گفت:

شبی در کاسه آبم ماه افتاده بود

برداشته به آسمان پرتابش کردم؛


آب ، خانه اوست ، نه ماه.

 

با دل گفتم که ای دل احوال تو چیست

دل دیده پر آب کرد و بسیار گریست

گفتا که چگونه باشد احوال کسی

کو را بمراد دیگری باید زیست

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو بستم             

 باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

                                     " سعدی علیه الرحمه"

گر حال تو همچون من آشفته خراب است
گر خواهش دلهای منو تو بی حساب است
ای وای به  حال هر دوی ما
ای وای به حال هر دوی ما