ناامنی برای ایرانیان در مالزی

ناامنی‌های اخیر و سرقت و آزار اذیت ایرانیان در مالزی در طول ماه‌های اخیر، باعث ایجاد مشکلاتی برای برخی هم‌میهنان ساکن این کشور شده است.

ناامنی‌های اخیر و سرقت و آزار اذیت ایرانیان در مالزی در طول ماه‌های اخیر، باعث ایجاد مشکلاتی برای برخی هم‌میهنان ساکن این کشور شده است.

به گزارش خبرنگار «تابناك»، در مركز خرید «میدولی» مالزی، سارقان با ترفندی مكارانه، تمام شش هزار رینگیت (هزینه شهریه و ودیعه مسكن) یكی از شهروندان ایرانی را كه برای تبدیل ارز به آنجا مراجعه كرده بود، به سرقت بردند.

این گزارش حاكی است، این شهروند ایرانی با فیلم‌هایی كه از صحنه همراه داشت، به دفتر پلیس مراجعه می‌‌كند اما پس از پر کردن فرم‌هایی به ایشان می‌گویند: باید مواظب می‌بودید، مقصر خودتان هستید، ما پیگیری خواهیم کرد، اما شما سعی کنید این پول را فراموش کنید.

اما هفته گذشته، حادثه دیگری برای یك خانواده ایرانی ساكن در «وسیتا ایمپیانا» رخ داد: حدود ساعت 3 بعد از ظهر، یک دختر چینی تبار حدودا هفده ساله، به منزل این خانواده می‌آید و خود را وابسته به شرکت مهمی معرفی کرده و در همان آغاز، کارت شناسایی را به آنان نشان می‌دهد تا اعتمادشان را جلب کند و سپس از ایشان می‌خواهد از بین کارت‌های داخل کیفش، یکی را برگزینند و آن را باز کنند. کارت را باز می‌کنند که ناگهان دخترک شروع به هوا جستن می‌کند و فریاد می‌زند: شما برنده بزرگی هستید.

این خانواده، حرف‌های دخترك را باور نمی‌كنند، ولی دخترك هر طوری شده به خانه وارد می‌شود و سپس به زبان چینی با یک نفر صحبت کرده و بعد گوشی را به وی می‌دهد و می‌گوید از کارمندان شرکت ما هستند و آنها هم از این‌که شما این کارت نصیبتان شده، بسیار شادمانند و می‌خواهند به شما تبریک بگویند. خلاصه دخترک به این بهانه که اگر شما به همراه من به شرکت بیایید و ما جایزه را به شما دهیم، به من هم هزار رینگیتی می‌رسد، این خانواده را وادار می‌کند تا به شرکت بروند. همه چیز روی نظم و حساب شده بود و حتی در اینکه آیا شرکت شماره ثبت دارد یا خیر دقت می‌کند و همه چیز را درست می‌بیند.

اما هنگامی كه این خانواده منصرف می‌شوند و می‌خواهند برگردند در یک چشم به هم زدن حدود ده تا پانزده نفر از افراد چینی را می‌بینند و تازه درمی‌یابند که قضیه دارد جدی می‌شود! به همین دلیل کمی نرمتر شده و مجبور می‌شوند با آنها همکاری کنند. آنها برای تحویل جایزه که به قول خودشان پانزده دقیقه بعد آماده است، مبلغ 5600 رینگیت طلب می‌کنند.

یک عضو خانواده در شرح ماجرا می‌گوید: من به ایشان گفتم نقد با خودم چیزی ندارم، اما اگر اجازه دهید فردا می‌آیم که متأسفانه، افراد چینی مانع خروج ایشان شده و مجبور می‌شود که حداکثر مبلغ مجاز قابل برداشت با ATM که 3000 رینگیت است را در ازای دریافت یک محصول (مثلا دوربین فیلمبرداری دیجیتال) به آنها بدهد و البته پنجاه رینگیت هم بابت بیمه!! پس از این تفاسیر، نوبت به جایزه می‌رسد که با روش‌های نوین و کامپیوتری، وی برنده یک محصول دیگر می شود. چینی‌ها که همه به ایشان تبریک می‌گفتند، ادعا می‌کردند محصولی که شما برنده شدید، ارزشی بالغ بر 10000 رینگیت دارد و برای اثبات ادعاهای خود، روزنامه‌ها و مجلات تبلیغ را که کالا با قیمت آن در آن درج شده است می‌بیند، اما می‌داند که چینی‌ها از ایشان چند عکس با دو محصول هم می‌گیرند تا آن را در روزنامه انگلیسی زبان یعنی استار چاپ کنند.

