اگر می خواهی خوشبخت باشی برای خوشبختی دیگران بكوش زیرا آن شادی كه ما به دیگران می دهیم به دل ما بر می گردد ** بتهوون**

کسی که با تخیلات پریشان از مشکلات برای خود کوهی میسازد و هر چیزی را دشوار می داند واژگون شدن او حتمی است .
( ادولف هیتلر )

اگر می خواهی خوشبخت باشی برای خوشبختی دیگران بکوش زیرا آن شادی که ما به دیگران می دهیم به دل ما بر می گردد ** بتهوون**

عشق آن نیست که دو نفره زیر باران ایستاد و خیس شد
عشق آن است که یکی برای دیگری چتر شود و آن دیگری هرگز نفهمد که چرا خیس نشد

زندگی را چنان سپری کن گویی که فردا خواهی مرد و علم آموزی رو چنان سر گیر گویی که عمر ابدی خواهی داشت

قواعد اصولی 9 گانه برای انجام معجزات کوچک در زندگی روزمره



1. به وقوع معجزات ایمان داشته باش.
2. طوری زندگی کن که انگار قادری هر کاری را که قلبا مشتاق آن هستی انجام دهی.
3. طوری با علاقه بیاموز که انگار مبتدی هستی.
4. همیشه طوری عشق بورز که انگار برای بار اول عاشق شدی.
5. بخشنده باش طوری که انگار بی نیازترین آدم روی زمینی.
6. با جدیت و علاقه کار کن که انگار فقط برای میل باطنی و علاقه ات کار میکنی نه برای در آوردن کسب پول.
7. آسوده خاطر باش طوری که انگار هر چیزی آن طور که تو میخواهی انجام خواهد شد.
8. با خداوند طوری حرف بزن که انگار همیشه تمام دعاهایت مستجاب می شود.
9. خوب زندگی کن و خوش باش طوری که انگار قادری هر آنچه را که دلت می خواهد برای خودت فراهم کنی.

بد نیست به نکته‌هاى زیر هم توجه کنید:

اگر امروز صبح سالم از خواب برخاستید، قدر سلامتى خود را بدانید زیرا یک
میلیون نفر تا یک هفته دیگر زنده نخواهند بود.

اگر تاکنون از آسیب‌هاى جنگ،
تنهایى در سلول زندان، عذاب شکنجه،
یا گرسنگى در امان بوده‌اید،
وضعیت شما از وضعیت ٥٠٠ میلیون نفر در دنیا بهتر است.

اگر می‌توانید بدون ترس از زندانى شدن یا مرگ، وارد مسجد (یا کلیسا)
شوید، وضع شما از ٣ میلیون نفر در دنیا بهتر است.

اگر در یخچال شما خوراکى و غذا وجود دارد،
اگر کفش و لباس دارید،
اگر تختخواب و سرپناهى دارید،
در این صورت شما از ٧٥٪ مردم جهان ثروتمندتر هستید.

اگر در بانکى حساب دارید، و اگر در جیب‌تان پول دارید،
شما به ٨٪ مردم دنیا که چنین شرایطى دارند تعلّق دارید.

اگر شما این نوشته را می‌خوانید، از سه خوشبختى بهره‌مند هستید:
1- یک کسى به فکر شما بوده است.
2- شما به ٢٠٠ میلیون نفرى که قادر به خواندن نیستند تعلّق ندارید.
3- و ... شما جزو ١٪ از مردم دنیا هستید که کامپیوتر دارند.


به قول یکنفر:

· طورى کار کنید که انگار نیازى به پول ندارید،

· طورى عشق بورزید که انگار هرگز آزرده خاطر نشده‌اید،

· طورى برقصید که انگار هیچکس شما را نمی‌بیند،

· طورى آواز بخوانید که انگار هیچکس صداى شما را نمی‌شنود،

· و بالاخره طورى زندگى کنید که انگار زمین، بهشت است.

از آدمی که برای منافعش هر روز به یک رنگ در می‌آید متنفر نیستم

از خودم متنفرم که عاشقش بودم

"این رویدادها نیستند که یک مرد را میسازند, بلکه آن ها او را به خودش نشان میدهند."
(جیمز آلن)

فریدریش نیچه : آشفتگی من از این نیست که تو به من دروغ گفته ای، از این آشفته ام که دیگر نمیتوانم تو را باور کنم

با خود فکر می کنم ، چگونه است که ما در این سر دنیا عرق می ریزیم و وضع مان این است

و آنها در آن سر دنیا عرق می خورند و وضع شان آن است! ...

نمی دانم ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع ریختن و خوردن

هر اتفاقی می افتد به نفع ماست.

در کشوری پادشاهی زندگی می کرد که خیلی مغرور، ولی عاقل بود یک روز برای پادشاه انگشتری به عنوان هدیه آوردند ولی روی نگین انگشتر چیزی ننوشته بود و خیلی ساده بود.

