متن مصاحبه کریس دی برگ در برنامه کوک

قسمت دوم:

یک هفته قبل از مصاحبه ، از مخاطبانمان خواستیم سوالهایی را که از کریس دی برگ دارند برایمان ارسال کنند.ایمیلهای زیادی به دستمان رسید و از بین آنها سوالات مهم تر و مشترک را انتخاب کردیم و آنها را از کریس دی برگ پرسیدیم.

یکی از مخاطبان سوال جالبی پرسیده بود که ما آن را به عنوان اولین سوال مطرح کردیم:

اگردر ایران بودید آیا باز هم کریس دی برگ میشدید؟

کریس پاسخ داد:" سوال جالبی است. احتمالا به اینجایی که الان هستم میرسیدم اما سابقه موسیقی ام ممکن بود متفاوت باشد. مطمئنا کارم سخت تر میشد و شاید مجبور میشدم که کشور را ترک کنم. نه به خاطر قوانینی که وجود داشت بلکه به خاطر اینکه در مرکز موسیقی باشم."

کریس دی برگ دریکی از مصاحبه هایی که در زمان سفرش به ایران انجام داده بود گفته بود:" ایران امن تر از لندن و لس آنجلس است." از کریس دی برگ پرسیدیم که آیا هنوز هم اینطور فکر می کند؟

کریس گفت:" من در مورد موقعیت هر روز ایران صحبت نکردم و یا در مورد اتفاقاتی که هر روز درآنجا می افتد. من در مورد راه رفتن در خیابان و احساس امنیت کردن صحبت کردم. من فقط پنج یا شش روز در ایران بودم و ازآن چیزی که من در آن مدت کوتاه دیدم این طور به نظر می آمد که جای آرامی است."

یکی دیگر از سوالات مشترک تعدادی از مخاطبان ما این بود :

ترانه هایی زیادی در مورد عشق خوانده اید. شما از چه عشقی صحبت میکنید؟

کریس این سوال را پیچیده خواند و پاسخ داد:" عشق چیزی است که هر کسی در موردش کمی می داند.هر کس در هر سنی ممکن است آنرا تجربه کرده باشد. من همیشه از این که بخواهند مرا به عنوان خواننده ای که فقط ترانه های عاشقانه می خواند بشناسند اجتناب کرده ام. چون اینطور نیست. من در مورد موضوعات مختلف ترانه می نویسم."

کریس در پاسخ به این سوال توصیه جالبی هم به افراد عاشق کرد:

" هرگز بر این باور نباشید که عشق مثل یک گیاه است که در زمین بکاریدش و بروید پی کارتان. به این امید که خودش از خودش مراقبت می کند.نه عشق همواره نیاز به نور خورشید و باران دارد."

یکی از ترانه های خاطره انگیز کریس دی برگ" بانوی سرخ پوش" است. ترانه ای که بسیاری معتقدند کریس دی برگ با آن به شهرت رسید. برای مخاطبانمان جالب بود که بدانند بانوی سرخ پوش در این ترانه چه کسی است.

کریس گفت:" بانوی سرخ پوش هر زنی می تواند باشد. بیشتر مردها یادشان نمی آید آخرین باری که با همسرشان یا دوست دخترشان به میهمانی رفتند او چه پوشیده بوده. به خودم گفتم قسمت رمانتیک ماجرا همین جاست.یعنی آن جایی که مرد، این ضعف را در خودش احساس می کند و در یک لحظه خلوت و خصوصی ازهمسرش عذر خواهی می کند.این قصه هیچ ربطی به همسرم ندارد. البته زمانی که داشتم روی بیت دوم شعر کار می کردم همسرم داخل اتاق آمد ولبخند زیبایی به من زد. من هم آن کلمات راداخل ترانه گذاشتم."

موضوعات متنوعی در ترانه های کریس دی برگ به چشم می خورد. از جمله این موضوعات، مذهب و مسائل معنوی و روحانی است.تا جایی که در یک دوره در ایران شایعه شده بود که کریس دی برگ کشیش است که البته این موضوع صحت نداشت. از او در مورد مذهبی بودنش پرسیدیم.

کریس گفت:"بیشتر معنوی هستم تا مذهبی. دیدگاه من در مورد مذهب این است که اگر شما دوست دارید یک خیار را عبادت کنید این به خود شما مربوط است اما عقیده تان را نباید به شخص دیگری تحمیل کنید."

یکی از ترانه های جنجال برانگیز کریس دی برگ، قطار اسپانیایی بود. در این ترانه شیطان و خداوند روی در روی هم قرار می گیرند و با هم پوکر بازی می کنند. در جایی شیطان تقلب می کند و این کار او منجر به باخت خداوند می شود. این ترانه در چند کشور مجوز انتشار نگرفته بود از جمله ایران و آفریقای جنوبی. از کریس دی برگ در مورد ایده نوشتن این ترانه سوال کردیم.