این فرد از آنها خواهش می‌کند که محصولات را به شما می‌دهم و شما هم پول را پس دهید، اما این آب در هاون کوبیدن بوده است و آنها در صورت گزارش به پلیس، حتی او را به قتل هم تهدید می‌کنند.

گفتنی است، در ادامه این ناامنی‌ها و تهدیدات جانی و مالی ایرانی‌ها در مالزی، یك سایت خبری از حمله چند نفر مالزیایی به دو تن از شهروندان ایرانی خبر داد.
این گزارش می‌افزاید: این دو ایرانی كه قصد عزیمت از فرودگاه به سمت خانه را داشتند، از قصد شوم راننده تاكسی آگاه می‌شوند. راننده با استفاده از گاز درصدد مسموم كردن آنها بوده كه با دیدن دود سفید رنگ آن دو با سرعت عمل خویش از این مهلكه جان سالم به در می‌برند.

▪ به اطلاع دوستان عزیز می رسانم. تلفن Nokia N95 اینجانب که چند ماه پیش به مبلغ 600 هزار تومان از ایران خریده بودم هم دیروز دزدیدند. ماجرا بدین شرح است.اینجانب هنگام بازگشت به منزل و سوار شدن،گوشی خود را جلو کیلومتر گذاشتم. در بین راه یک موتور سوار با یک نفر همراه با نزدیک شدن به ماشین، ابتدا دست به آینه ماشین زدند و حواس مرا پرت کردند که شاید تصادفی رخ داده باشد و سپس گوشی را با ترفندی ناباورانه از جلوی کیلومتر دزدیدند. البته من پس از 3 تا 4 ثانیه متوجه قضیه شدم که متاسفانه دزدان با استفاده از شلوغی و ترافیک متواری شده بودند. در این مملکت هیچ کس پاسخگو نیست

▪ من سال 1999 انجا بودم و از برخورد بد مردم ان کشور که از قضاء مسلمان هستند شرمنده می شوم. در همان سال پول من را در اتوبوس جلوی مردم دزدیدند ولی هیچکس عکس العملی نشان نداد. در همان سال وقتی به اداره مهاجرت رفتم خانمی که مسلمان بود و مامور در جواب سلامم گفت: گمشو برو به کشورت. الان و از همان موقع در تالند زندگی می کنم. چندی پیش مقاله ای از یک استاد خارجی مقیم مالزی ترجمه کردم و با نهایت تعجب خواندم و نوشتم که در سال1999 دولت مالزی مذهب شیعه را در کنار هندویسم و بودیسم و امثالهم مذهبی شرک آمیز خواند وپیروان آنان را مشرک.امیدوارم روزی دولت مردان ایرانی از عزت ایرانی چنان همایت کنند که هیچکس جرات نگاه چپ به ایرانی را نداشته باشد. و امیدوارم دولت این همه لیلی به لالای این کشورهای به اصطلاح مسلمان نزاره.

▪ بنده دانشجو در مالزی هستم. از هر 5 ایرانی كه من در مالزی برخورد داشتم حداقل یك نفر تجربه دزدی پول، موبایل و كیف دستی را دارد. چندی پیش یكی از دوستان در وسط روز در یكی از خیابان ها قدم میزد. ناگهان 3 نفر نزدیك او شدند و دو نفر دست و پای او را گرفتند و نفر سوم با خونسردی كیف و موبایل و همه چیز او را برد. واقعا ابهت پلیس در این كشور از مترسك هم كمتر است. متأسفانه در صورت گزارش به پلیس به هیچ وجه كوچكترین فدمی برای شما برداشته نمی‌شود.

