بسمالله الرحمن الرحیم

روز جهانی قدس این بار در شرایطی متفاوت از گذشته
برگزار میشود كه چهار تن از دیكتاتورهای جهان عرب به زباله دان تاریخ پیوستهاند و
اگرچه بعضاً تلاش میكنند از مخفی گاه خود شیطنت كنند و با شرارتهای خود همچنان
قربانی بگیرند ولی این دست و پا زدنها نیز نمیتواند چیزی را تغییر دهد.
روز
قدس این بار با تغییر جغرافیای سیاسی منطقه، معنی و مفهوم دیگری را در ذهنها تداعی
میكند. رژیم كمپ دیویدی مبارك یعنی اصلیترین دلال صهیونیسم در منطقه به كلی از هم
پاشیده است. از گذرگاه رفح درحد فاصل میان نوار غزه و سرزمین مصر در عین حال كه باز
و بسته میشود، اما ارسال مایحتاج مردم مظلوم غزه از سرگرفته شده است. خط لوله
انتقال گاز مصر به فلسطین اشغالی منفجر و عملیات انتقال گاز به اسرائیل متوقف
گردیده است. سراسر مصر در قبال جنایت اخیر صهیونیستها در قتل عام 5 نظامی مصری در
صحرای سینا ملتهب است و موج تظاهرات خشم آلود مردم علیه صهیونیستها به اوج خود
رسیده است. پرچم رژیم صهیونیستی از فراز ساختمان مقر سفارت رژیم تل آویو در قاهره
پائین كشیده شده و به جای آن پرچم فلسطین به اهتزاز درآمده است. انقلابیون مصری این
روزها ماهیت ضد صهیونیستی قیام خود را پنهان نمیكنند و قویاً خواستار لغو قرارداد
ننگین كمپ دیوید هستند.
در فلسطین اشغالی و نزد فلسطینیها این خشم و خروش در
مقیاسی وسیعتر درحال اوج گیری است. مقاومت اسلامی با احساس پیروزی و موفقیت بیشتر،
انگیزههای نیرومندتری برای ادامه استقامت و پافشاری بر مواضع حق طلبانهاش دارد.
برای نخستین بار از آغاز شكل گیری رژیم صهیونیستی، فلسطینیها موفق به شلیك موشك به
سوی ناوچههای نظامی رژیم صهیونیستی در مدیترانه شدهاند. علاوه بر این تقریباً هیچ
یك از جنایات صهیونیستها بدون پاسخ تلافی جویانه نمانده است. اگرچه واكنشها با
ابعاد جنایات دشمن، تناسب چندانی ندارد ولی در مجموع نشانگر اراده و آمادگی رزمی در
جبهه مقاومت محسوب میشود.
در صحنه عربی، رژیمهای سازشكاری كه فلسطینیها را
وادار به تمكین در برابر صهیونیستها میكردند، یا از صحنه حذف شدهاند یا در موضع
انفعالی قرار دارند. دربار فاسد ریاض كه برای دو جنگ علیه لبنان و غزه به اشغالگران
چراغ سبز داده و حتی متعهد شده بود بخشی از هزینههای جنگی صهیونیستها را تقبل
میكند، اكنون دچار بحران عظیم و گستردهای است كه مشروعیتش حتی درون مرزهای
عربستان هم در معرض سئوال قرار گرفته است. البته ریاض امیدوار است با سرمایهگذاری
بیشتر و ریخت و پاش به منظور انحراف قیامهای عربی، آب رفته را به جوی باز گرداند
ولی سقوط رژیم قذافی، شدت فشار بر سایر رژیمهای دیكتاتوری عرب را بیشتر كرده است.
