یه حرف به نفر بعدیت بگو...و نگو که میخوای کی باشه مخاطبت...حتی تو دلت هم،شاید یه وقت حرفت مخاطب خاص داشته باشه...شایدم نداشته باشه...حتی نگو که مخاطب خاص داری یا نه...
خیلی جالبه بخوای به یکی که نمیدونی کیه....و زیادم نباید برات فرقی کنه که کیه...یه حرف بزنی....

شاید این مهمترین حرفی باشه که تو زندگیت میزنی....شایدم مهمترین حرفی باشه که اون تو زندگیش ممکنه بشنوه....
در عین حال تو میخوای آروم شی و حرف دلتو بزنی...

انگار که میخوای تو کوه داد بزنی....یه چی بگی....یه سایه محو از یه نفر میبینی که میدونی صداتو میشنوه....اما نمیدونی کیه....جوابتم نمیده....

یا رو یه تیکه کاغذ یه جمله بنویسی و تو یه بطری به دریا بندازی...شاید به دست اونی که میخوای برسه...شاید اونم جوابتو بده و باز به دریا بندازه...اما...حتی اگه یه روز مرتبط ترین جواب رو هم از دریا بگیری...نمیتونی مطمئن باشی اینو همون آدم فرستاده و با تو بوده یا نه...

مهم اینه که....اینجا....مخاطب اشتباهی وجود نداره...منو تو مخاطبیم...واسه یه فریاد...یا نجوا...
فرصت بدی نیس فکر کنم....دوست دارم این فرصتو به خودمون بدیم....