استفتاء از ایت الله مكارم شیرازى

در بعضى از نقاط كشور، درختهایى از قبیل درخت گز و انگور مشاهده مى شود، كه عدّه اى از عوام نخ هایى به آنها گره مى زنند، و اعتقاد به تقدّس، یا شفا گرفتن، یا روا شدن حاجت، و بعضاً شفاعت توسّط آن درختان دارند! و مى گویند: «در صورت كج اعتقادى و شك نسبت به درخت، حادثه ناگوارى براى شخص پیش مى آید!» عدّه اى درختان مزبور را متعلّق به امام على(علیه السلام)، یا حضرت ابوالفضل(علیه السلام)، یا دیگر اولیاى الهى دانسته، و مى گویند: «ما به این درخت ها معتقد بوده، و توسّل جسته، و حاجت گرفته ایم. و كسانى كه درختان مزبور را سوزانده اند، مصیبتى به آنها، یا فرزندان، یا بستگانشان رسیده، یا بیمار شده اند.» خواهشمند است بفرمایید:

اوّلا: عقیده به تقدّس این گونه درختها صحیح است، یا باطل؟

ثانیاً: گره زدن نخ، یا بستن پارچه به این درختها، و گرفتن حاجت از آنها جایز است؟

ثالثاً: آیا سوزاندن، یا از بین بردن چنین درختانى به عنوان مبارزه با خرافات، باعث گرفتارى و مصیبتى براى سوزاننده، یا بستگان او، خواهد شد؟

جواب: این اعتقادات قطعاً از خرافات است، و حاجت خواستن از آنها نوعى شرك مى باشد، و بر همه لازم است نهى از منكر كنند، و پاداش خود را از خداوند بخواهند.

البته این یكى نمونه هاست از دوستان تقاضا دارم نمونه هاى دیكر اكر سراغ دارند ذكر كنند وكلا برسى كنیم ایا علما موفق بودند یا نه در مبارزه با خرافات؟