| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
110
|
446
|
89/11/12 (22:11)
|
|
||
|
|
0
|
1
|
89/11/19 (17:31)
|
|
||
|
|
16
|
66
|
89/3/27 (17:46)
|
|
||
|
|
0
|
5
|
89/3/12 (20:07)
|
|
||
|
|
6
|
45
|
89/2/29 (19:22)
|
|
||
|
|
43
|
153
|
89/2/29 (19:12)
|
|
||
|
|
0
|
12
|
88/8/1 (20:11)
|
|
||
|
|
43
|
196
|
88/6/19 (17:15)
|
|
||
|
|
0
|
20
|
88/6/11 (17:18)
|
|
||
|
|
0
|
27
|
88/4/21 (14:40)
|
|
||
|
|
14
|
56
|
88/4/21 (14:15)
|
|
||
|
|
0
|
12
|
88/2/2 (21:23)
|
|
||
|
|
0
|
2
|
88/2/2 (21:03)
|
|
||
|
|
0
|
6
|
88/1/23 (15:54)
|
|
||
|
|
0
|
7
|
88/1/10 (19:03)
|
|
||
|
|
7
|
43
|
87/11/24 (09:05)
|
|
||
|
|
27
|
75
|
87/8/15 (23:33)
|
|
||
|
|
60
|
174
|
87/8/1 (15:21)
|
|
||
|
|
19
|
124
|
87/7/29 (00:44)
|
|
||
|
|
3
|
32
|
87/5/23 (11:00)
|
|
رفتی و از رفتن تو قلب آیینه شکسته
بی تو در این خلوت شب پنچره ها بسته
پشته هر چهره شهری است
كوچه هایش پر رمز پرراز
آسمانش چشم گاه باران،گاه آبی
وزمانی پر پرواز كبوترهاست
باغ این شهر پر از قاصدك است
همه این جا منتظرند،چشم به راه
خاك این شهر پراز خاطره سبز مسافرهاست
نقدی باید زد،قصه بكر شنیدن دارد
پشت هر چهره شهری است
پرشمع،پرنذر
آرزوها بادبادكهایی رقصان در هوا سرگردان
فرصتی باید
برای دل بستن،دیدن
پشت هر چهره شهری است
دروازه لبخند كجاست؟...
یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم
دولت صحبت آن مونس جان مارا بس
نیست مارا بجز از وصل تو در سر هوسی
این تجارت ز متاع دو جهان مارا بس!!!!!!!!!
تویی در دیده ام چون نور و محرومم ز دیدارت
نمی دانم ز نزدیکی کنم فریاد یا دوری
اندکی منوّرالفکر و لیبرال منش شده ام
خاتم یزد و پسته ی رفسنجانم آرزوست!
بهر ازدواج، شهر را درنوردیدم
از رز ملولم و دختر پژوهانم آرزوست!
می شوند از سردمهری، دوستان از هم جدا
برگ ها را می كند فصل خزان از هم جدا
چه سود گر بگویمت كه شام تا سحر نخفته ام
و یا اگر دمی به خواب رفته ام تورا به خواب دیده ام
چه سود گر بگویمت كه بی تو با خیال توبه می پناه برده ام
و نقش آن دو چشم قصه گو به جام پر شراب دیده ام
چه سود گر بگویمت كه دوریت چو شعله های تند تب
به خرمن وجود من شراره های درد می زند
و من درون آن زبانه ها بنای این دل رمیده را
زبن خراب دیده ام ...
چه سود گر بگویمت كه بی تو كیستم و چیستم
كه بحر پر خروش من تویی
و ساحل صبور و بی فغان منم !
و من درون موجهای سركش
تمام هستی و وجود خویش را
چو یك حباب دیده ام
چه سود گر بگویمت
كه من زدوری تو هر نفس ، چو شمع آب می شوم
و اشكهای گرم من به دامن شب سیاه می چكد
و من میان قطره های چون بلور آن
محبت تورا، چو نقش سرد آرزو به روی آب دیده ام
چه سود گر بگویمت
تورا به خواب دیده ام و یا كه نقش روی تو به جام پر شراب دیده ام
تو یك خیال دور بیش نیستی و دست من به دامنت نمی رسد
تو غافلی و من تمام می شوم
ودیدگان پر ز راز من هزار بار گفته با دلم
كه من سراب دید ه ام ...