از آقای ابرمرد شدیدا ممنونم

پاسخی كه دادن بی نظیر بود.

ضمن اینكه به قول عین القضاه (اگه اشتباه نكنم) شعر چون آینه است، هركسی نقش خود در آن بیند. شما از شعر اخوان می تونی برداشت خودتو بكنی بدون اینكه به برداشت دیگران توجهی داشته باشی. من آدمی رو دیدم كه چون عاشق بود از شعر زمستان و فریاد اخوان هم عاشقانه برداشت می كرد و آدمی رو كه چون ایران دوست بود از شعر "ای تكیه گاه و پناه زیبا ترین لحظه های ..." برداشت وطنی می كرد. بنابراین این جور سوال های كلی درست نیست.

در ضمن اگر قرار بود كه ما با این طریق با همه صاحبان اندیشه برخورد كنیم و از یك دو راهی یكی رو انتخاب كنیم، هیچ كس دیگه صاحب اندیشه نمی شد. قرار نیست كه من با همه عقاید اخوان موافق باشم تا شعرش رو بخونم. به طور كلی اصل اینه كه در هر طرز فكری نكات مثبت رو برداری و نكات منفی رو كنار بزنی. كه این هم كاملا به خود آدم ها بستگی داره.

ضمن اینکه منتظر می مانیم دوستان سندیت این شعر را به اثبات برسانند چند نکته ای را در باره ی این شعر توضیح دهم:

1- ز قانون عرب درمان مجوی دریاب اشاراتم

این مصرع شعر دارای یک لغزش وزنی است و پس از "مجو" یک سیلاب "ی" اضافی دارد.

درست این است: ز قانون عرب درمان مجو دریاب اشاراتم

2- شفای قوم خویش را من دوای دیگری دارم

در این مصرع نیز یک سیلاب اضافی است. خویش هجای کشیده است که باید در اینجا هجای بلند باشد و اگر شاعر (؟) بجای خویش از "خود" استفاده کرده بود گرفتار این لغزش فاحش نمی شد.

3- فرنگ و تازی هرسان و هرگون

این مصرع افزون بر لغزش وزنی گفته است فرنگ و تازی. فرنگ یک سرزمین است (مغرب‌زمین) اما تازی یک سرزمین نیست بلکه یک صفت برای شخص است.  حال ما چگونه باید "فرنگ" را که یک سرزمین است از خود بیرون بریزیم. باید گفته می شد "فرنگی"

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل. (ارزیابی بقیه مصرع ها با خودتان)

لطفا بگویید در کدام کتاب شعر اخوان ثالث و در چه صفحه این شعر درج شده است؟

من مدتی در انتظار می نشینم تا ببینیم آیا این شعر معتبر است

نقل قول از حسین ...

چقدر م.امید را قبول دارید

این برای من یه سوال بزرگ است ؟

تقریبا همه با جهت گیری و طرز فکر اخوان آشناییم . حال سوال اینجاست که شما چقدر این ایده ها و خود اخوان را قبول دارید و چرا؟؟؟

ساده تر هم میشه گفت: زرتشت را بیشتر دوست دارید یا محمد  را    ؟

پایان نقل قول

جز یک نفر (در پیک 4) من ندیدم دوستان زیاد به محتوای این پرسش طرح شده توجه کرده باشند.

تیتر جستار این است: چقدر اخوان را قبول دارید؟

پاراگراف اول نوشتار هم در بسط و توضیح همان عنوان است. اما در بخش پایانی که نویسنده به خلاصه کردن! پرسش خود پرداخته است با پیش کشیدن یک فرض از نشر من دچار لغزشی بزرگ شده است و جالب است که برخی پاسخشان را بر اساس همین فرض استوار کرده اند (ابته کار اینها شاید از انهایی که اصلا متن جستار را نخوانده اند بهتر باشد): ساده تر هم میشه گفت: "زرتشت" را بیشتر دوست دارید یا "محمد"  را    ؟

در این جمله نویسنده ی جستار مهدی اخوان ثالث را وارد یک بازی دینی پوچ و بیهوده کرده ، دو ایین و پیغمبر را در مقابل هم ایستانده است و ادبیات نوشتار به گونه ایست که گویا جان‌مایه ی شعر اخوان همین تقابل دو دین و پیغمبر است. در حالی که چنین نیست و تفکر و شعر اخوان چیزی فراتر از جنگهای مذهبی بیهوده و بی پایان است.

