قوچ و غیره و انسان شكارچی با نیزه و كمان می باشد.
شاخ در میان تركان قدیم و به طبع آن در تمدنهای بعدی تركان نیز از اهمیت فراوانی داشته و علامت قدرت و اقتدار بوده است .همین موضوع در علامت رسمی تركان نیز ظاهر شده و بصورت هلال ماه در آمده است. مثالهای زیادی از تركان باستان در این مورد قابل ذكر است . مثلاً در میان عیلامیان پروتوتورك كه در همسایگی آذربایجان در خوزستان فعلی می زیستند شاخ از اهمیت زیادی برخوردار بوده است. در سنگ نبشته ای مربوط به عیلامی میانه شاخ جزء مهمی از هر معبد بوده و نهاد الویت آن زمان بوده است. به طوری كه شاه شیلهاك اینشوشیناك در قرن دوازده قبل از میلاد افتخار كرده است كه بیست معبد شاخی را حفظ و دو باره سازی كرده است . پانصد سال بعد آشوربانیپال با افتخار به ما اعلام می كند كه در جریان فتح شوش ، شاخ های برتری ریخته گری شده را از زیگوراتها - معابد مذهبی تركان باستان - بركنده است. خاقان های عیلامی ها ، خدایان و صاحب منصبان عیلامی نیز همگی دارای تاج و كلاههای شاخدار بودهاند. سومریهای پروتوتورك هم دارای چنین رسم دامنه داری بودهاند: ” نین قیرسو ” كه دارای شخصیتی خدایی بوده تاج شاخدار بر سر داشت. اكثر اشیاء موجود در موزة تهران ( ایران باستان ) كه مربوط به تركان باستان می باشد دارای نقوش با تاجهای شاخدار می باشند. در آثار تركان بعدی ( مانناها ، ساكاها ، اورارتوها و …) نیز اشیاء منقش به انسانهای با كلاه شاخدار به چشم می خورد. در افسانه ها و داستانهای قدیمی كه در میان تركان رواج داشته شخصیتهای افسانه ای برای ارائة قدرت و اقتدار خویش با تاج های شاخدار ظاهر میشوند. مثلاً رستم و اسكندر در داستان بوینوزلو اسكندر .
در میان اشكانیان نیز شاخ سمبل اقتدار بوده و این یه تدریج تبدیل به حلقه شده است. ساسانیان نیز همین رسم را یاد گرفتهاند. در نقوش خان تختی سلماس ، حاكمان مغلوب آذربایجان حاقه های اقتدار آذربایجان را تسلیم حاكمان ساسانی می كنند.
در تركان بعد از اسلام و حتی معاصر نیز این سمبل به شكل دیگری به چشم می خورد و چیزی از اهمیت آن كاسته نمی شود. مثلاً شاه اسماعیل خطایی اقتدار خود در آذربایجان را با تزئین مناره ای با شاخ قوچهای شكاری در شهر خوی به نمایش می گذارد. امروزه در بام بسیاری از خانه های روستایی آذربایجان شاخ قوچ به عنوان نماد برتری و قدرت و دفع كننده بلاها با شكوه هر چه تمام تر خودنمایی می كند.
همین سنت مردمی تركی به میان فارس ها نیز رفته است. ازرقی هروی می نویسد:
هربرج و هرحصار كه شاخ گوزن داشت
پنهان شد از نهیب خونگ تـو در حصار
امروزه نقوش مربوط به تمدن آندرونوا در اطراف زنگهزور ، كلبه جر، قرهداغ ، ساوجبلاغ و قبوستان به چشم می خورد.
هورریها در آذربایجان:
به استناد یافته های باستانشناسی هورری ها اولین قوم مشخص صاحب دولت در آذربایجان بودند. اقوامی كه به زبان هوریانی hurrohe - از زیرگروههای زبانهای التصاقی، هم خانواده با زبان تركی- سخن می گفتند چهار هزار سال قبل ( هزاره دوم قبل از میلاد ) در آذربایجان ، آناطولی و شمال بین النهرین پراكنده بودند.
هورری ها سالیان بعد در اثر تغییر و تحولات سیاسی و اجتماعی به نام ” میتانی ” تن در دادند و در تاریخ آذربایجان به شكل ” میتانی” ها ظاهر شدند. این تغییر و تحول اسامی در تاریخ عمومی ترك بسیار رایج است و مثالهای بیشمار دارد. میتانی ها را هرودوت ” ماتی نر ” ، استرابون ” ماتیانر” نامیده اند. این نام در تورات ” میدیان” و در قرآن در سوره اعراف آیه 85 به شكل ” مدین ” آمده است.
