من مدت کمی تو جمع خراسان بودم ، اما این جمع نشون داد که اعضاء جدید هم براش قابل احترام هستند  و در مدتی که من عزادار مادرم بودم واقعا با من همراه بودن

از همه ی شما ممنونم

khaterat ke ziade dash saeid faghat man bade ye sal chizi bara goftan nadaram

omidvaram mese ghabl bahal bashe.

 alan ke kasi ni

خب بالاخره نوبت روز تولد آقا مدیر شد

تولدت مبارک عموسعید

سلام خاطرات کوهپیمایی رو بزارین کنار بهار و تابستان داره تموم میشه بهترین فصلها برای کوهپیمایی تا کی رو لج و لجبازی میخوان یکی از گردهماییهای خوب خراسان نوین رو کنسل کنی فکر راه برای بهبود باشین نه منصرف از ادامه کار

  نوین باشید

درود

هنوزم هستیم

سعید جان شما ما رو تحویل نمی گیری ! زیر پات هم نگا کن ! ما رو می بینی

 همچنین در همین حین که می خوای زیر پات رو نگاه کنی کمی هم به خودت نگاه کن ! می دونی چی می گم !  خاطرات خوب کم نبوده ولی خاطرات بد کم بوده !

مسلما بهترین خاطره منم ازدواج با هم دم و همدل وعزیزمه مهین گلم

سلام خدمت همه دوستان خوبم و آقای دارینی عزیز

من خاطرات و تجربیات تلخ و شیرینی رو با دوستان خراسان نوین گذروندم و شاهد فراز و نشیب های زیادی در این گروه بودم !

شیرین ترین تجربه من مربوط به آشنا شدن با همسرم در این گروه که یکی از بهترین اتفاقات زندگیم بود که همیشه واسه خودم هم خیلی جالبه وقتی بهش فکر می کنم و ابن رو تا حدود خیلی زیادی مدیون آقای دارینی هستم .

در شرا یط اون موقع که من نسبت به دیگران بد بین بودم و به جامعه ,افراد و گروهها نمی تونستم اعتماد کنم  با این گروه آشنا شدم که به نظرم آقای دارینی گلچینی از بهترین و مورد اعتمادترین افراد رو در این گروه جمع کرده بود که هنوز هم جزء بهترین دوستانمون هستن و هر از گاهی همدیگر رو میبینیم (آقا سروش,آقا آرمین ,آقا حمید,آقا مصطفی ,آقا عماد و... )و متاسفم که دیگه تو این گروه باهم نیستیم و نمی دونم چرا؟؟؟؟

من از آقای دارینی تشکر می کنم به خاطر جو سالمی که به وجود آورد و تجربه ی نوین در زندگی هر کدوم از ما بوجود اومد

با آرزوی موفقیت برای این گروه سالم وآقای دارینی عزیز

اِهِ چیزه . . . میگم بذارین منم یه خاطره از این اردو براتون بگم: من تو خونه با عیالات متحده و شازده کوچولو (صدرا ) یه روز بیاد نموندنی داشتیم چون اصلا یادم نمیاد چیکار کردیم احتمالا طبق معمول  آقا صدرا بعد از خرابکاری های روزانه و بالا رفتن از سر و کول بابا و مامان هوس پارک رفتن کرده و لابد منِ بیچاره هم پس از نهیب های رعد آسای نه نه ی بچه ها یعنی علیا حضرت مریم خانوم همسرم مجبور شدم که ببرمش بیرون تا ایشون هم بتونن تو خونه به کاراشون (خواب) برسن. تصورشو بکنین چه روز مهیج و خاطره انگیزی! من که لذت بردم شما چطور؟ خوب البته من ازین لذتا فراوون می برم.  به آقایون خراسان نوین هم توصیه می کنم برای این که از این لذتا محروم نمونن  اگه مجردن زود تر آستین بالا بزنن و اگه متاهلن فی الفور دس به کار بشن و یه آقا پسری، دخمل خانومی، چیزی ردیف کنن که اینهمه شادی و هیجانو از دست ندن حیفه به خدا آدم این همه لذتو که همینجوری ریخته. . .  ول کنه اسرافه والّا . . .

هیچوقت این خاطره ی شیرین در تلخی زندگیم از یادم نمیره

محبتی که شما خراسان نوینی ها در ایام فوت مادرم کردین و ابراز همدردی هایی که واقعا تسلی خاطر بود برام