▪ با سلام ذکر چند نکته در ارتباط با انچه دوستان در نظرات گفتند و انجه در خبر امده ضروریست شرط اول جهت روبرو نشدن با این مشکلات احتیاط خود ماست. متاسفانه در اکثر این موارد مقصر اصلی خود ما هستیم که کمترین احتیاط رو هم نمی کنیم. در ثانی باید همیشه منصف بود ایا واقعا اگر در تهران در خیابان پولی دزدیده شود ایا پلیس یا مردم عکسل العملی غیر از همین نشان می دهند.
گاهی اوقات ما در واکنش به بی احتیاطی خودمان دیگران و زمین و زمان را مقصر می دانیم.من خودم هم دانشجو هستم در مالزی اما هنوز بی ادبی از جانب مالایی ها ندیدم چه رسد به اینکه با فحاشی بگویند گمشو برو به کشورت

▪ من دانشجوی دانشگاه یو پی ام مالزی هستم و توصیه من به همه ایرانیان عزیز این هست که فکر نکنند اینجا بهشت برین هست و هستی خود را به آتش بکشند و راهی اینجا شوند.اینجا هم کشوری جهان سوم هست و متاسفانه ناامنی در آن بیداد میکند و کسی هم پاسخگو نیست و پلیس اینجا هم رفیق قافله و شریک دزد هستند و هیچ کمکی به مالباختگان نمیکنند و همه مواردی که گفته شده است عین واقعیت هست.هفته پیش هم من یک خانم ایرانی را دیدم که یک منزل را به وی اجاره داده بودند که بعد از یک هفته صاحب اصلی منزل مشخص میشود و معلوم میشود آن افراد آن منزل را فقط برای یک هفته اجاره کرده بودند و کلاه بردار بودند خلاصه 3000 رینگت ان خانم بیچاره رفته بود.اری اینجا ناامنی بیداد میکند قدر کشور خود را بدانید.

▪ با سلام
پارسال در قسمت ترانزیت فرودگاه بین المللی مالزی كیف بنده را هم كه حاوی یك دوربین دیجیتال و1000 دلار امریكا و مدارك بود را جلوی خودم به سرقت بردند پس از مراجعه به پلیس فرودگاه به جای كمك فقط باعث اتلاف وقت بنده شدند.

▪ با سلام خواهشمندم ازاین موضوع به ساده گی نگذرید و نسبت به آگاهی دادن به خیل عظیمی از ایرانیان و خصوصا جوانان که برای ادامه تحصیل به اینجا می آیند ادامه دهید. من هم که اینجا دانشجو هستم در بدو ورودم طعمه افرادی واقع شدم که خود را پلیس مبارزه با مواد مخدر معرفی کردند و به این بهانه شروع به تفتیش کیف دستیم شدند. بعدا متوجه شدم که معادل 1500 دلار من رو کف زنی کرده اند. والبته پلیس هیچ وقت پاسخ گو نیست و تنها فرم پر می کند.

▪ تنها در مالزی نیست در اکثر نقاط چنین بی احترامی هایی به ایرانیان میشود. که بارها برای خود اینجانب اتفاق افتاده. که آخرین آن سرقت از بنده در دبی بود.

▪ این مطالب قابل توجه وزارت علوم باید قرار بگیره که با برنامه ریزیهای ناصحیح موجی از طالبان علم و دانش را به کشورهایی نظیر مالزی و هند سرازیر کرده تا ضمن خروج سرمایه های کشور و بهره بردن و رشد دانشگاههای خارجی از استعدادهای ایرانی، در این کشورها آماج اینگونه توهین ها و تحقیرها و اذیت ها قرار بگیرند بدون اینکه از طرف سفارت ایران حمایت جدی بشوند. چطور میشه اگر دانشگاههای خوب ایران در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری به جای اینکه در هر رشته 5-6 نفر دانشجو بگیرند این عدد را به 20-30 نفر افزایش بدهند؟ چرا باید اغلب کلاسهای دکترا باید با تعداد خیلی کمی دانشجو برگزار بشه؟ افزایش این تعداد که هزینه اضافی از این بابت در بر نخواهد داشت. از طرفی با افزایش تعداد پایان نامه های مفید و کاربردی و همینطور مقالات بیشتری که از این راه حاصل میشه شاهد رشد سریعتر دانشگاه ها در رتبه بندی جهانی باشیم. حتی هزینه هایی که دانشجویان در خارج کشور پرداخت می کنند قابل هدایت در جهت رشد دانشگاهها خواهد بود. چرا تعداد دانشجویانی که همین دانشگاههای مالزی و هند جذب می کنند اصلا با تعدادی که در ایران جذب می شوند قابل قیاس نیستند؟

