** نصیحت حضرت مولانا :گشاده دست باش جاری باش کمک کن (مثل رود)
      باشفقت و مهربان باش (مثل خورشید)اگر کسی اشتباه کرد آن را بپوشان (مثل شب)

وقتی عصبانی شدی خاموش باش (مثل مرگ)متواضع باش و کبر نداشته باش (مثل خاک)

بخشش و عفو داشته باش (مثل دریا)اگر می خواهی دیگران خوب باشند خودت خوب باش (مثل آیینه)

آرزو دارم بگیرد آفتی زیباییت را
تا كه همچون من بگیری ماتم تنهاییت را

آرزو دارم ببینم در عذاب بی وفایی
اشك غم در چشم همچون آهوی صحراییت را

بشكند قلبت الهی ای كه قلبم را شكستی
ای خدا سامان نگیرد عهد و پیمانی كه بستی

خنده بر اشكم زدی با خود پسندی
آرزو دارم تو هم هرگز نخندی

سادگی كردم اگر دل بر تو بستم
ساده بودم ساده بر خاكم فكندی

------

عشق

فرصتی است محال

كه مجال تفكر ندارد

سر زده می آید و

بردگی را در راه دارد

زین پس عشق است كه فرمان میدهد

به خوشبختی، یا نابودی

و این است پایان

شكست خورده ای

با خاطراتی خوش و یا خاطراتی بد

نگو بار گران بودیم و رفتیم !

نگو نا مهربان بودیم و رفتیم !

نگو اینها دلیل محكمی نیست...

بگو با دیگران بودیم و رفتیم!!!

پاك کن هایی ز پاکی داشتیم،
یک تراش سرخ لاکی داشتیم،
کیفمان چفتی به رنگ زرد داشت،
دوشمان از حلقه هایش درد داشت،
... گرمی دستانمان از آه بود،برگ دفترهایمان از کاه بود،
تا درون نیمکت جا میشدیم ما پراز تصمیم کبری میشدیم، با وجود سوز و سرمای شدید ، ریزعلی پیراهنش را میدرید،
کاش میشد باز کوچک میشدیم لااقل یک روز کودک میشدیم

در دیارى كه در آن نیست كسى یار كسى

كاش یا رب كه نیفتد به كسى كار كسى

عشق

فرصتی است محال

كه مجال تفكر ندارد

سر زده می آید و

بردگی را در راه دارد

زین پس عشق است كه فرمان میدهد

به خوشبختی، یا نابودی

و این است پایان

شكست خورده ای

با خاطراتی خوش و یا خاطراتی بد

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام
خداحافظ به شرطی که، بفهمی تر شده چشمام
خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید
به یاد آسمونی که، منو از چشم تو میدید؛
اگه گفتم خداحافظ، نه اینکه رفتنت ساده ست
نه اینکه میشه باور کرد، دوباره آخر جاده ست؛
خداحافظ واسه اینکه، نبندی دل به رویاها
بدونی با تو و بی تو، همینه رسم این دنیا