خدایا ..چه لحظه هایی که در زندگی ترا گم کردم اما تو همیشه کنارم بودی ...چه دقیقه ها که حضورت را فراموش کردم اما تو فراموشم نکردی...چه ساعت هایی که غرق در شادی و غرور، تو رو که پشت همه موفقیت هام قایم شده بودی از یاد بردم اما تو همیشه به یادم بودی ...چه روزهایی که سرم تُو لاکم کردم و توی غصه هایی که فکر میکردم تو برای تلافی کارهای بدم برام فرستادی دست و پا زدم ، اما تو همیشه کاری کردی که به صلاح من است ...وقتی خسته از همه جا و همه کس ناامیدانه به تو پناه آوردم تو پناهم دادی...وقتی از آدم های دور و برم دلم گرفت ... و دنیا غم هاش و بهم ارزونی کرد تو به قلبم آرامش دادی... تو با حضورت به خنده هام هدف دادی ، به گریه هام دلیل دادی ، به زندگیم ، به نفس کشیدنم رنگ دادی...وقتی قلبم تپید تو همه عظمت و بزرگیت رو تو قلب کوچک و خسته ام جا دادی...وقتی دوستام درددلاشون را برام گفتن و من خالصانه رو به درگاهت براشون دعا کردم فهمیدم که غم و غصه های دیگرون بارش سنگین تر از از غصه های خودمه...اون وقت تو وجودم شیرینیه به یاد دیگران بودن رو چشیدم ...وقتی بهم بخشیدی و ازم گرفتی فهمیدم این معادله زندگیه نه غصه خوردن واسه نداشته هاش ... نه شاد بودن واسه داشته ها ... و وقتی به ازای نداشته ها بهم چیز های دیگه ای دادی اونوقت به بزرگی و مهربونیت بیشتر پی بردم ...و فهمیدم بیشتر از اون چه که هستی باید مهربون باشی ...خدا جونم خیلی دوست دارم خیلی زیاد و به خاطر همه چیز ممنون..... خدایا به خاطر سه چیز سپاسگذارم دادن هایت ندادن هایت گرفتن هایت....... دادن هایت را نعمت ، ندادن هایت را رحمت ، گرفتن هایت را حکمت خدایا مرا ببخش....اگر بر خلاف جریان رود توست...مرا ببخش ، اگر شادابم و جسور...اگر بی عقلم و عاشق
خدایا مرا ببخش..اگر بر خلاف طبیعت تو آفریده شده ام..اگر ذره ذره ی وجودم را از عشق آفریده اند.. اگر عشقم گناهی نابخشودنی است و اگر گناهم را دوست می دارم
خدایا مرا ببخش..مرا ببخش اگر هیچ گاه فراموشت نکرده ام...مرا ببخش اگر شاخه های تاریک ، و علف های هرز را کنار زده ام و به روشنایی ، و به نور رسیده ام...مرا ببخش اگر باران را با دست های پست خود آلوده ساخته ام..مرا ببخش اگر بر زمینت پای می گذارم و اگر به شوق دیدن تو در آسمانت ، پرواز می کنم...مرا ببخش اگر با چشمان خود خورشید را در انبانه ی سینه ام انباشته می کنم...مرا ببخش اگر مترسک باغچه ی قلبم ایمانم را پرواز داده است و اگر تو رادر میان خوشه های قلبم پنهان ساخته ام.مرا ببخش اگر فراموش کرده ام نام تو را و اگر با طنین لب های او به نام های تو می رسم
خدایا مرا ببخش اگر اینگونه ام....خدایا مرا ببخش اگر نمیتوانی درخت باشی ، بوته باش.اگر نمیتوانی بوته ای باشی ،علف کوچکی باش و چشم انداز کنار شاه راهی را شادمانه تر کن.اگر نمیتوانی نهنگ باشی ،فقط یک ماهی کوچک باش ولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه .همه ما را ناخدا که نمیکنند ، ملوان هم میتوان بود.در این دنیا برای همه ما کاری هست کارهای بزرگ و کارهای کمی کوچکتر و آنچه وظیفه ماست چندان دور از دسترس نیست.اگر نمیتوانی شاهراه باشی ، کوره راه باش.اگر نمیتوانی خورشید باشی ، ستاره باش با بردن و باختن اندازه ات نمیگیرند هر آنچه که هستی بهترینش باش!

mamnon  ghasem jan ;)

فكر كردم و دیدم آره من اومدم بگم كه عشق با همه



محدودیتاش میتونه قشنگ باشه حتی اگه یه طرفه



باشه . میخواستم ثابت کنم انتظار، هم تلخه هم



شیرین...هم کشندس و هم امیدوار کننده... وقتی که



میدونی قلبت تو سینه یکی میتپه که دلت برای دیدنش


پر می کشه، حاضری هرچند سخت و طاقت فرسا، اما



با امید به یک دیدار دیگه، دل قوی داری که این نیز



بگذرد و این انتظار هم به پایان میرسه.اونوقته که برای



دیدن چشمای قشنگ دلدارت حاضر می شی که سالها



دوری رو به نزدیکی دل چاره کنی؛ چون مطمئناً اینقدر



اون لحظه دیدار شیرین و دلچسب هست که همه



خستگیهای دل چشم انتظار رو التیام ببخشه... تو



بعضی بلوگا كه میرفتم با خودم میگفتم : چقده سخته



خدایا! وقتی که چشمهء زلال چشمهای عزیزی رو جاری



می بینی، و نمی تونی براش کاری بکنی، حتی نمی



تونی بهش بگی که می فهمی چی میکشه! اونوقته



که دلت می خواد زمین دهن باز بکنه و تو رو ببره تو



دلش، دلت می خواد بشی یه قطره بری تو دل دریا!



فریاد بزنی، فریادی که کاخ صد ستون کبریا رو به لرزه در



بیاره و عرشیان رو به نظاره......شاید بهتر باشه که



سکوت کرد،آره، سکوت سرشار از ناگفتنی



هاست ...ای کاش می شد یه کاری کرد... خوش به



حال عاشقای واقعی كه واسه رسیدن به هم شرط اول



قدم مجنون بودن رو رعایت كردن و به هم رسیدن

mamnonm  ashare zibaey bod