-large;">خوشبختی حراج روزانه ی دنیاست ...

-large;">اینکه ما قدمی بر نمی داریم و قیمتی پیشنهاد نمی کنیم داستان دیگریست ...

خدایی که نمیبینم ومیدانم که هست.

آبی آسمان که میبینم و میدانم که نیست. 

 مهریست که ما را به پرستش و به خود می خواند. جنتی دارد نزدیک ، زیبا و بزرگ ، دوزخی دارد به گمانم کوچک و بعید ، در پی سودایی است که ببخشد ما را ، در مجالی که برایم باقیست باز همراه شما مدرسه ای می سازیم که خرد را با عشق، علم را با احساس، دین را سمت نماز ، همه را با صبر تدریس کنند.

مشق شب این باشد که شبی چندین بار همه تکرار کنیم که خدا نزدیک است ، کریم هست و لطیف، امتحانی گر باشد آن نماز است نماز.

که نسنجند  ما را تا بفهمند چقدر عاشق و آدم شده ایم .

 در مجالی که برایم باقیست باز همراه شما مدرسه ای می سازیم که در آن آخر وقت، حق را تدریس کنند و بگویند تا فردا ها خالق عشق نگهدار شما .

اینقدر زیباست که هرچی بیشتر میگم ، بیشتر عاشقش میشم..

ضمنا گردنمون کلفته ، هرچی دوست داشته باشیم همونه

خدایی که نمیبینم ومیدانم که هست.

آبی آسمان که میبینم و میدانم که نیست.