دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم
لیکن از لطف لبت صورت جان می بستم

به مبارکیّ و شادی چو نگـار من درآید

بنشین نظاره می کن تو عجایب خدا را

حالا که کار تو شده پر از نیرنگ ریا

حالا که کار تو شده فرسنگها دور از خدا

به من نگو دوست دارم که باورم نمی شه

به من نگو تو رو دارم که باورم نمی شه

من به هر جمعیتی نالان شدم      جفت بد حالان و خوشحالان شدم

بی تو بودن کار من نیست تا دلت نرفته برگرد...

 

 

با هرچه عشق، نام تو را می توان نوشت

 

با هرچه رود، نام تو را می توان سرود

 

بیم از حصار نیست که هر قفل بسته را

 

با دستهای روشن تو می توان گشود

 

 

 

مجنون ایله من مکتب عشق ایچره اوخوردوق

من مصحفـی ختم ائتدیـم او والّلیل ده قالدی

                                               ترجمه:

                                               من و مجنون با هم در مکتب عشق درس می خواندیم

                                               من مصحف را ختم کردم و او در آیـه ی والّلیل ماند !

تا نباشد جدایی ها ندانند قدر یاران 

گفته بودم ب ره عشق تو دل خوش دارم

ب جهنم ک نشد کار دگر خواهم کرد.........rara"

این دگر من نیستم، من نیستم
حیف از آن عمری که با من زیستم

     

                                                                                    ترجمه: واحد اسرار عشق را به سیه چشمان بازگو مکن

                                                                                   مست که چیزی نمیداند. عارفان سخن با مردم هشیار گویند