پرسش :

در روایات ذكر شده است كه هنگام ظهور امام زمان،‌جنگ و خونریزی و فساد فراوان روی می‌دهد، و از طرفی گفته می‌شود كه باید زمینه را برای ظهور ایشان فراهم كرد با اعمال نیك، و من از زبان یكی از روحانیون شنیدم كه می‌گفتند فساد كنید تا آقا بیاید، حال نمی‌دانم كدام یك درست است؟

پاسخ :

از جمله نشانه‌های غیر حتمی ظهور، گسترش فساد و تباهی است و نباید این فساد و تباهی‌ها را جزو زمینه‌ها و عوامل ظهور دانست. ما در مقابل این سؤال پاسخ‌هایی ارایه می‌دهیم و قضاوت را به عهدة خود شما می‌گذاریم.
الف. برای شكل گرفتن و تحقق هر پدیده، چه طبیعی و چه اجتماعی، عوامل وشرایط چندی لازم است و معمولاً این پدیده‌ها با یك سری نشانه‌ها و علایم همراه است. از این رو، عوامل و نشانه‌های پدیده را باید شناخت و تفاوت میان آن دو را باید دانست تا در هنگام بیان عوامل و نشانه‌ها، دچار سردرگمی و اشتباه نشویم.
عوامل و شرایط ایجاد هر پدیده، یك سری چیزهاست كه با پدیده، ارتباط استلزامی و انفكاك ناپذیر دارند و باید آنها تحقق پیدا كنند تا پدیده محقق شود. اینها در شكل گرفتن پدیده نقش دارند و بدون اینها، پدیده تحقق نخواهد یافت.
امّا نشانه‌های یك پدیده، علامت‌هایی است كه از وقوع پدیده یا نزدیكی وقوع آن، مردم را آگاه می‌كند و فایده آن، علم پیدا كردن به وقوع پدیده یا نزدیكی وقوع آن است؛ نه این كه نقشی در ایجاد پدیده داشته باشند. یعنی با آشكار نشدن نشانه و اتفاق نیفتادن آن نیز پدیده می‌تواند شكل بگیرد.
بنابراین، نسبت میان شرایط یك پدیدة مشروط با پدیده، نسبت استلزامی و انفكاك ناپذیر است، در حالی كه نسبت میان نشانه با پدیده نشاندار، نسبت غیر استلزامی و انفكاك پذیر است.
پدیده ظهور و تشكیل حكومت جهانی حضرت حجت ـ علیه السّلام ـ نیز از این قاعده مستثنی نیست. و شرایط و عوامل و نشانه‌هایی دارد. شرایط و عواملی مانند وجود قانون جامع و كامل (قرآن وسنت پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ)، مجری قانون (حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ)، آماده بودن عده‌ای از اهل ایمان برای یاری آن حضرت و جانبازی در راه اهداف او، و.... و نشانه‌هایی مانند خروج سفیانی، ندای آسمانی، فرو رفتن زمین در منطقة بیداء، خروج یمانی، قتل نفس زكیّه، و زیاد شدن فساد و تباهی در این عصر و....
البته نشانه‌ها نیز دو گونه‌اند: 1. نشانه‌های حتمی و قطعی؛ 2. نشانه‌های غیر حتمی.
علایم غیر حتمی با ظهور، ارتباط استلزامی ندارند. زیرا ممكن است برخی از آنها اصلا واقع نشود ولی ظهور تحقق یابد. و احتمال دارد برخی از نشانه‌ها حادث شود ولی ظهور توأم و همزمان با آنها شكل نگیرد و بدین بیان كه: این نشانه‌ها، بیانگر ظرف تحقق ظهور باشند، مانند این كه گفته شود: نامه رسان هنگامی می‌آید كه هوا صاف باشد. منظور این است كه نامه رسان در زمان نامساعد بودن هوا نخواهد آمد، نه این كه هر وقت هوا صاف بود او می‌آید. در باب علایم ظهور نیز مراد این است كه حضرت مهدی ـ علیه السّلام ـ در غیر این اوضاع ظهور نخواهد فرمود، نه این كه هر وقت این اوضاع پدیدار شد،‌ حضرتش باید ظهور كند.
