کی میدونه گل سرخ

چه حالی داشت وختی شازده ترکش کرد

کی میدونه تو تنهایی هاش بهش چه گذشت

گلسرخ ها ترحم برانگیزند

مگه نه ؟؟؟

تا حالا گل پرورش دادین؟؟ بزرگ كردین؟؟ باهاش حرف زدین؟؟ نوازشش كردین؟؟ براش قربون صدقه رفتین؟؟ ساعت‌ها فقط به‌اش نگاه كردین؟؟

انگار عمر گل‌ها دقیقن تا وقتیه كه تو حسابی اهلیشون شده باشی..





+ پی‌نوشت: (البته زیاد هم نباید به گل‌ها نگاه كنیم و خیره بشیم چون ممكنه عمرشون كوتاه‌تر بشه، مثل شمردن زیاد عیدیه كه میگن كم میشه)

++ یاد فرهاد افتادم

اوهوم

کی می دونه ؟؟؟؟ من حتی از تصورشم اشک تو چشمام حلقه می زنه !!!

یه چیزی وجود داره یه رازی در مورد گل سرخا

اون تضاده

من میتونم از خودم با همین چنگال ها دفاع کنم

اما تو هم وظیفه داری که برای من حباب و تجیر بذاری

چون من توی سیاره ی تو اومدم ... و الان گل سرخ تو هستم

من به تو احتیاجی ندارم

اما تو باید از من مراقبت کنی

من به تملق تو نیازی ندارم خودم میدونم زیباهستم خودم میدونم گلم تو باید ولی ازم مراقبت کنی با اینکه به اونهم نیازی ندارم

اینو دوس دارم

اما گاهی یادم میره ... ولی فک میکنم فریب گل سرخ قشنگ ترین دلبریه دنیاس

برگه های A3 ام رو امروز پایین کمدم دیدم.
یه هو یاد نقاشیه افتادم.
همون ماره که  فیل خورده بود !  همون که شبیه کلاه بود .

" یاد افتادنیه " باحالی بود !

......................................

تا گل من هست زندگی باید کرد

منم همینو می گم خو ! اینجوری دوس دارم.

من خودم انتظار رو دوس ندارم

اما غافل گیر شدن رو چرا


می دونی

دوس دارم بدونم راس ساعت چهار هر روز میبینمش و خودمو آماده کنم

ولی یه باره راس ساعت 3 مثلن برسه و سوپرایزم کنه

گاهی

آره پرستو .همین بود .
ولی من می گم ذوق زده کردن هم حال می ده ها !
اونوقت تکراری میشه اگه هر روز ساعت 4 بیاد.ولی اگه قاطیش کنه،شاید باحال تر باشه.
چی میگین؟

روباه گفت: -کاش سر همان ساعت دیروز آمده بودی. اگر مثلا سر ساعت چهار بعد از ظهر بیایی من از ساعت سه تو دلم قند آب می‌شود و هر چه ساعت جلوتر برود بیش‌تر احساس شادی و خوشبختی می‌کنم. ساعت چهار که شد دلم بنا می‌کند شور زدن و نگران شدن. آن وقت است که قدرِ خوشبختی را می‌فهمم! اما اگر تو وقت و بی وقت بیایی من از کجا بدانم چه ساعتی باید دلم را برای دیدارت آماده کنم؟... هر چیزی برای خودش آدابی دارد.


فک کنم این باشه منظورت هولدن