میتونم به جرات بگم تنها کسی که میتونه آرومم بکنه فقط مریم هستش واسش جون میدم

ای کاش صدامو میشنید . یا روزی ک این پیام هارو میخونه میشد منو با خودش میبرد

سلام

خیلی ممنون از پاسخی که بمن دادی دیگه کاملا" نامید شده بودم از دریافت پاسخ و فکر می کردم فقط من و نویسنده هستیم که درد مشترک داریم خلاصه اون کتاب یک جورایی حرف دل منه که البته انگار یکی دیگه زحمت نوشتنش را کشیده امیدوارم آخر عاقبت شما ختمی به خیر باشد مال ما که امیدی بهش نیست

دارم هایمان برگردیم ...راستی نكندنقاشیهای ناشیانه ی این قلم فرسوده  خاطرنازنینت رارنگ آزاربزندونكندگمان كنی من ازآن

همسفرهایی هستم كه میان راه خستگی رابهانه می كنم وشهامت اعترافش راندارم.همیشه باخودگفته ام همچنان كه نیمی از

عشق به شهامت گفتن است،نیم دیگرآن هم به شهامت اعتراف برای بیان دلایل نگفتن است!

سلام عزیزم

من این كتاب وخوندم وبه نظرم یكی ازشاهكارا ی مریم جون هست .........من تمام نامه هاشوازحفظم چون واقعاًاحس می كنم

شرح حال زندگی خودمه وخیلی روان وزیبا همه چیزونوشته.......