کریس گفت:" من فکر کردم اگر نبردی بین خوبی و بدی وجود داشته باشد، این نبرد فقط در آسمانها نیست بلکه در درون انسان هم این نبرد وجود دارد. گاهی وقتها بدی پیروز می شود و گاهی هم خوبی. من این قضیه را در یک بازی پوکر گنجاندم؛ یک بازی بین خدا و شیطان."

کریس دی برگ به ایران سفر کرد اما نتوانست کنسرتی برگزار کند. آنجا گفته بود که داشتن کنسرت در ایران آرزوی همیشگی او بوده. به عنوان سوال آخر از او پرسیدیم :

آینده خودتان را با طرفداران ایرانی خود چگونه می بینید؟

کریس گفت:" امیدوارم این رابطه عاشقانه با مخاطبان ایرانی ام تا سالهای سال ادامه داشته باشد. فکر میکنم گنج بزرگ من زمانی به دست می آید که در ایران کنسرت اجرا کنم "

لینک مشاهده برنامه:

http://www.bbc.co.uk/persian/tv/2011/01/110113_kook_chris_de_burg.shtml

یک مرد با گیتار ، تخیلی قوی

 و همتی آتشین

مصاحبه کریس دی برگ در برنامه کوک این هفته مجددا پخش شد.لذا به این مناسبت توجه شما رو به گزارشی تکمیلی در این مورد جلب می نمایم:

قسمت اول:

آلبوم جدید کریس دی برگ " ناوگان ماه و قصه های دیگر" مدتیست که وارد بازار شده. مصاحبه ای را با کریس دی برگ انجام دادیم که او در این مصاحبه توضیحات بیشتری در مورد این آلبوم داده و همچنین با پاسخ به سوالات ما و مخاطبانمان بسیاری از پرسش ها را در مورد سفری که حدود دوسال پیش به ایران داشته جواب داده است.

کریستوفر جان دیویسون ملقب به کریس دی برگ در۱۵ اکتبر سال ۱۹۴۸ در آرژانتین متولد شد. کودکی کریس دی برگ به خاطر شغل دیپلماتیک پدرش به مسافرت و کسب تجربه گذشت و به این خاطر در کشورهای مختلفی مثل مالت، نیجریه و کنگو بزرگ شد.

هنگامی که ۱۲ ساله بود خانواده‌اش به امرالد آیل در ایرلند رفتند ، کریس دی برگ با همسرش دایان و سه فرزندش رزانا، هوبی و مایکل در حال حاضر در این شهر زندگی می‌کند.

در سال ۱۹۶۰ پدرکریس دی برگ یک قلعه قدیمی به نام بارگی کاسل را در ایرلند خرید. آنها آنجا را به یک هتل خانوادگی برای تعطیلات تبدیل کردند. کریس اولین کنسرتهایش را در این قلعه اجرا می‌کرد و بعدازظهرها برای میهمانان گیتار می‌نواخت. کریس نواختن گیتار را با روش آزمون و خطا، یعنی بدون هیچ نت از پیش نوشته شده‌ای یاد گرفت.

کریس زبان انگلیسی و فرانسه را در کالج معروف ترینیتی در شهر دوبلین آموخت. هنگامی که وی مشغول تحصیل در کالج ترینیتی بود شروع به نوشتن آهنگهای پاپ کرد. در سال ۱۹۷۱ کریس برای پیدا کردن شغلی در موسیقی به لندن سفر کرد.کریس دی برگ فعالیت حرفه ای اش را در سال ۱۹۷۵ و با انتشار اولین آلبوم موسیقی خود به نام "در دور دستها،آن سوی دیوارهای قلعه" آغاز کرد.آلبوم های دیگر این خواننده عبارتند از:

قطار اسپانیایی و دیگر داستانها، انسان روی خط، به سوی روشنایی، پیروزی بزرگ، زمان بندی همه چیز است، راه آزادی، مرد قصه گو، ردپا و ناوگان ماه و قصه های دیگر.آلبوم آخر کریس برگ " ناوگان ماه و قصه های دیگر" در ماه سپتامبر امسال منتشر شد.این آلبوم حدود ۷۱ دقیقه است که طولانی ترین بخش آن یک قطعه ۵۰ دقیقه ای بر اساس رمانی از نویسنده مشهور بریتانیایی به نام "مید فالکنر" است. رمانی که کریس دی برگ در دوران نوجوانیش به آن علاقه زیادی داشت . این قطعه بلند به یک نمایش موزیکال شباهت دارد و شامل قطعات ارکستری، دکلمه و موسیقی راک است

.