اخوان با اینکه زرتشتی است و در جامعه ی ایرانی در اقلیت قرار دارد هیچ گاه در دام بازی های مذهبی نیفتاده است. او نه یک ایدئولوژیست و نه یک دین ستیز و نه یک سیاست‌پیشه بود. او خود را چنین معرفی می کند:"حضار محترم! من فقط یک دهاتی زمزمه کننده هستم. نه یک روشنفکر و نه یک سوسیالیست. یک زمزمه کننده که غالبا تودماغی هم زمزمه می کند یحتمل و برای خودش هم زمزمه می کند. نق نقو و دلخور هم هست و گاهگاهی هم پول قرض می کند و کتاب چاپ می زند."

درست است که او در جاهای مختلف از ستم "تازیان" شکوه ها و ناله ها کرده است. اما در شعر او هیچ عنادی با دین اسلام مشاهده نمی شود بلکه این "تازیان" تنها نماد یک واقعه ی تاریخی (هجوم اعراب) در بستر تاریخ ایران زمین هستند. نمادهایی که از ایران باستان در شعر اخوان کارسازی شده است بیشتر کلیت و روح این برهه از تاریخ ایران زمین و استوره‌های ان را مد نظر داشته است و زرتشتی‌گری در شعر اخوان جایگاه چندانی ندارد.

از سوی دیگر او در پایان آخرین دیوانش "ترا ای کهن بوم و بر ..." به سرودن آیات قرآن به شعر روی اورده و در این بخش دیوانش با احترام خاصی از قران یاد می کند (برای نمونه:سوره شریفه السباء ،آیه کریمه .../ او حتا این آخرین دیوانش را برای "تبرک و تیمن " با "فصل آیات" به پایان می برد ).

البته بگویم انچه در این توضیحات بدنبال توضیح ان هستم نه این است که اخوان را مسلمان کنم یا زرتشنی و یا ... که اصلا اینها به من ربطی ندارد ( این توضیح با توجه به جو حاکم بر فضاهای مجازی ایرانی ضروری است).

سخن بر سر انست که مقوله ی دین در شعر و اندیشه ی اخوان هیچ گاه یک بحث محوری و کلیدی نبوده است که در این جستار ظاهرا شعر و فکر او به "زرتشت" فروکاسته شده و در تقابل با "محمد" قرار گرفته است.

ضمنا فراموش نکنید که ما سیمای اخوان را در "شعرش" می یابیم. کاری نداریم که وقتی باخاصان و نزدیکانش درددل می کرده است چه می گفته است.

من اخوان رو دوس دارم بخاطر صلابتی که توی اشعارش هست، بخاطر اینکه شعر نو رو به سنگینیه شعر خراسانی سروده،اخوان رو دوس دارم چون اشعارشو دوس دارم،نه بر عکس. اخوان شاعر بزرگیه اما انسان کامل نیست پس دلیلی نداره از طرز فکرش پیروی کنم...

این که مسلمونم معنیش اینه که محمد رو بیشتر دوس دارم، با تمام احترامی که برای زرتشت بزرگ قائلم.

من اخوان رو به عنوان قوی ترین شاعر سبك نو قبول دارم. نكته ای كه مهمه اینه كه شاعران كلاسیك فقط با روی آوردن م.امید به شعر نو این سبك رو پذیرفتند. ملك الشعرا اخوان رو امید غزل فارسی نامیده بود. خوبی شعر اخوان اینه كه با لحن و اندیشه ی شعر كلاسیك، در قالب شعر نو می سروده. در ضمن من شخصیت اخوان رو نمی شناسم كه راجع بهش اظهار نظر كنم، ولی شعرهای زیبا و قابل تأملی داره...