شاه پرسید این چرا این قدر ساده است ؟ و چرا چیزی روی آن نوشته نشده است؟ فردی که آن انگشتر را آورده بود گفت:
من این را آورده ام تا شما هر آنچه که میخواهید روی آن بنویسید.

شاه به فکر فرو رفت که چه چیزی بنویسد که لایق شاه باشد و چه جمله ای به او پند میدهد؟ همه وزیران را صدا زد وگفت:

وزیران من، هر جمله و هرحرف با ارزشی که بلد هستید بگویید. وزیران هم هر آنچه بلد بودند گفتند، ولی شاه از هیچکدام خوشش نیامد. دستور داد که بروند عالمان و حکیمان را از کل کشور جمع کنند و بیاورند.وزیران هم رفتند و آوردند. شاه جلسه ای گذاشت و به همه گفت که هر کسی بتواند بهترین جمله را بگوید جایزه خوبی خواهد گرفت.
هر کسی چیزی گفت باز هم شاه خوشش نیامد تا اینکه یه پیر مردی به دربار آمد و گفت با شاه کار دارم. گفتند تو با شاه چه کاری داری؟ پیر مرد گفت برایش جمله ای آورده ام. همه خندیدند و گفتند تو و جمله. ای پیر مرد تو داری میمیری، تو را چه به جمله خلاصه پیر مرد با کلی التماس توانست آنها را راضی کند که وارد دربار شود، شاه گفت تو چه جمله ای آورده ای؟


پیر مرد گفت: جمله من اینست"هر اتفاقی که برای ما می افتد به نفع ماست"

شاه به فکر فرو رفت و خیلی از این جمله استقبال کرد و جایزه را به پیرمرد داد. پیر مرد در حال رفتن گفت: دیدی که هر اتفاقی که می افتد به نفع ماست. شاه خشمگین شد و گفت چه گفتی؟ تو سر من کلاه گذاشتی. پیر مرد گفت نه پسرم به نفع تو هم شد، چون تو بهترین جمله جهان را یافتی پس از این حرف پیر مرد رفت.

شاه خیلی خوشحال بود که بهترین جمله جهان را دارد و دستور داد آن را روی انگشترش حک کنند. از آن به بعد شاه هر اتفاقی که برایش پیش میآمد می گفت: هر اتفاقی که برای ما میافتد به نفع ماست تا جائی که همه در دربار این جمله را یاد گرفنه وآن را می گفتند:که هر اتفاقی که برای ما میافتد به نفع ماست.

تا اینکه یه روز پادشاه در حال پوست کندن سبیبی بود که ناگهان چاقو در رفت و دو تا از انگشتان شاه را برید و قطع کرد، شاه ناراحت شد و درد مند. وزیرش به او گفت:

هر اتفاقی که می افتد به نفع ماست. شاه عصبانی شد و گفت انگشت من قطع شده تو می گوئی که به نفع ما شده به زندانبان دستور داد تا وزیر را به زندان بیندازد و تا او دستور نداده اورا در نیاورند. چند روزی گذشت یک روز پادشاه به شکار رفت و در جنگل گم شد تنهای تنها بود. ناگهان قبیله ای به او حمله کردند و او را گرفتند و می خواستند او را بخورند شاه را بستند و او را لخت کردند این قبیله یک سنتی داشتند که باید فردی که خورده میشود تمام بدنش سالم باشد ولی پادشه دو تا انگشت نداشت
پس او را ول کردند تا برود. شاه به دربار باز گشت و دستور داد که وزیر را از زندان در آورند. وزیرآمد نزد شاه و گفت: با من چه کار داری؟

شاه به وزیر خندید و گفت:
این جمله ای که گفتی هر اتفاقی میافتد به نفع ماست درست بود، من نجات پیدا کردم ولی این به نفع من شد ولی تو در زندان شدی این چه نفعی است شاه این راگفت و او را مسخره کرد.
وزیر گفت: اتفاقاً به نفع من هم شد.شاه گفت: چطور؟ وزیر گفت: شما هر کجا که میرفتید من را هم با خود میبردید، ولی آنجا من
نبودم اگر می بودم آنها مرا میخوردند. پس به نفع من هم بوده است. وزیر این را گفت و رفت.


نکته اخلاقی: هر اتفاقی که می افتد به نفع ماست.
اگر این جمله را قبول داشته باشید و آن را با ور کنید، می فهمید که چه می گویم:
من به این جمله ایمان 100% دارم.

واعظی پرسید از فرزند خویش هیچ دانی مسلمانی به چیست؟ صدق و بی آزاری و خدمت به خلق, هم عبادت هم کلید زندگیست, گفت زین معیار اندر شهرما یک مسلمان هست آن هم ارمنیس

دو گوش داریم و یک زبان ، برای اینکه بیشتر بشنویم و کمتر بگوییم.