علاوه بر بسیاری از مظاهر بارز تمدن هورری ها و میراث فرهنگی این قوم پروتوتورك در آذربایجان و آناطولی معاصر معروفیت این قوم در پرورش اسبهای اصیل - ماشین جنگی آنروزگار - شهرة عام و خاص بوده است. آنها وسایل و لوازم خانگی خود را با نقش اسب تزئین می كرده و از آن لذت می بردند. چارلزبورنی رئیس هیئت حفاران هفتوان تپه سلماس از نمونه ای منقوش سفالی یك ارابه با دو اسب مربوط به تمدن هوریان در سلماس گزارش می دهد و به احتمال زیاد امروزه در موزه های اروپایی استقرار یافته است. در سال 1924 میلادی نیزدرناحیة ماكو ظرفی به شكل اسب پیدا شده است كه پاهای آن شكسته بود. در روی این ظرف گلی پخته شده نیز تزئینات زین و برگ دیده می شود. روی دهانه آن یك گل سه پر نقش شده بود. روپوش اسب بصورت نمدی با نقوش متعدد و با نهایت دقت مجسم گردیده بود. موضوع نقوش روپوش ، مجلس شكاری است. اسبی به دنبال گوزنی روان است و پرندگانی كه در میان گل های مصنوعی نقش شده است در پروازند.
گفتنی است در سنت تركها ، اسب وفادارترین رفیق ، یار و شریك پیروزی ها ، هشدار دهنده و مشاور ، رهانندة قهرمان و هم شأن او شمرده می شده است. اسبها نیز همچون جنگاوران در پایان جنگها طی تشریفاتی خاص به خاك سپرده می شدند. هم اكنون چند گور اسب در آناطولی وجود دارد كه زیارت می شوند. در آذربایجان نیز مكانهای مقدسی محل غیب اسب افراد نامی آذربایجان شمرده می شود مانند دریاچه ساوالان محل غیب اسب بابك. پدر گرامر زبان تركی ” محمود كاشغری ” در كتاب دیوانلغات الترك نیز اسب را ” بال ترك ” نامیده و عبدالرشید بن صالح بن نوری باكویی مؤلف كتاب ” تلخیص الاثار فی عجایب القطار ” نوشته است كه تغزغزها ( تركان اوغوز ) اسب را می پرستیدند. در افسانه های تركی نیز سخن از اسب فراوان رفته است. در داستان شاه اسماعیل ، وی از شكم و اسب او یعنی ” قمردایی ” از پوست سیبی كه درویش ” عدیل شاه ” عقیم می دهد متولد می شود. پیوند قمردایی با شاهاسماعیل یادآور پیوند قیرات با كوراوغلو است.
در داستان بابك نیز داریم كه اسب بابك هر سال در روز مرگ وی از ساوالان بیرون آمده به یاد بابك شیهه ای كشیده و دوباره به دریاچه بالای كوه فرو می رود. در افسانه ” وفالی آت ” یكی از داستانهای آذربایجانی اسب باملیك ممد سخن می گوید و او را از خطرات آگاه و راهنمایی اش می كند. در افسانه های تركان یاكوت در سیبری اسبهای بهادران از سرزمین آفتاب می آیند و با قهرمانان سخن گفته و آنها را از مهلكه رها می كنند. اسب كؤگودی مرگن قهرمان داستان آلتای ، ” ماآدای قارا ” نیز با او حرف می زند.
اسب در طول تاریخ ثروت گرانقیمت مردم آذربایجان بوده است. وجود این ثروت و همچنین سنگهای قیمتی و مستحكم فراوان سبب شده بود كه اقوام تجاوزگر آشوری هر از چند گاهی برای بدست آوردن غنایم جنگی - اسب و سنگ و چوب - به آذربایجان حمله كرده و سبب خرابی ها و خسارات فراوان شوند. لوحه ای از تیگلات پلاسر اول ( 1114 - 1076 ق.م ) این موضوع را به خوبی بیان می كند. هورری ها چند صد سال در تاریخ ، مستقل و سربلند زیستند تا اینكه آشوری ها توانستند آنها را مغلوب كنند.
تمـــدن كـــورقــــان:
یكی از مهمترین شاخص های تمدن و فرهنگ تركان باستان كه ادامه این سنت در میان پاره ای از قبایل و اقوام ترك تا امروز بر جای مانده است برپایی كورقان ها یا تپه مزارهایی است كه در جای جای قلمرو تركان برپا شده است. به عبارت دیگر هر كجا كورقانی بوده ، طایفه تركی نیز بوده و هر كجا طایفة تركی ساكن بوده كورقانی هم از خود به یادگار گذاشته است. قدیمی ترین كورقانهای بدست آمده در آذربایجان مربوط به دورة مئزولیت ( سه تا چهار هزار سال قبل از میلاد ) می باشد.
