آدم گاهی می ماند از دست این دوبلورهای ایرانی چه بگوید . من هم مثل خیلی های دیگر فیلم هایی را كه یك زمانی در ایران دوبله شده بودند دوست دارم . خیلی از آن فیلم ها دوبله شان در حد همان فیلم هاست و همین به ارزش شان اضافه می كند . اما در این سال ها كه دوبله مثل سابق نیست و كلی تغییر كرده ، كم تر با یك دوبله ی به درد به خور طرف می شویم . این جوری ست كه وقتی اسمی از یك فیلم جدید می آید كه قرار ست دوبله شود ، یا اصلا دوبله شده ، حال م حسابی بد می شود . این بدی حال ، و در واقع حال گرفتگی ، وقتی دوباره سراغ م آمد كه شنیدم فیلم دل پذیر « بی خوابی » ( Insomnia ) كار درخشان « كریستوفر نولان » را دوبله كرده ند و این نسخه توی بعضی سینماها نشان داده می شود . دست شان درد نكند كه به فكر ما هستند ، اما این كه آقایان عزیز چرا فكر كرده ند « خسرو خسروشاهی » می تواند دوبلور « ال پاچینو » باشد ، همان مساله یی ست كه مرا گیج كرده . فیلم را اگر در ویدئو ، یا در جشنواره ی فجر سال پیش‌‌ تماشا كرده باشید می دانید كه « پاچینو » صدای خیلی گرفته یی دارد كه « بی خوابی » اصلا ازش می زند بیرون . یك صدای خیلی خسته و غریب كه هیچ شباهتی به صدای آقای « خسروشاهی » ندارد . شاید در یك دوره یی ، مثلا آن موقع كه « پاچینو » فیلم هایی مثل « سرپیكو » و « مترسك »‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ را بازی كرد ، صدای « خسروشاهی » به ش می آمد . اما حالا و در این فیلم هیچ شباهتی وجود ندارد . نمی دانم چه كسی تشخیص داده این صدا به آن قیافه می آید ، اما به نظرم موقع تماشای نسخه ی اصلی فیلم صدا را كم كرده بوده و فقط را تصویر را می دیده . لابد باید همین جوری باشد ، وگر نه هیچ عقل سلیمی صدای « خسروشاهی » را به جای « ویل دورمر » خواب آلود و گناه كار نمی پذیرد .
خداوندا ! از سر تقصیر دوبلورهای ما بگذر و قدرت اندیشیدن را به آن ها عطا كن !
الاهی آمین !