ای قشنگ تر از پریا

شبها تو كوچه نریا

بچه های كمربندی ...

عشق تورو میدزدن

ترك هواست كشتی دریای معرفت

عارف به ذات شو نه به دلق قلندری

ای عشق مدد کن که به سامان برسیم چون مزرعه تشنه به باران برسیم یا من برسم بهیار یا یار به من یا هر دو بمیریم به پایان برسیم

بمژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم
بیا کز چشم بیمارت هزاران درد برچینم

برای روز میلاد تن خود من آشفته رو تنها نذاری

 برای دیدن باغ نگاهت میون پیکر شبها نذاری

 همه تنهاییا با من رفقن منو در حسرت عشقت نذاری

 برای روز میلاد تن خود منو دور از دل و دیدت نذاری

تا که بودیم نبودیم کسی/کشت ما را غم بی هم نفسی /تا که خفتیم همه بیدار شدند/تا که مردیم همه یار شدند/قدر آن شیشه بدانید که هست/ نه در آن موقع که افتاد شکست

هرگز نخواستم که تو رو با کسی قسمت بکنم

یا از تو حتی با خودم یه لحظه صحبت بکنم

هرگز نخواستم که به داشتن تو عادت بکنم

بگم فقط مال منی به تو جسارت بکنم

ما اگر اهل وفا یا بی وفا بودیم گذشت / مدتی مهمان این مهمان سرا بودیم گذشت /زاغ بودیم در قفس یا بلبل افسرده حال/ هر چه بودیم هر چه هستیم دیگر گذشت

بی نگاهِ عشق مجنون نیز لیلایی نداشت
بی مقدس مریمی دنیا مسیحایی نداشت

بی تو ای شوق غزل‌آلوده‌یِ شبهای من
لحظه‌ای حتی دلم با من هم‌آوایی نداشت

دیدی ای دل كه غم عشق دكر بار جه كرد

..........جون بشد دلبر با یار وفادار جه كرد

اه از ان نركس جادوكه جه بازی انكیخت ...........اه از ان مست كه با مردم هشیار جه كرد

روزم سپری شد به امیدی که شب آید / دیدم به دلم تاب و تب آمد /ای دوست دعا من که من بیچاره مبادا/در حسرت دیدار تو جانم به لب آید