▪ با سلام
اینجانب تابستان گذشته مسافرتی به مالزی داشتم از نظر امنیت و نظم و همچنین احترام به توریست خارجی بخصوص ایرانی را از نزدیک مشاهده نمودم .اگر موارد نادر اینچنینی را ان کاربر محترم بیان میکند در امن ترین کشورهای دنیا هم گاهی اتفاق می افتد . ولی عمومیت ندارد .

▪ من هم در هفته های قبل از کریسمس 2008 در کوالالامپور توسط چند چینی با چاقو تهدید به مرگ شدم و ساعت رولکس قیمتی و حدود 6 هزار یورو پول نقدم رو دزدیدند. البته برخورد پلیس مسئولانه بود ولی پولم بر نگشت. من فکر می کنم در خصوص دزدی پول نقد از ایرانیها و بقیه شهروندان جهان سومی، مهمترین عامل عدم عضویت در اقصاد جهانی و نداشتن کارتهای اعتباری بین المللی است. شهروندان غربی با کارتهای اعتباری هر کشوری که باشند در مالزی خرید می کنند ولی ایرانی ها مجبورند در صفهای طولانی صرافی های هم وقت و هم امنیت خود را از دست بدهند. به امید عضویت ایران در بازاهای جهانی.

▪ من به عنوان یک دانشجوی PhD ساکن مالزی و شهر کوالالامپور باید اعتراف کنم یکی از فاکتورهایی که من را به این کشور جذب کرده امنیت بالاتر از ایران و احترامی هست که از مردم این کشور دیدم. راسش نظر کاربر محترمی که سال 99 اینجا بودن برای من کاملا عجیبه چون احترامی که من اینجا دیدم به عنوان یک انسان آزاد و محترم با کمال تاسف توی کشور خودم نمی دیدم و نمی بینم. از نظر امنیت هم به عنوان یک خانم باید بگم اینجا اصلا خبری از اون همه مزاحمت های کوچه و خیابونی ایران خبری نیست. البته اینجا هم مثل هر جای دیگه دنیا مشکلات خاص خودش رو داره که هم وطنان عزیز با کمی دقت، احتیاط و ذکاوت خودشون می تونن خیلی راحت اونا رو حل کنند. با آرزوی شادی و سلامتی همه ایرانیان عزیز در هر گوشه این دنیا.

▪ بله البته که هر جایی خوبی ها و بدی های خودش رو داره ولی ما ایرانی ها عادت داریم همیشه خودمون رو دست کم بگیریم و کسانی که در ابتدا به مالزی می آیند اینجا رو متفاوت و مثبت می بینند چون می خواهند به هر حال در خارج از ایران زندگی کنند. ولی دوستان توجه کنید هر چیزی قیمتی داره . امیدوارم هیچ وقت این قبیل بلایا سرتون نیاد در حالیکه در این کشور همون لحظه که فکر می کنید در امنیت کامل هستید یک همچین بیایی سرتون میاد و هیچ پناهی ندارید. اگر هم با این چینی ها و مالزی ها کار کرده باشید می بینید که مجانی به شما احترام نمی گذارند و مطمئن باشید همه چیز با سیاست بخصوصی طراحی شده حتی در دزدیهایشان ده نفری به آدم حمله می کنند و تکی قدرتی ندارند.

▪ تجارب شخصی هر كسی كه معیار استنتاجات كلی برای قضاوت در مورد مردم وفضای اجتماعی یك كشور شده را من كاری ندارم چون نه قابل اثبات است نه انكار اما دوست دارم فقط برای آگاهی هموطن هایی كه راهی مالزی می شوند فقط توصیه كنم كه بیشتر مواظب هموطن هایی باشید كه خود را پلس معرفی می كنند وقصد چك كردن پاسبورت و دلار شما رادارند .همین