جزئی از

وصیتنامه داریوش

((شایدمهم ترین نكته ای كه پس از خواندن وصیت نامه داریوش وسفارش هایی كه اوبه فرزندش درذهن نقش میبندداین است كه ایران كشوری با پشتوانه تاریخی وفرهنگی غنی وعظیم است چرا كه در2500 سال قبل سخن ازمسائلی چون آئین كشورداری ،عدالت ،قانون و...درمیان دولت -مردان این كشور وجود داشته است وامری طبیعی تلقی می شده است .

چیزی كه كشورها ،سازمانها وافرادمختلف بانماد آزادی ،حقوق بشر،دین ،مذهب و... به ظاهرمفاهیم انتزاعی ازآن رابه همراه دارد ومیبینیم كه به راحتی ازكنا رفجایعی كه هرروز درگوشه وكنار دنیا اتفاق میافتد می -گذرندوان رانادیده می گیرند.))

اینك كه من از دنیا می روم ،  25  كشورجزء امپراتوری ایران است ودر تمامی این كشورها پول ایران رواج دارد وایرانیان درآن كشورها دارای احترام هستند ومردم آن كشورها نیز درایران دارای احترامند.

جانشین من ((خشایارشاه ))باید مانند من درحفظ این كشور كوشا باشد وراه نگهداری این كشورهااین است كه درامورداخلی آنها مداخله نكند ومذهب وشعائر انهارا محترم شمرد .

- هرگز دوستان وندیمان خودرابه كارهای مملكتی نگمار ،چون اگر انان به مردم ظلم كنند واستفاده نامشروع نمایند،نخواهی توانست انهارا مجازات كنی چون با تودوست اند وتوناچاری رعایت دوستی بنمایی .

- توصیه دیگر من به تواین است كه هرگز دروغگوو متملق رابه خود راه نده چون هردوی انها آفت سلتنطند وبدون رحم ،دروغگورااز خود بران .هرگز عمال دیوان را برمردم مسلط نكن .

- افسران وسربازان ارتش رامحترم نگه دار وبا انان بدرفتاری نكن .اگر باانان بدرفتاری كنی  انان نخواهند توانست مقابله به مثل كنند. امادرمیدان جنگ تلافی خواهند كرد ولو به قیمت كشته شدن خودشان باشدوتلافی انان اینطور خواهدبودكه دست روی دست میگذارند وتسلیم میشوند كه وسیله شكست توخواهد بود .

- همواره حامی كیشه یزدان پرستان باش ،اما هیچ قومی رامجبور نكن كه از دین تو پیروی نماید وپیوسته وهمیشه بخاطر داشته باش كه هركس باید ازاد باشد تااز هركیشی كه میخواهد پیروی نماید .

- بعد از اینكه من زندگی را بدرود گفتم ،بدن من بشوی وانگاه كفنی راكه من خود فراهم كردم برتن بی جان من بپوشان ودر تابوت سنگی قرار بده ودر قبر بگذار .اما قبرم را مسدود نكن تا هرمانی كه میتوانی وارد قبر من شوی و تابوت سنگی من را انجا ببینی وبفهمی كه من پادشاه مقتدر بودم وبر  25  كشور سلطنت میكردم .مردم وتو نیز خواهی مرد ،زیرا كه سرنوشت –آدمی اینست كه بمیرد .خواه پادشاه 25 كشور باشد،خواه یك خاركن وهیچ كس دراین جهان باقی نخواهد ماند ..اگركه توهرزمان فرصت بدست اوردی وارد قبر من بشوی وتابوت مرا ببینی .غرور وخودخواهی بر تو غلبه نخواهد كرد .اما وقتی مرگ خود رانزدیك دیدی .بگو قبر مرا مسدود كنند ووصیت كن كه پسرت قبر تورا باز نگه دارد تااینكه بتواند تابوت حاوی جسدت را ببیند.

- هرگز از آبادكردن دست برندار،زیرا كه اگر از اباد كردن دست برداری كشور تو روبه ویرانی خواهد گذاشت،زیرا قاعده بران است كه وقتی كشوری آباد نمی شود به طرف ویرانی میرود .

- عفو ودوستی را فراموش نكن وبدان بعداز عدالت برجسته تراین صفت پادشاهان ،عفواست وسخاوت ،ولی عفو باید فقط موقعی باشد كه كسی نسبت به توخطایی كرده باشد واگر به دیگری خطایی كرده باشد وتوعفو كنی ظلم كرده ای ،زیرا حق دیگری را پایمال نموده ای .

((برداشت از:ماهیانه شماره 131  جدول هفته ))