نگاهی کوتاه به زندگینامه و کارنامه یِ خسرو شاهانی ( با نگاه به زندگینامه یِ خودنوشت او ، نوشته شده در تابستان 1373 ) :

نام : خسرو . نام خانوادگی : شاهانی شرق . قد : 162 سانتیمتر . وزن : 62 کیلو گرم با استخوان . متاهل ، دارای سبیل .

در 10 دی 1308 شمسی ، مطابق با اول ژانویه 1929 میلادی ، در نیشابور به دنیا آمدم . ( اینکه می بینید ، مردم مختلف جهان و کشورهای اروپایی و دنیای مسیحیت ، شب اول ژانویه را جشن می گیرند ، قسمت اعظمش بخاطر تولد من است . )

- آغاز به کار رسمی مطبوعاتی از اول 1334 در روزنامه یِ خراسان مشهد و 3 سال همکاری با این روزنامه ، علاوه بر نوشتن داستان کوتاه طنزآمیز ، نوشتن دو ستون با نام ( شوخی و خنده ) به نظم و  نثر .

- 1337 . آمدن از مشهد به تهران و همکاری با روزنامه ی ِ جهان و نوشتن 3 تا 4 ستون مطلب طنزآمیز و انتقادی با نام ( از هر دری سخنی ) .

- از سال 37 تا 38 ، همراه با کار در روزنامه یِ جهان ، خبرنگار پارلمانی روزنامه ی ِ ( پُست تهران ) .

- 1338 . نوشتن برنامه یِ ( گفتنی ها ) برای رادیو .

-در سال 38 ، قطع همکاری با روزنامه یِ ( پست تهران ) و آغاز همکاری با روزنامه ی ِ کیهان به عنوان خبرنگار ، که تا سال 58 ادامه می یابد . بین سالهای 42 تا 45 ، نوشتن هفتگی ِ صفحه ای طنز به شکل داستان و مقاله برای کیهان ، با نامهای ( جنجال برای هیچ ) و ( بین دو سنگ آسیا ) و ( مسافرت بدون گذرنامه ) .

- از اول مهرماه 1341 ، به دعوت علی اصغر امیرانی ، آغاز همکاری با مجله ی ِ خواندنیها که هفته ای دو شماره ( شنبه ) و ( سه شنبه ) چاپ می شد و نوشتن 3-4 صفحه طنز با نام ( در کارگاه نمدمالی ) که تا خردادماه 58 ، ادامه می یابد .    

- پس از 1357 ، آثار طنزآمیز او علاوه بر آتیه ، در نشریات گل آقا و در مجله ی ِ جدولکنکاش زیر عنوان ( گل گشت ) نیز به چاپ رسیده است .

- از سال 1346 چاپ آثار وی در ارمنستان و دیگر جمهوری های شوروی سابق و مسکو توسطجهانگیر درّی استاد کرسی ادبیات فارسی دانشگاه مسکو در تیراژهای پنجاه هزار ، صدهزار و چهارصدهزار در مجلات ستاره سرخ ، جوانان شوروی و آسیا و آفریقای امروز به چاپرسیده است . همچنین اکثر مجلات کشورهای اروپای شرقی آثار او را منتشر کرده‌اند .

- خسرو شاهانی ، در اردیبهشت 1381 ، درگذشت .

نوشته ای درباره ی ِ خسرو شاهانی ، نوشته دکتر جهانگیر دری ، مترجم طنزهای شاهانی به روسی :

شکوفایی طنز و هجو گزنده و نیشدار ادبیات ایران که در سالهای 1960 میلادی ، رخ می نماید ، پدیده ایست که در عین مهم بودن ، قانونمند نیز می باشد . رسیدن تناقضات به منتها درجه ی ِ خود ، بین آهنگ نسبتا سریع رشد اقتصادی و فرهنگ اجتماعی – سیاسی منسوخ جامعه ی ِ ایران ، رشد نابرابری اجتماعی ، فساد و رشوه خواری بوروکراسی رژیم و خودسری اولیای امور ، بارها کشور را به آستانه یِ ورشکستگی سیاسی کشانید . طبعا ادبیات نمی توانست از کنار این پدیده ی ِ مهم اجتماعی ، بی تفاوت بگذرد . از میان نویسندگان ایرانی با جهت گیری دموکراتیک که در میانه ی ِ سالهای 1950 میلادی ، ظاهر می شوند ، خسرو شاهانی دارای جایگاه ویژه ای است .

او به شکلی موثر و شدید در برابر مسایل روز ، واکنش نشان داده و با صداقت فوق العاده ای ، دست به بازسازی محیطی می زند که پرسوناژهایش در آن ، زندگی و عمل می کنند ، او جنبه های روانشناسانه یِ رفتار آنها را برملا می کند . طنین هجوآمیز آثار وی با لحن ِ خوددار ، اما با تفسیرهای تلخ و نیشدار نویسنده ، تشدید می شود .

برای دیدن نمونه ای از داستانهای خسرو شاهانی ، نگاه کنید به اینجا .