هم دربارهای عرب و هم حامیان وقیح آنها در غرب، این روزها دچار بحران شدیدی
شدهاند و قادر به حل و فصل مسائل و پاسخگویی به تناقضات موجود نیستند. پادشاه
عربستان همزمان با آمریكا و اتحادیه اروپا خواستار كناره گیری بشار اسد رئیسجمهور
سوریه شدهاند اما در عین حال و به طور همزمان به سایر رژیمهای دیكتاتوری منطقه
كمك میكنند تا با سركوب و ارعاب خود علیه حركتهای پرخروش مردمی، آنها را از ادامه
مبارزه و احقاق حق خود منصرف و مأیوس كنند. مسأله این بار در جبهه حامیان رژیم
صهیونیستی هم به كلی متفاوت است. هم آمریكا و هم اروپا دچار یك بحران عظیم اقتصادی
با ابعاد گسترده و روزافزون است كه مرتباً بر عمق آن افزوده میشود و هیچگونه چشم
انداز روشنی وجود ندارد كه آنها با خاطری آسوده به حمایت از صهیونیستهای اشغالگر و
شرور بپردازند. تصادفی نیست كه این بار برای نخستین بار در تاریخ موجودیت نامشروع
رژیم صهیونیستی شاهد خشم و خروش یهودیان مهاجر علیه دولت یهود نیز هستیم.
در
واقع صهیونیستهای مهاجر با تمامی وجودشان احساس میكنند كه آلت دست سیاست بازان
شیاد و فاسدی شدهاند كه دیگر حتی قادر به تأمین تعهدات اولیه هم نیستند. نه از
رفاه و آسایش در "ارض موعود" خبری است و نه حتی از آرامش و امنیت و ثبات. افسانه
شكست ناپذیری ارتش صهیونیستی درهم شكسته و مقامات ارتش صهیونیستی و موساد هشدار
میدهند كه درصورت وقوع جنگ دیگر ممكن است به محاصره حزبالله درآیند. شلیك موشك به
سوی ناو جنگی دشمن در چنین شرایطی كابوس اشغالگران را آشكار ساخته است. دقیقاً به
همین دلیل است كه فلسطین اشغالی شاهد "مهاجرت منفی" است و در نتیجه تعداد انبوه
كسانی كه از ادامه حضور در سرزمینهای ناامن منصرف شده و به زادگاه خود باز
میگردند، به مراتب افزونتر از كسانی است كه تحت فشار القائات صهیونیستی به فلسطین
اشغالی كوچ میكنند. همین پدیده به همراه آثار و تبعات بحران اقتصاد جهانی، ابرهای
تیره را بر فراز فلسطین اشغالی نشان میدهد.
در چنین شرایطی طرح تشكیل كشور
فلسطینی قرار است در اجلاس آینده مجمع عمومی سازمان ملل مطرح شود و تا این مرحله
گفته میشود اكثریت كشورهای جهان آمادگی خود را برای به رسمیت شناختن دولت مستقل
فلسطین اعلام كردهاند.
خوب است اوضاع كنونی را با آن سالها كه آرمان فلسطین و
مسئله فلسطین به كلی به فراموشی سپرده شده بود و ارتجاع عرب عربده میكشید كه ما از
فلسطینیها فلسطینیتر نیستیم ولی حتی فلسطینیها را هم به كرنش و تمكین در برابر
اشغالگران فرا میخواند، مقایسه كنیم. البته هنوز هم تا آزادی كامل فلسطین و تحقق
آرمان فلسطین، فاصله داریم ولی خدا رحمت كند امام خمینی را كه با این ابتكار عظیم و
به یادماندنی، از قداست و معنویت رمضان و از توجهات یك و نیم میلیارد مسلمان در
سراسر جهان برای احیای آرمان فلسطین و زنده نگهداشتن موضوع و برافراشتن پرچم آزادی
فلسطین بهره برد و به همگان ثابت كرد كه روز قدس، روز اسلام و روز احیای عزت و عظمت
از دست رفته اسلام و مسلمین است. لكن مهم اینست كه این پرچم پرافتخار را مسلمانان
با اراده و انگیزهای بیشتر به دوش بكشند و برای احقاق حق فلسطین و مردمش همچنان در
صحنه حاضر باشند.
