در شانزده آیه از قرآن كریم خداوند در مورد حبط و بی اثر شدن اعمال ،مطالبی را فرموده است.در این آیات علت از بین رفتن كارهای خوب انسان،اعمال بدی مانند:شرك و كفر ؛ ارتداد ؛ منت و آزار بعد از انجام كارهای نیكی مانند صدقه دادن؛مخالفت با رسول الله صلی الله علیه و اله ؛نفاق؛ استهزای مومنین و … شمرده شده است.اما این آیات باآیات 7 و 8 سوره زلزال كه شما هم به آن اشاره فرموده اید در تعارض نیستند. به این معنی كه كافر یا مشرك ، عملشان از همان ابتدای انجام دادن مورد قبول خداوند قرار نمی گیرد و خیر به آن اطلاق نمی شود ،تا بخواهد استحقاق ثواب را داشته باشد.به عبارت دیگر، بعضی از گناهان، باعث قطع رابطه ی مولویت و عبودیت می شوند(مانند كفر و ارتداد)،كه در این صورت عمل انسان بیهوده بوده و قبل از تعلق گرفتن ثواب به آن ،حبط و نابود می شود. مانند آیه 6 سوره انعام:«و لو اشركوا لحبط عنهم ما كانوا یعلمون» در این آیه از آنجا كه شرك ، بنده را از عبودیت خارج می سازد، باعث حبط اعمال خوب مشرك شده و سبب می شود ثوابی به آن تعلق نگیردچون مستحق دریافت ثواب نیست.