خیلی فاکتورها هستن که آدم می تونه دیگران رو بشناسه اما با عقل ناقص خودش

من همیشه فکر می کردم خیلی خوب آدما رو میشناسم اما چندبار اشتباه کردم واسه همین خودم رو محکوم کردم به قضاوت نکردن

حرف زدن راجع به آدما بدون آگاهی یعنی قضاوت. دیگه نمی خوام به اشتباه کسی رو خوب یا بد بپندارم!

امیدوارم بتونم.

خیلی کم میشه شناخت . اصولا کسانی و میشه در اولین برخورد شناخت که آدم هایی هستند که تقریبا حرف و دل شون یکی هست. یا آنقدر کنترل رفتاری شون ضعیفه که زود خودشونو نشون میدن .البته به مدت زمانی که با هم هستید هم مربوطه و کلا" بیشتر اوقات که زود قضاوت میکنیم بر عکس نظر میدیم ولی اگر از روی احساس نظر ندیم همون نظرات اول هم تا حدودی درسته .

خیلی ها حرفه ای اند خیلی خوب بلدن چه جوری خودشونو خوب نشون بدن ولی اونم دوام نداره بلاخره طی جلسه دوم سوم چهارم....  نشون میدن اون شخصیت واقعی شونو .

مواظب باشیم

اول نگاه بعد طرز حرف زدن و حركات دست و صورتش

من در مدت چند هفته پژوهش فهمیدم که چگونه با نگاه کردن

به سر یه شخصی او را تا حدی بسنجم.

اصلاً سخت نیست.اگه نمی خندید بهتون میگم از چشمهای آدمها میشه راحت شناختشون