اگه شب میرفتمو خورشید نبود

       آسمون خوب می دونم مهتابی بود.....

نشد یه قصری بسازم ٬ پنجره هاش آبی باشه

من باشم و اون باشه و یک شب مهتابی باشه

لالالا نخواب تنهایی زرده اگه طولانی شه مثل یه درده اگه چشم انتظار باشی که هیچی

دروغ میگی به دل که برمیگرده

وقتی این شعرو میشنوم تمام وجودم غمگین میشه و چشام از بس میباره هیچ جا رو نمیبینم

آخه شب آخر زندگی عزیزترینم کنارش اینو گوش کردم تا اینکه روز بعد...

به خودم گفتم:لالالانخواب تا اون بخوابه بشین انقدر تا که خورشید بتابه زمونی که یقین کردم بیدار شد ، بخواب با یاد عکسی که تو قابه

و زمانی که دکتر گفت تموم کرده من ....

لالالا نخواب تنهایی زرده اگه طولانی شه مثل یه درده اگه چشم انتظار باشی که هیچی

دروغ میگی به دل که برمیگرده

وقتی این شعرو میشنوم تمام وجودم غمگین میشه و چشام از بس میباره هیچ جا رو نمیبینم

آخه شب آخر زندگی عزیزترینم کنارش اینو گوش کردم تا اینکه روز بعد...

به خودم گفتم:لالالانخواب تا اون بخوابه بشین انقدر تا که خورشید بتابه زمونی که یقین کردم بیدار شد ، بخواب با یاد عکسی که تو قابه

و زمانی که دکتر گفت تموم کرده من ....

وقتی که عاشقم شدی پاییز بود و خنک بود      تو آسمون آرزوت هزارتا بادبادک بود

تنها کسی که خوب مرا درک می کند

یک روز زادگاه مرا ترک می کند

روزای خیلی طلایی یادته

روز ترس از جدایی یادته