با نظرت موافقم
ولی می دونی تجربه بهم چیز دیگه ای می گه
خانواده اینو بهت القا نمی كنه كه یکسری کار ها مردانه ست و توانایی انجام اونارو نداری و تو اینجوری بزرگ می شی و واقعا هم توانایی انجام خیلی كارها رو داری ، درس می خونی و توی حرفه خودت هم صاحب نظر می شی ولی توی محیط كارت به خاطر همین ها سعی می كنن لهت كنن چون نمی تونن ببینن كه یه زن داره كاری رو می كنه كه اونا از پسش بر نمیان نمی تونن ببینن كه توی انجام كاراشون به یه زن كه قیافشم معمولا سن واقعیشو نشون نمی ده نیاز دارن
حتی سعی می كنن پایین تر از اونی كه در شانته باهات رفتار كنن كه مثلا با تحقیر تو خودشون احساس بزرگی ای رو بكنن كه حق خودشون می دونن ولی تو صاحبشی
باز تو كم نمیاری تلاش می كنی تلاش می كنی ...
ولی یه روز می بینی دیگه نمی تونی تنهایی جلوی اینهمه افكار پوسیده و مسخره اینهمه آدمهای كوچیك و نفهم وایستی
مخصوصا اگه نیاز مالی هم نداشته باشی و كارم مستقیما مال خودت نباشه و یه جای دولتی یا یه كارخونه ای جایی كار كنی دیگه خیلی برات سخت می شه 
می گی گور پدر همشون ... ولی ته دلت واسه اینهمه سالهایی كه چند برابر یه مرد تلاش كردی و توی جایگاهی كه یه مرد فقط " یه تلاش معمولی می كنه " وایستادی می سوزه... سرخورده می شی
و شاید ... رها كنی و بگی ای كاش یه معلم یه استاد دانشگاه یه تایپیست یه پزشك و ... بودم شغلهایی كه جامعه ما واسه زنها می پسنده و تو صرفا چون دوستش نداشتی و می دونستی بدردش نمی خوری نرفتی دنبالش

اضافه كنم كه جایی كه گفتم جامعه منظورم مجموع زنها و مردها بود و نه فقط مردها

من از بچگی دوست داشتم ناخدای کشتی بشم

ولی خب تو ایران نمیشد

الان نمیدونم میشه یا نه

ولی یکم دیر شده نه؟

تو کشورای دیگه هم زن ناخدا ندیدم (یعنی تو فیلماشون)

ولی اینو صد در صد قبول دارم که زنا راننده های خوبی نیستن

خیر

به نظرمن این خودشه که مشخص میکنه چه شغلی داشته باشه

البته محیط اطراف و اطرافیان هم موثرند

اینکه از بچگی این توی مغزش نره که دخترا باید خیاطی بکنن یا کارایی شبیه این

یعنی بچه از همون اول ناخداگاه یاد میگیره که یکسری کار ها مردانه ست و توانایی انجام اونارو نداره

به نظر من هر شغلی که یک خانم خودش فکر کنه توانانیش رو داره میتونه انجام بده و نمیشه هیچ محدودیتی قائل شد.