امروز كه از خواب بیدار شدم وبه احوال روزهای گذشته و آنچه در پیش روهست فكر كردم خودمو مصداق بیگانه ی آلبر كامو دیدم .شب و روز زندگی شده تكرار بیهوده تكرارها.حالب اینكه مدام بین این تكرارها دروغ می گوییم . به قول كامو دروغ گفتن نه تنها آن است كه چیزی را كه راست نیست بگوییم بلكه دروغ بزرگتر اینكه كه چیزی را راست تر از آن كه هست بگوییم. هرروز نسبت به احساس واقعی مان نسبت به اشخاص و كارهایشان و حتی اشیاء دروغ می گوییم. متاسفم كه .....  خوشحال شدم كه......تبریك میگم تسلیت میگم خیلی قشنگه    ووو.... براستی اگر همه ما انسانها احساس واقعی خودمونو به امور دنیا ادا می كردیم زندگی چه گونه بود. من كمی تمرین كردم حاصلش جبهه گیری و طرد بود.

چه خوب بود كه مردم دانه های دلشان پیدا بود.