" بهرام حسین" متناهنگ‌ :

نوشته سنگ قبر «Epitaph» دیواری كه بررویش نوشته شده لبه‌هایش ترك برداشته از بین ابزار مرگ نور خورشید از همه روشن‌تر می‌تابد وقتی كه هر انسانی بین رویاها و كابوس‌هایش تكه تكه می‌شود هیچكس تاج افتخار بر سر نخواهد داشت بدان هنگام كه سكوت در فریادها غرق می‌شود بین دروازه‌های آهنین سرنوشت بذرهای زمان پاشیده شدن و آب داده شدن با كردار كسانی كه می‌شناختند و شناخته شده بودند دانستن دوستی مرگبار است زمانی كه هیچكس قانونی نمی‌گذارد سرنوشت بشریت را می‌بینم در دستان احمق‌ترین‌هامان است گیجی، سنگ‌نوشته قبرم خواهد بود به هنگامی‌كه دراین مسیر شكسته و ترك خورده می‌خزم اگر موفق شدیم تكیه می‌زنیم و می‌خندیم ولی می‌ترسم، فردا سهم من گریه است. فردا سهم من گریه است

The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams.
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams.
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams,
Will no one lay the laurel wreath
As silence drowns the screams.

Between the iron gates of fate,
The seeds of time were sown,
And watered by the deeds of those
Who know and who are known;
Knowledge is a deadly friend
When no one sets the rules.
The fate of all mankind I see
Is in the hands of fools.

Confusion will be my epitaph.
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back
And laugh.
But I fear tomorrow Ill be crying,
Yes I fear tomorrow Ill be crying.

متناهنگ با تصویری از استیصال درجهان امروزی آغاز می‌شود. دیگر نمی‌توان با باورهای گذشته به آرامش رسید چرا كه دیوارهای آن قابل تكیه دادن نیست و بعد «نور خورشید» به عنوان بهترین ابزار مرگ به رخ كشیده می‌شود. كه كنایه از آن دارد كه بهترین روش مردن غرق در روزمرگی شدن است. در جهانی كه انسان تكه تكه می‌شود بین رویاهایش (آنچه می‌خواهد) و كابوس‌‌هایش (واقعیتی كه پیرامونش را فراگرفته) چیزی وجود ندارد كه بتوان به آن افتخار كرد.آنچه زمان را به پیش می‌برد و تاریخ را می‌سازد كسانی هستند كه شناخته نشده‌اند و غالبا آگاه فرض می‌شوند ولی این طور نیستند و در حقیقت آینده جهان در دست كسانی است كه قابل اتكا و اعتماد نیستند. دانستن در جهانی كه قاعده‌مند نیست و برای دانسته‌هایش ارزشی قائل نیست تنها درد و رنج به همراه می‌آورد. وبه این دلیل است كه گرچه در آشوب بودن جهان به وضوح پیداست لیك سهم ما گیجی و گم شدن در جهان امروز است گرچه مسیر خوشبختی مشخص است ولی سهم ما خوشبختی نخواهد بود.

روزنامه حیات نو - 22 خرداد