از مباحث یاد شده بر می‌آید كه فساد و... شرط ظهور نبوده بلكه نشانه‌های ظهور هستند.
نتیجه: فساد و... شرط ظهور مصلح كل نیستند تا با دامن زدن به آن، تحقق ظهور را شتاب بخشیم. فساد و اصلاح، دو نقطة مقابل و ضد یكدیگرند و ایجاد فساد، تناسبی با تحقق اصلاح و ظهور مصلح كل ندارد. به صراحت قرآن، یكی از اهداف آمدن انبیا و فرستادن كتاب‌های آسمانی، رساندن مردم به این سطح از رشد و فرهنگ و تعالی است كه خود با اختیار، قسط و عدل را بر پادارند. (حدید / 25).
بنابراین، مهمترین وظیفه ما در دوران غیبت، رسیدن خود و رساندن دیگران بدین فرهنگ است تا با آمادگی كامل، به پا دارنده عدل و دادگستر گیتی را پذیرا شویم. شناخت صحیح دین و امام زمان و اهداف او و هماهنگی با آن اهداف از وظایف این دوران پرخطر است.
ب: ‌از سوی دیگر آن چه كه در روایات دربارة تكلیف شیعیان در عصر غیبت و اقدامات برای نزدیكی ظهور آمده است بیانگر پرهیزگاری و تهذیب نفس در این عصر است.
در روایت است كه: هر كس دوست دارد از اصحاب حضرت باشد، باید منتظر باشد و در این حال به پرهیزكاری و اخلاق نیكو رفتار نماید، در حالی كه منتظر است.[1]
با توجه به چنین روایاتی روشن است كه از جمله چیزهایی كه موجب فراهم آمدن زمینه‌های ظهور است پرهیزكاری و تقوا است نه فساد و تباهی.
ج. حضرت علی ـ علیه السّلام ـ در نهج البلاغه می‌فرماید:
توجه كنید كه هر مأمومی را امامی است كه به او اقتدا می‌كند،‌ و از نور علمش برخوردار است (بخش نامه‌ها) اقتدا كردن به امام به معنای الگو قراردادن حضرت بیان شده است بنابراین همان گونه كه در این زمان امام عصر (عج) عمل به واجبات و ترك محرمات و سایر تكالیف واجب و مستحب را در سرلوحه زندگی خود قرار داده‌اند وظیفه شیعیان نیز این چنین است نه فساد و تباهی.
د. از امام صادق ـ علیه السّلام ـ نقل است كه فرمود:
«كونوا لنا زیناً و لا تكونوا علینا شیئاً؛ ای شیعیان زینت ما باشید».[2]
این روایت بیانگر آن است كه شیعیان در تمام زمانها بایستی برای اهل بیت زینت باشد و زینت شدن برای اهل بیت جز با پرهیزكاری و تقوای الهی و پرهیز از فساد و تباهی سازگاری ندارد.
با توجه به نكات فوق روشن می‌شود كه فساد و تباهی از نشانه‌های ظهور است، امّا وظیفه ما پرهیز از آن است، و انجام دادن فسادها و منكرات، مخالفت با قرآن و سنت است.
و آن چه را كه موجب فراهم شدن زمینه‌های ظهور شده و ظهور را نزدیك می‌كند آن است كه ما وظایف خود را به نحو احسن انجام دهیم، وظایفی هم چون اندوهگین بودن برای آن حضرت، دعا برای تعجیل فرج آن حضرت، توسل به حضرت و غیره.
شما می‌توانید برای اطلاع بیشتر به كتاب‌های مكیال المكارم و خلاصه آن به نام تكالیف مردم در عصر غیبت و النجم الثاقب، مرحوم نوری، وظیفه الامام فی زین غیبة الامام رجوع نمایید.
منابع جهت مطالعه بیشتر:
1. مكیال المكارم.
2. النجم الثاقب.