شش آهنگ دیگر که با نام قصه های دیگر در این آلبوم آورده شده اند،الهام گرفته از آثار شخصیتهای هنری و ادبی مورد علاقه اوست.

کریس در مورد آلبوم جدیدش گفت: " مدتی بود که از خواندن آهنگ ها و آلبوم های معمول خسته شده بودم. این روزها آلبوم هایی به بازار می آیند که سه یا چهار آهنگ خوب دارند و بقیه آهنگ ها پرکننده آلبوم هستند. می خواستم یک کار کاملا متفاوت انجام بدهم. ناوگان ماه و قصه های دیگر در ذهن شما مانند یک فیلم به نظر می رسد و این دقیقا چیزی است که من می خواستم."

در وب سایت رسمی کریس دی برگ و در قسمت معرفی آلبوم ناوگان ماه و قصه های دیگر نکته ای بود که نظر مرا به خود جلب کرد.آنجا نوشته بود:

" این آلبوم دارای موضوعات متنوعی است از جمله داستانهایی در مورد لئوناردو داوینچی، از بین رفتن معصومیت کودکانه، قصه کوتاهی از اسکار وایلد، فرشته نگهبان و.. است و شاید عاطفی ترین قسمت این آلبوم ترانه ای است در مورد یکی از وقایع سال ۲۰۰۹ ایران(کشته شدن ندا آقا سلطان)

اما خواندن از ایران تنها دلیل شهرت و ایجاد محبوبیت کریس دی برگ در بین ایرانیان نبود. شاید بتوان کریس دی برگ و ترانه هایش قسمت فراموش نشدنی خاطرات نوجوانی و جوانی بسیاری از ایرانیهای یکی دو نسل گذشته دانست. تقریبا از حدود بیست و پنج سال پیش ترانه های کریس دی برگ در ایران شنیده می شدند.

کریس دی برگ اولین خواننده غربی است که آلبومهایش در ایران مجوز گرفته است. جالب اینجاست که کریس تا سالها از این محبوبیت بی خبر بود. جالب تر ازآن اینکه وقتی به او گفتیم که ترانه هایش به فارسی هم ترجمه شده، ضمن اظهار بی اطلاعی خوشحال شد و بسیار تعجب کرد. کریس دی برگ حدود دو سال پیش سفر کوتاهی به ایران داشت و آنجا با همکاری گروه آریان آهنگی با نام "نوری تا ابدیت" اجرا کرد.

سفر کریس به ایران از یک طرف عده ای از هوادارانش را خوشحال و عده ای دیگر را ناراحت کرد. بسیاری از مخالفان این سفر بر این باور بودند که سفر کریس به دعوت مقامهای دولتی ایران انجام گرفته بود. شاهین نجفی یکی ازخواننده های رپ، در واکنش به این سفر، ترانه "عمو کریس" را خواند که تا حد زیادی گویای این نارضایتی ها بود.

کریس دی برگ در مورد این نارضایتی ها اظهار تاسف کرد و گفت:

" می دانم عده ای هستند که معتقدند من نباید می رفتم. اما من با آنها مخالفم. من یک آدم فتنه گر نیستم. من نمیخواهم به خیابان بروم و فریاد بزنم: قیام کنید! قیام کنید! نه. من چنین آدمی نیستم. سفر من به ایران یک ملاقات خصوصی نبود. من معتقدم آن شخص (شاهین نجفی) عقیده خودش را دارد و من از اینکه سفرم باعث ناراحتی او شده بسیار متاسفم ولی من الان دارم با تمام ایرانیان سراسر جهان حرف می زنم و این از نتایج مستقیم آن سفر می باشد

دیدار با ناخدای ناوگان ماه

هنوز آن نوارهای کاست سونی یادم نرفته است که با چه بدبختی باید به در و همسایه و دوست و آشنا التماس می کردیم تا اجازه دهد از ضبط صوت دوکاسته اش استفاده کنیم شاید یک کپی از آهنگ های انتخابیی ضبط کنیم که گاهی به دستمان می رسید. آهنگ هایی که محال بود در میان آنها ترانه های یک خواننده ایرلندی نباشد. خواننده ای که ترانه معروفش "قطار اسپانیایی" یکی از بحث های گرم بین دوستانمان بود.

در آن روزهای جنگ و بعد از آن که کمتر نظری بجز عقاید مذهبی به گوشمان می رسید، شنیدن ترانه خواننده ای که جسارت کرده بود خدا را درمقابل شیطان در قطاری به ورق بازی مشغول کند. بازیی که هنوز هم بحث می کنیم آیا واقعاً پوکر بود یا شطرنج؟ شرط بندی بر روح انسان بود یا جان مردمی درجنگ داخلی اسپانیا؟ و سئوالات دیگری که ذهن بسته ما را با دنیای ناشناخته ای آشنا می کرد. البته شگفت آورتر این بود که شیطان با تقلب پیروز می شد!

