دیدمش از دور كه میرفت اشك سردی تو چشاش بود  

   اون نمی خواست بره اما زنجیـر اجبـار بــه پاش بود

      می شنیدم هق هقش رو كـه می گفت تــا فردا بـدرود

         لحظه های تـلخ بــوده امـا  دل من منـتـظـرش بـــود

            بــه سلامت ای همه كس می دونـم كه بر میـگردی

                می دونم دلت همـین جــاست از دلـم سفـرنكردی

                    خیلی زود رفتنـه جاده امـا من اونـو می دیــدم

                          خـداحـافظ گفتـنـش روخیلی روشن میشنیدم

  چند قدم مونده به بودن   ذره ای نزدیكترازمن  سر وعدمون نشستم   تشنه به تو رسیدن

   بغض سردم نعره میزد  خداحافظ عشق رویام   میمونم تا بر بگردی  روی نیمكت لب دریا

بی حضور عاشق تو چه عجیبه گریه کردن!!!!!!!!!!!!!!

تو که نیستی تا ببینی دل آسمون شکسته؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

جاده تا صبح قیامت ،من و این پاهای خسته!!!!!!!!!!!

با عبورت از ستاره روح سبز تو رو دیدم......

 What good is beauty without brains?or looks without charm? or money without happiness? and a smile without feelings?but over of them a life without love?

 چه خوبی داره زیبایی بدون عقل، یا خوشگلی بدون جذابیت، یا ثروت بی دل شاد، و یک لبخند بی احساس، و بالاتر از همه زندگی بدون عشق؟

چقدر دلم تنگ است
به اندازه ی تمام برگهای خشکیده پاییزی
همهء عمرم . چقدر صدایم در آمده زمانی
که زیر پای رهگذران جا مانده ام!
ولی کسی صدایم نشنید و همه از رویم رد شدند
تا اینکه دیگر صدایم نیز مانند خودم خشکید
ناامید از همه ماندم و همچنان خشکیدم سالها،
ناگهان نوری به طرفم آمد و مرا تر کرد ،
و نوری دیگر و بازهم نوری دیگر و ...
آنها آمدند و دل خسته و خشکیده ام را جلا دادند .
من دوباره تر شدم، خیلی تر دوباره سبز شدم،
خیلی سبز ! آنها آمدند و مرا با خود بردند
رفتم بالا، بالا و بالاتر، چقدر زیبا بود،
چقدر زیبا بودرسیده ام به جایی که دیگر هیچوقت
خشک نمی شوم چرا نا امید بودم،
من محبوبم را داشتم من معبودم را داشتم
من امید بودن را داشتم چیزی که مرا از سکوت
رها می کرد من خدا را داشتم . . .