بزرگترین مشکل به نظرم کم رنگ شدن نقش نی بود.درحالی که در اجرای اصلی نقش مهمی داشت.

تک نوازان مهارت کافی را نداشتند و از آنجایی که تک نوازی ها تمرین شده بود خیلی جالب نبود.

"در این قطعه  من سنج میزنم چون 30 سال پیش هم در همین قطعه سنج زدم" خیلی بده.ریاکارانه و مشمئز کننده بود.

این جماعت خیلی وقت است که مجبورند از حرف زدن برای پر کردن خلاء هنری شان استفاده کنند(از غربی های یاد گرفته اند).

دختر خانم سنتور نواز هم که انصافا استاد را در دو نوازی خورد.

مجید خان درخشانی است دیگر... احترامش واجب است.دوستشان داریم.اما داریم ازشان خسته میشویم.از درخشانی.از لطفی.

ضمن اینکه بسیاری ازاین بچه ها که در گروه هستند خودشان یلی هستند و رهبری گروههایی را بر عهده دارند.آنها را که میشناختم نگرانی و بی تفاوتی را در صورتشان میدیدم وقتی کسی نه چندان قوی تر از آنها تکنوازی میکرد و آنها حداکثر در بخشی از گروه نوازی حضور داشتند.

این گروه نمیشود.این موسیقی ایرانی نمیشود.این هنر نمیشود.کار ما دارد از جایی عجیب میلنگد.عجیب.

صدا برداری که جالب نبود..گروه مانند سری که گری گرفته باشه از تعداد نفراتش کم شده بود و جای خالی دوستان مشهود بود...نبود بم تار و و وجود 5بربط به تق و تق صدا حسابی اضافه کرده بود و جلوه بدی ایجاد میکرد...کلاً استاد درخسانی اگه هم خوانی نمی کرد خیلی بهتر بود یه جاهایی که اصلاً کلام هم متفاوت بیان میشد!!!!با وجود اینکه گروه مدت ها بود که تمرین می کردند ولی قطعات تمیز از آّ ب در نیومده و انتهای اکثر جملات خورده می شد...حتی در ضرب ها هم این مطلب صادق بود...در بروشور نوشته شده بود به اشتباه که قسمت اول در شور است اما در نوا اجرا شد....از آثار آقای علیزاده هم تعدادی از جملات به طور  ناقص و بعضی از جملات هم به طور کامل حذف شده بودن..در کل جالب نبود....خودت نظرت چیه آقا بهراد توکلی؟؟؟ویرتوزیته پایین بود؟؟؟