اتش است! جهنم است!... یکپارچه درد است .. یکپارچه درد بی درمان!...

عصاره ی خاکستر مشتی افتخار صاحب مرده است ,که توفان حوادث به دست مشتی دیوانه ی پول پرست ,در ظلمت یک شب توفانی, به قبرستان فراموشی سپرده است!

مسخره است!. مهد دروغ استو تملق و خود فروشی و تقلب و دو روئی , و دروغ و ریا!

مکتب حماقت است و جهل مرکب!.. قبرستان است .. قبرستان!

می دانید کجا را و چه را می گویم؟!

این اجتماع را ,این اجتماع شیرازه گسیخته ی ,تو سری خورده ی نفس مرده را...

از سرشک تلخ و درد افرین شب گرسنگی گرسنگان تیره بخت! که جای سعادت گمشده ی خویش را هیچ نمیدانند,

از سرنوشت تهمت زده ی صد ها نفر انسان بی گناه, که در این محیط فاحشه پرور ,فاحشه پرست, فاحشه شان می نامند,

 از همه جای این بازار مکاره ,که در سکوت ستم بارش , دلالان شرافت انسانی ,شرافت انسان ها را به مزایده گذاشته اند, اشک و خون می بارد!...

من باید انچه را احساس می کنم بنویسم.. و می نویسم!

ولی تو ای پاسدار جهالت!... اگر می خواهی دهان فریاد مرا قفل کنی؟...

قفل کن !.. اما.. فراموش مکن.. همان انسانی که دیروز ندانسته ,برای تو قفل می ساخت!.. امروز دانسته کلیدش را ,برای من می سازد!...