نحوة برپایی كورقان ها بدین ترتیب بود : تركان قدیم ابتدا مردگان خود را در داخل قبرهایی به عمق 2 متر به خاك سپرده سپس همراه با ملزومات زندگی اعم از اشیاء سفالی ، اسلحه های آهنی، طلایی، قطعههای زین و یراق به ویژه دهنه های اسب به گونه ای مخصوص و حلقه هایی قابل ستایش به سبك حیوانی و گاهاً تعدادی خدمت كار و اسب دفن می كردند. نحوة بخاك سپردن مردگان در تمام كرقان ها یكسان نیست ، بعضی چاله ها عمیق و بعضی ها كم عمق هستند. بعضی ها مردگان را در حالت خمیده به خاك سپرده و بعضی ها سوزانیده شده بر روی آنها ماده قرمز رنگ گل اوخری Ocer پاشیده می شدهاست. پس از این مراسم برروی چاله تخته هایی قرار داده و بنابر رسمی قدیمی از تركان - كه این رسم در كتاب برهان قاطع اثر محمد بن خلف تبریزی در مادة آذربایجان نیز دیده می شود - هر فردی از افراد قبایل ترك بر اساس توانایی خود دامن خاك بر روی قبر می ریخت و در نتیجه تپه بزرگی بوجود می آمد كه با دایره ای از قطعه سنگها محصور می گشت. تعدادی از این گورها بدون مرده بوده است. بی شك این گور ها به افتخار جنگجویانی كه دور از قبرستان خانوادگی تركان از پادر آمده بودند برپا شده است. هرودوت در سده های قبل از میلاد كه با تركان ساكن اروپای شرقی و بالكان و یونانی امروزین در ارتباط بوده این رسم تركان را كاملاً می شناخته است.
رسم برپا داشتن تپه های بزرگ به یادبود مردگان گرچه یادآور سنت قدیمی تركان سومری و عیلامی در برپایی معبدشان به نام زیگورات می باشد ولی در تاریخ آذربایجان با نام اوغوز خاقان - قهرمان اساطیری تركان كه تاریخ دانان وی را همان مته خان ، خان هون ها می دانند - عجین شده است. تاریخ چنین روایت می كند كه اوغوزخاقان پس از فتح سرزمین های مختلف برای یادبود ، دستور به برپایی تپههایی داده است و بنابه نوشته برهان قاطع وجه تسمیه آذربایجان نیز به خاطر همین تپه هاست. چرا كه در زبان تركی ” آذر/اَذر ” به معنی بلندی یا تپه است. البته گفتنی است این وجه تسمیه چندان موردی نداشته و جزو Folk Ethymology یا وجه تسمیه عامیانه می باشد. جدیدترین و علمی ترین ریشه شناسی نام آذربایجان از طرف مرحوم میرعلی سیدوف ارائه شده است. به نظر وی آذربایجان مركب از آس/آذ+ ار + بای + جان می باشد.
در میان مردم آذربایجان نیز در مورد اوغوزخاقان روایت هاییست كه اوغوز بسیار عظیم الجثه بوده و بدین سبب به این نوع تپه های مصنوعی یا كورقان ها ” اوغوز تپه لری ” یا تپه های اوغوز می گفتند. همچنین امروزه در اوكرائین آثار كورقان های قدیمی تركان ساكن این سرزمین قبل از مهاجرت روس ها را ” اوغوز ” می گویند. وامبری توركولوژ مشهور مجاری نیز در این باره می گوید : شرقی ها دوست دارند فضایل مقدسین خود را با قامت استثنایی كه برای آنها قایل می شوند بالا ببرند. در ایران نیز به چندین سنگ قبر برخوردم كه از اندازه معمولی خیلی درشت تر تراشیده شده بود. همچنین در قسطنطنیه در كرانه آسیایی بوسفور و كوه موسوم به ژوزویه قبر درازی واقع است كه تركها به عنوان شخصیت برجستة مذكور در انجیل و یونان به عنوان اینكه خاكستر هركول درآن دفن شده به آن احترام می گذارند . این رسم در میان تركمنان نیز به همان شكل قدیم مانده است بطوریكه وقتی یكی از رؤسای برجسته یعنی كسی كه به دریافت لقب باطور ( دلاور)نائل شده است بمیرد رسم است كه یك تپه روی قبرش بر پا كنند هر تركمن واقعی باید با ریختن دست كم هفت پارو خاك در آن شركت كند و از آن جهت است كه این بناهای یادبود خشن غالباً دارای شصت پا محیط و بیست و پنج تا سی پا ارتفاع می شود.