مشکل همینه که نمیشه توی کار خالق دست برد چون درسته که مثلا 1 آدمی که کانسر متاستازیک داره و واقعا داره ضجر میکشه و 1دقیقه زودتر راحت بشه باز هم 1دقیقه است اما شاید یه زمانی یه جایی 1خطایی مرتکب شده چون که همه آدمیم و ممکن الخطا و خدای مهربون میخواد بواسطه این بیماری گناهاش ریخته بشه پاک وارد اون دنیا بشه اما کشورهای خارجی بخاطر جاهلیتی که به این مسائل دارند و فقط ادعاشون میشه ولی 1بعد زندگی رو اونم دنیاییش رو میبینند و فکر میکنند اینطوری طرف راحت شد اگه خودش میخواست احتیاجی نبود اینا زحمت بکشن خودش زود می برد از این دنیا 

بودن یا نبودن مسئله این است ...
چه كسی باید تشخیص بده كه فرد زندگی خودش رو در شرایطی ادامه بده كه قادر به تصمیم گیری نیست

چند پیشنهاد :
به نظر می رسه اگر این موضوع  به شكل رسمی مطرح بشه و افراد قبل از اینكه مبتلا به یك بیماری شوند كه این مسئله وجود داشته باشه خودشان تصمیم بگیرند كه آیا اتونازی در مورد آنها صورت بگیره یا نه ؟ مثل افرادی كه جزو  گروههای اهداء عضو می شن

در اینجا باید شرایط فرد كه این درخواست رو داشته مورد بررسی قرار داد هم از نظر جسمی و هم از نظر روانی

نظر شما چیه؟