ساعت نه و نیم شب خاموشی اعلام می شد و باید همه می خوابیدیم. تا قبل از سربازی هرگز قبل از ساعت ده نخوابیده بودم. اما نظام بود و چرا نداشت! خاموشی که اعلام می شد زیر پتوی سربازی واکمن چینی که اندازه لپ تاپ های امروزی بود را روشن می کردم و با گوشی موسیقی همان خواننده ایرلندی را گوش می کردم. جالب بود که هر وقت از همقطاران درخواست می کردم نوارشان را زیر پتوی توی تاریکی که قرار بود همه خواب باشند به من قرض بدهند محال بود ترانه هایی از او در بین نوارهای بچه ها نباشد.

سالها بعد که دیگر درها باز شده بود و سی دی های صدها خواننده غربی به مملکت سرازیر شده بود و بعضی جوانها از کسانی صحبت می کردند که گاهی به فکر می افتادم کمی باید بیشتر مطالعه کنم! نیمه شبی در مسیری دور دست در اتومییل مسافرکشی از محلات به دلیجان راهی بودم که راننده درخواست کرد که موسیقی را بلند کند تا ما هم بشنویم. همان خواننده ایرلندی بود: کریس دی برگ با همان حس نوستالژیک همیشگی.

بیست و هفتم آبان در رویال گاردن هتل لندن در چند متر آن طرفتر سفارت ایران، منتظر او بودیم. دوربین ها و نور آماده بود. او و همراهانش سر وقت آمدند. راستش قبل از ورودش ما ایرانی ها حسابی هیجان داشتیم اما همکاران انگلیسی یک روز عادی مثل تمام روزهای دیگر را می گذراندند.

وقتی وارد شد متوجه قد کوتاهش شدم و البته لباس ساده و مردانه اش که او را بیشتر شبیه ایرانی ها می کرد. لبخند به لب داشت و وقتی با همکاران انگلیسی روبرو شد گفت: سلام بچه ها. اما به وضوح معلوم بود چشمانش دنبال چیزی می گردد. چهره های ایرانی ای که خوب می شناخت.

یک هفته قبل، از بینندگان درخواست کرده بودیم چه سئوالی از کریس دی برگ دارند. حقیقتش را بخواهید تقریباً اکثریت سئوالها شبیه بیانه ای در محکومیت کریس دی برگ به خاطر سفرش به ایران بود! بعضی ها هم قسمتهایی از ترانه شاهین نجفی علیه کریس دی برگ را برایمان فرستاده بودند. برایم این سئوال پیش آمد که آیا کریس دی برگ برخلاف محبوبیت دوران ما دچار نفرت گروهی از مردم شده است؟

مصاحبه که شروع شد حس خوبی داشتیم . مردمی مودب، صمیمی و مهربان، فرهنگ و تاریخی بزرگ و دختران جوان زیبا، اینها توصیف کریس دی برگ از ایران بود. فکر می کنید وقتی از یک خواننده معروف در کشور خودش چنین تعریف هایی را از کشورتان می شنوید نباید با افتخارتمام جلوی همکاران انگلیسی تان احساس غرور کنید؟

قبل از مصاحبه نگران بودیم اگر زیاد پا پیچش شویم و انتقادات در مورد سفرش به ایران را مطرح کنیم بد قلقی کند. اما بهزاد بلور هرچه بیشتر از ایران سئوال می کرد او بیشتر اشتیاق نشان می داد.

به تمام سئوالات پاسخ داد. ایران برایش بسیار مهم بود. اگرچه صادقانه گفت که از نظر تجاری هم ایران برایش اهمیت دارد و بعضی متعقدند اگر کنسرتی در ایران بگذارد ممکن است یک میلیون بلیت بفروشد اما به نظرم این علاقه بیشتر از یک برنامه ریزی تجاری بود.

اشتیاق عجیبش برای بازگشت به ایران مرا متعجب کرده بود. انگار ایران وطن دومش بود. هرچند او ایرلند را کشور اصلی خودش می داند و هرگز خود را خواننده بریتانیایی معرفی نکرد اما باید قبول کرد:

"وطن آدمی در قلب کسانی است که دوستش دارند."

مصاحبه اختصاصی با کریس دی برگ با برنامه کوک فردا شب (19/9/89) پخش خواهد شد

کریس دی برگ در این گفتگو بیشتر در باره حضور در تهران و آهنگ مشترک با گروه آریان و احتمال حضور دوباره و کنسرت در تهران صحبت میکند.در ضمن کریس دی برگ درباره آلبوم جدیدش بویژه آهنگی که بیشتر درباره حوادث پس از انتخابات و مخصوصآ ندا خوانده شده صحبت خواهد کرد.