وامبری در بارة این تپه های بزرگ توضیح می دهد :این رسم در نزد هون های قدیم هم وجود داشته است و مجارهای امروز هم گاهی آنرا بجا می آورند چند سال پیش نیست كه به دستور كنت ادوارد كارولی یكی از این تپه ها را در مجارستان به یادبود كنت شجن لی برای اثبات احترامی كه مردم به او داشتند ساخته اند . بی مورد نیست بدانیم امروزه رسم ریختن یك مشت خاك بر روی قبر در میان اروپایی ها یادگاری از حضور تركان در اروپا می باشد.
آلات و ادوات بدست آمده از این كورقان ها نقش بسیار مهمی در پیشبرد مطالعات توركولوژی داشت . مطالعات باستان شناختی در پازیریك ، تپه های تركمنستان ، آذربایجان و آناطولی و غیره ، همه و همه ابعاد مهم دیگری ار حیات مادی و معنوی اجدادیان را در هزاره های بسیار دور و تاریك تاریخ روشن ساخته است . بررسی های باستانشناسی در آذربایجان تعداد زیادی از این كورقان ها را كه متعلق به 6-5 هزار سال قبل می باشد مشخص می كند مهمترین اینها عبارتند از :
در سلماس در روستای ” ایستی سو ” قبر بزرگی به نام ” انیس ” وجود دارد كه بی شك این قبر نوعی كورقان بوده و به اغوز مشهور بوده است محتمل است نام اوغوز در طی زمان به انیس تبدیل شده است.
در منطقه كهنه شهر سلماس قبرستان وسیعی وجود دارد كه بی شك متعلق به سلماس قبل از جنگهای عثمانی - صفوی می باشد . چرا كه شهر سلماس در جنگهای اشاره شده دچار چنان صدماتی شد كه حتی از صفحه روزگار محو شد . در این قبرستان نیز همانند روایت هرودوت سنگهایی برای نشان دادن قبر های بزرگ تپه مانند چیده شده اند .
دژ مشهور زئویه در سقز كه آثار بسیاری از این كورقان - دژ بدست آمده است . گفتنی است سقز تحریفی از كلمه ساكاست .
در اطراف شهر نخجوان نیز تعدادی قبر بزرگ وجود دارد كه به قبر نوح مشهور است بی شك اینها نوعی كورقان باستانی می باشد .
در حفاری های باستانشناسی سال 1896 میلادی در نمین اردبیل ، یك كورقان كشف شده است. دمورگان از قبور این ناحیه مقدار زیادی آلات و اسلحة برنزی و كوزه های سفالین كشف نموده است .
در شهرتیكان تپه(تكاب)نزدیك مجموعه باستانی تخت سلیمان ، مجید تپه یك كورقان میباشد.تپه های اطراف خان كندی در قره باغ آذربایجان گور های دسته جمعی با وسایل و تجهیزات دیده می شود .در كورقان منطقة خاچین جان ظرف استوانه ای به شكل سیلندر كه در روی آن نقوش برجسته وجود دارد و همچنین سفالهایی كه سطح خارجی آن صیقل شده و به رنگ سیاه می باشد كشف شده است.
كورقان هایی در ناحیه دوشانلی ، آرچادروز ، خان لار،بورسون لو ، ساری چوبان آذربایجان دیده شده است.
تمدن شومو تپه كه در اطراف رود كر آذربایجان تا گرجستان امروزین گسترده بود مربوط است به هزاره های 6 تا 4 قبل از میلاد و تپه هایی چون تؤیره تپه ، قارغا تپه سی ، آرزاماس تپه سی ، گؤی تپه ، روس تپه و مهمتر از همه شومر تپه از ویژگیهای این تمدن ، وجود خانه های دایره ای شكل با پی سنگ ، دیوارهای چینه ای و خشت خام ، اجاق های ساخته شده از گل، ظروف ساخته شده از سفال سیاه ، خاكستری و قرمز رنگ با ابزارهای سنگی ، اشیاء و سلاح ها و زیر آلات مفرغی ، طلایی و نقره می باشد.ابزارهای كشاورزی و بقایای غلات و استخوانهای گوسفند و گاو و نهره های سفالی حكایت از ترقی و توسعه كشاورزی و دامپروری دارند

