| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
601
|
69034
|
91/3/2 (20:08)
|
|
||
|
|
220
|
10964
|
91/2/2 (04:19)
|
|
||
|
|
326
|
6169
|
90/10/14 (13:52)
|
|
||
|
|
7
|
333
|
91/2/22 (10:23)
|
|
||
|
|
19
|
1909
|
91/2/22 (10:22)
|
|
||
|
|
95
|
4967
|
91/2/22 (10:20)
|
|
||
|
|
10
|
1107
|
90/9/15 (19:17)
|
|
||
|
|
238
|
6702
|
90/9/15 (19:09)
|
|
||
|
|
95
|
6412
|
90/8/28 (09:45)
|
|
||
|
|
0
|
115
|
90/7/2 (20:06)
|
|
||
|
|
22
|
1156
|
90/6/28 (00:37)
|
|
||
|
|
11
|
1126
|
90/5/29 (21:15)
|
|
||
|
|
0
|
294
|
90/5/3 (01:18)
|
|
||
|
|
54
|
1735
|
90/5/2 (01:31)
|
|
||
|
|
0
|
246
|
90/4/31 (16:32)
|
|
||
|
|
0
|
156
|
90/3/22 (10:22)
|
|
||
|
|
1
|
208
|
90/3/1 (16:40)
|
|
||
|
|
5
|
768
|
89/6/11 (22:49)
|
|
||
|
|
0
|
409
|
89/5/12 (13:49)
|
|
||
|
|
4
|
1009
|
89/2/8 (23:29)
|
|
من اگر سوی تو برمی گردم
دست من خالی نیست
کاروان های محبت با خویش
ارمغان آوردم
من به هنگام شکوفایی گل ها در دشت
باز برمی گردم...
تو،
با نوشخند مهر،
با واژه محبت،
فرسوده جان محتضرم را ز بند درد
آزاد می كنی .
و با نوازشت،
این خشكزار خاطره ام را،
آباد می كنی .
با سدی از سكوت،
در من رساترین تلاطم ساكن را.
بنیاد می كنی .
با این سكوت سخت هراس انگیز،
بیداد می كنی
نه نخواهد دید
- دست او از شاخه امید
- میوه شیرین نخواهد چید
***
باز می گردد، دریغا بازگشت او
نیشخند دره ها را تاب نتواند
پیش طعن كوهها از شرم گشتن آب نتواند
باز می گردد و می خواند :
(( دره ای آغوش بگشوده
(( جاودان آغوش بگشوده
(( انتظارت چیست ؟
(( كارت چیست ؟
(( هان پذیرا میشوی این عابر آواره را در خویش ؟
(( این پریشان خورده سر بر سنگ را، دلریش ؟
(( دره، آیا این پریشان را ز درگاهت نمی رانی ؟
(( جاودان در گرمی آغوش خواموشت -
نمی خوانی ؟
دره خاموش است
دره سر تا پای آغوش است
و بیم من همه این بود كه مباد
تندیس دستپرور من،
در هم شكسته گردد .
و بیم من همه این بود كه مباد
روزی به ناگه از سر انگشت پرسشی
عریان شود حقیقت تلخی كه هیچگاه
پنهان نمانده بود
و بیم داشتم كه مبادا كه روزگار
ویران كند تمامی ایمان به عشق را
كه روزی آن مترسك جالیز
در من نشانده بود
و من،
افسوس می خورم كه چرا و چگونه، چون
آن آفتاب روشن
آن نور جاری جوشان عشق من
در شط خون نشست،
در لجه جنون .
تو گل سرخ منی
تو گل یاسمنی
تو چنان شبنم پاك سحری
نه از ان پاك تری
تو بهاری نه بهاران از توست
از تو می گیرد وام هر بهار این همه زیبایی را
هوس باغ و بهارانم نیست
ای بهین باغ و بهارانم تو
....
یاد مان باشد اگر گل چیدیم
عطر و برگ و گل و خار
همه همسایه دیوار به دیوار همند.