هر شیعه ای که یه خورده با مکتب اهل بیت اشنایی داشته باشه نباید تو احمقانه بودنه این موضوع شک کنه چه برسه به این که بخواد براش شک وشبهه ایجاد بشه

مگه جمال زیبای حضرت یه چیز عادیه که تو میل و بلوتوث و اینور و اونور دیده بشه

مگه هر کسی لیاقت داره بببینه...مگه میتونه کسی ببینه

اهل دلا و اهل معرفتا و اونایی که با فکر و ذکر اقا زندگی میکنن و میمیرن شرط و شروط دارن تا اقا خودشو نشون بده..دیگه یه مشت ادم عادی و بدتر از من گناه کار که جای خود دارن

در روزهای اخیر قطعه فیلمی ویدئویی حاوی تصویر شخصی عادی كه در مراسم‌ عزاداری در كربلا شركت كرده است، از طریق پست الكترونیكی (ایمیل)، بلوتوث و سایت‌های اینترنتی در میان محافل شیعیان منطقه خلیج فارس منتشر شده و گفته شد. كه تصویر امام مهدی(ع) است. این مسئله شبهات و تردیدهایی را در مورد درستی یا نادرستی آن باعث شده است.از این‌جاست كه ما ناگزیریم از برخی از حقیقت‌ها در مورد مسئله مهدویت آگاهی داشته باشیم و پس از آن می‌توانیم بر درستی یا نادرستی این تصویر حكم دهیم.
1. روایت‌های زیادی وجود دارد كه بر زبان آوردن نام واقعی امام مهدی(ع) را حرام دانسته و این خود به خاطر ترس از به (خطر افتادن جان) ایشان است. حال اگر نام بردن ایشان آن‌قدر حرمت دارد، پس پخش تصویر ایشان چگونه است و چه حكمی خواهد داشت؟
2. روایت‌های زیادی وجود دارد كه مشخص كردن وقت و زمان ظهور امام مهدی(عج) را حرام دانسته و این هم به خاطر پیروزی و موفقیت انقلاب و یا جنبش مبارك ایشان در ابتدای ظهور است. زیرا در صورت آگاهی دشمنان از زمان ظهور امام(ع)، آنان برای از میان بردن ایشان در آغاز حركتشان و پیش از آن‌كه همراه یاران و اصحابشان قدرت لازم را به دست آوردند، آماده خواهند شد.
3. توانایی‌ها و امكاناتی كه در اختیار امام است، قدرت پنهان و غائب بودن را بدون هیچ‌گونه نقطه ضعفی به ایشان می‌دهد و حكایت‌های دیدار با ایشان بزرگ‌ترین دلیل بر این مسئله است.
4. روایت‌هایی كه دیدن و مشاهده ایشان را در زمان غیبت، تحریم و تكذیب می‌كنند، بزرگ‌تر می‌كنند، بزرگ‌ترین دلیل بر این مسئله است و بهترین مصداق برای این‌كه كسی بگوید ایشان را دیده است... و اگر معنی روایت‌ها، ادعای نائب یا سفیر بودن از جانب ایشان باشد... از این باب مشاهده امام تطابق می‌یابد.
5.  فراموش نكنیم كه در زمان و پیش از ظهور پاك امام(ع) اشخاص زیادی وجود داشته و یا وجود خواهند داشت كه ادعای مهدویت و مهدی بودن می‌كنند و روایت‌ها نیز در مورد این مسئله صراحتاً سخن گفته‌اند، سخن گفته‌اند، پس در این‌جا لازم است كه از این مسئله هم غافل نباشیم.
باید دانست كه عشق و اشتیاق ما نسبت به صاحب‌الزمان ـ جان‌های ما فدای او باد ـ ما را وا می‌دارد كه ایشان را در معرض خطر قرار ندهیم؛ و این مسئله چگونه خواهد بود زمانی كه دشمنان به دنبال آن هستند كه ایشان را از بین ببرند و ما با ساده لوحی خود آن‌ها را در این امر یاری دهیم. «شیخ علی كورانی» در كتاب عصر ظهور گفته است كه سازمان اطلاعات امریكا پرونده‌ای كامل در مورد صاحب‌الزمان(عج) دارد و این پرونده تنها چیزی كه از امام كم دارد، عكس ایشان است. در این حال و به فرض این كه این تصویر واقعی و درست باشد، آیا ما باید مانند كسانی كه اخیراً ، این تصاویر را منتشر كرده‌اند با سادگی تمام تصویر امام را به دشمنان ایشان بدهیم، یا آن را نزد خود نگهداریم؟ این مسئله چگونه خواهد بود اگر ما بدانیم كه به دست آوردن تصویر و عكس ایشان غیر ممكن است، زیرا خداوند پاك و بلندمرتبه حفاظت و نگهداری از ایشان را در زمان غیبت به عهده گرفته است.در اینجا باید این سؤال را مطرح كرد كه آیا این امكان وجود دارد كه تصویر و عكس واقعی امام بدون رضایت ایشان به جایی نفوذ كند و رسیده شود؟ اگر پاسخ «خیر» باشد پس چرا این تصاویر منتشر شده و تحت چه عنوانی؟ و چرا این تصاویر در میان شیعیان اهل بیت(ع) گسترش یافته است؟!
ما باید برای دریافتن حقیقت امور آگاهی و ادراك داشته باشیم و با عقل حوادث را بسنجیم نه با احساسات، پس واقعیت به دست آوردن تصویر امام(ع) امری سهل و آسان نیست، در غیر این صورت ما در مورد امكان واقعی یا غیرواقعی بودن این تصویر به شك می‌افتادیم.حال شما حكم كنید كه آیا این تصاویر مربوط به ولی‌عصر(ع)، و امام زمان (عج) ـ كه جان‌ها فدای او باد ـ است یا داستانی غیر واقعی و نادرست است؟ ما بیچارگانی هستیم كه وقتمان را در جستجوی امام(ع) در خارج به هدر می‌دهیم در حالی‌كه ایشان در دل هر انسان مؤمنی جای دارند.

یكی از مسائلی كه در این راستا دستخوش انحراف شده خرافه پردازیه كه در زیر به اختصار بهش اشاره ای شده :

1- خرافه پردازی و راززدایی:
    خرافه پردازی یعنی حقایق ماورای طبیعی دین، دست خوش عوام زدگی گردد و بستر مناسبی برای خرافه پردازی فراهم آید و عده ای داعیه رؤیت حضرت در خواب و بیداری كنند. راززدایی هم یعنی امور، مانند اموری طبیعی نگریسته شوند و رد پای هر امور ماورای طبیعی در آنها محو گردد؛ مانند ابن خلدون كه معتقد است مراد از ظهور مهدی (عج)، پیدایش حكومتی مبتنی بر اتحاد قبایل سادات اطراف مدینه و حجاز است.

چه بحث خوبی..مرسی

یکی از این انحرافات و اسیب ها واقعه آرماگدون میباشد که البته تحریف شده واقعه قرقیسیا میباشد(توسط غرب)

که ماجرای یک جنگ قبل از ظهور اقا میباشد

اگه کسی توضیح میخواد و نمیدونه چیه اینجا مطرح کنه من به طور خلاصه براش مینویسم

چون خیلی زیاده الانم وقتشو ندارم