جناب بهمن

در مورد تورك بودن آذربایجان ذكر همین نكته كافیه كه : مجسمه ی سر خاقان تورك در سلماس ( كول تپه اهروان ) كشف شده كه الان تو موزه ی مسكو هستش و قدمت این مجسمه 4500 سال است اینو از تاریخ ده هزار ساله ی سلماس میگم كتاب الان پیشم نیست كه صفحه شو برات بگم ولی به محض برگشتن كتاب برات میگم .

هر کی به فارس بودنش افتخار میکنه لطفا به درخواست دوست گلمون امین جواب بده.

زبان ترکی هم خانواده با زبان چینی و موغولی دوست من

در ضمن موغولها باعث دگرگونی زبان قسمتهایی از اروپا هم شدن

برای نمونه کشور عثمانی (لیدیه ) و مجارستان و فنلاند دچار دگرگونی در زبان شدن

توجه

چرا وقته به حق به خلیج فارس میگن خلیج عرب اعتراض می کنین.

اون وقت خودتون به دریای خزر ما میگین دریای مازندران ؟

چرا جرات ندارین به ارمنستان یا گرجستان بگین ایران شمالی اون وقت فقط میتونین خاک پاک آذربایجان رو رنجس کنین و اسم ایران روش بزارین ؟

چرا وقتی از ترک بودن آذربایجان صحبت میشه میگین آذربایجان رو مغولها ترک کردن. آخه مگه نمی دونین که همین مغولها سلطه خودشونو تا اروپا گسترده بودن چرا بقیه ترک نشدن؟

یعنی ملتی بی غیرت تر از آذربایجان نبود؟ 

یا چرا این ملت بی غیرت (از دید فاسیست ) که امروزه اینقدر برای حفظ زبان مادریشون اصرار و مقاومت میکنن زمان مغولها این کار رو نکردن؟

اصلا مگه مغولها ترک بودن؟   یا زبان امروزی آذربایجان چه شباهتی به مغولی داره؟

ما ترکیم تورک

اگه تو این کلوب یه فارس با غیرت پیدا میشه حتما جواب سوالات منو بده

با درود

دوستان از شما خواهش میکنم حساب ما رو از این دولت جداکنید

دل ما هم از این دولت خونه

agha bahman

vaghean ke

ma be khatere in joor harfa yani harfaye cherte shoma parsal oon ghiyame melliyo tartib dadim

zamooneye injoor cherto perta kheyli vaghtas ke gozashte

toro khoda az in khiyalat dast bardarid

nemikham bishtar az in haleto begiram

yashasin ulu butov Azerbaycan

همون طوری که خودتون هم می بینین جدیدا کاملا دولت داره فارس فارس میکنه. البته ببخشین پارس میکنه.

دلیل تمامی این مسائل اینه که اونا از آگاهی مرده ترک ایران ترسیدن.

آقای بهمن گفتند که اریاییها باشندگان اصلیه ایرانند در صورتیکه اریاییها مهاجرینی اند که در ایران مستقر شدن در ضمن این زبان اذری ما زبان ترکی اولیه نیست چرا که با حمله مغول اون زبان اصلی  کلا از بین رفته

gina da Guriram Shovinist allari birada bizi Enkar etmaxdadi

Amma Bizi Danmax olmaz

Bu Azamatta tarixi nacor danacaxsiz axi?!!!!!?

آذربایجان همیشه تورکیده و تورک ده گالاجاخ

sagolun Ata, biza galib gechmish duzaldana baxin, siz oz gechmishiza chalishin, bizim ozumuza parlaq gechmishimiz var kimsayada onu biza unutdurmasini, onu danib gondurma sheylar yapishdirmasini goymuyajayix

azeri diya nayi nazara alirsiz>? ozuzu? bizlarda bu dedigiz yoxdu axi