باسلام

خواهر محترم ارزشمندترین چیز تو زندگی مشترك،تفاهم،صمیمیت می باشد اگر اینها نباشند خلوارها طلا مهریه هم نمی تونه خوشبختی ایجاد كنه.

دوستی و رحمت را بین زوجین خدا ایجاد میكنه،نه مهریه،پس بجای اینكه خوشبختی را درمهریه نجومی جستجو كنیم،خوشبختی را از خدا بخواهیم تا بدهد زیرا همه چیز بدست اوست.

التماس دعا

عجب.!!!!
 اولآ - حضرت شعیب مهریه در خواست نکردند.این شرط ضمن عقد بود.که فقط برای مدتی نزد او باشند .
دوم- اگر پدری  پیدا بشه که دخترش رو به غقد جوونی یک لاقبا از نظرمالی ولی از نظر اخلاقی کار درست در بیاره . و مدت -8-یا-10-سال هم از نظر مسکن و شغل و معاش تضمینش کنه.تا تجربه زندگی و مهارت کار را پیدا کنه.باید همچین شخصی را سر تا پاشو طلا گرفت.اگر سراغ دارید من حاضرم سی سال براش کار کنم بشرطی که دخترش هم دختر باشه..باحیا.!!!!

البته اونایی که مهریه میگیرند نوش جونشون و گوارای و جودشون .!!

ولی انصاف را هم رعایت کنند بد نیست.!!

مهریه كه برا ما خانم ها شیرینه بر آقایون بده،پس ما خانومها میگیم هرچه بیشتر بهتر

آقای منتظر بابت پاسخگوئی ممنون

با سلام

نظرات مراجع عظام در این مورد چنین است:

آیات عظام امام خمینی،بهجت ،تبریزی،سیستانی،فاضل و وحید:باید همان چیزی كه معین شده بپردازدو به روز محاسبه نمی ود(1).

آیة الله نوری همدانی:باید به نرخ روز محاسبه شود.(2)

آیةالله صافی:اگر فاصله زمانی به قدری طولانی باشد كه اختلاف ارزش مهریهزیاد و غیر متعارف باشد_به طوری كه در نظر عرف پرداختن آن به مبلغ سابق بدل آن محصوب نشود ودراین مدت نیز زن مطالبه می كرده است_باید به نرخ روز محاسبه شودولی با وجود آن احتیاط این است كه دو طرف باهم مصالحه و تراضی رفع اختلاف كنندو درغیر اینصورت باید مردهمان مقدار مهر راكه عقد بر آن خوانده شده بپردازد(3)

آیه الله مكارم:اگر فاصله زمانی به قدری زیاد باشدكه اختلاف ارزش مهریه زیادوغیر متعارف باشد به طوری كه در نظر عرف پرداختن آن به مبلغ سابق بدل آن محصوب نشود، مانند مهریه های مربوط به ده بیست سال قبل،باید معادل روز در نظر گرفته شودو یا لااقل مصالحه شود.(4)

آیة الله بهجت و آیة الله خامنه ای:اگر زمان زیادی بر مهریه گذشته ،احتیاط واجب آن است كه مصالحه كنند.(5)

پی نوشت

1.آیة الله تبریزی،استفتائات ص1649،فاضل جامع المسائل،امام خمینی استفتائات ،سیستانی سایت،ودفتر دو مرجع دیگر.

2.آیة الله نوری،استفتائات،ج1،ص636.

3.آیة الله صافی،جامع الاحكام،ج2،ص1296

4.آیة الله مكارم،استفتائات،ج 1،ص657

5.آیة الله خامنه ای،استفتاء ص227

با سلام

مهریه یك دین و بدهی به نفع همسر و علیه شوهراست كه اسم بدهی و درمقابل برخی تمتعات جنسی و اثبات صداقت برای تشكیل كانون گرم خانواده است.

بایستی توجه داشت كه مهریه ربطی به طلاق ندارد ،بلكه به مجرد عقد ازدواج ولو اینكه هیچ رابطه جنسی نیز برقرار نشده باشد، به عهده مرد می آید، البته قبل از همبستر شدن نصف مهریه به صورت قطعی به نفع زن ثابت می شودو پس از آن تمام مهره .

حال اگر شوهری نتوانست مهریه را به صورت نقدبپردازد،همسرش می تواند تقاضای توقیف اموال او را بنمایدو تا زمان پرداخت همه مهریه تقاضای حبس او را بنماید.با وجود این شوهر می تواند از دادگاه تقاضایصدور حكم به اعسار(ناداری و تنگدستی)نماید كه در صورت اثبات،از حبس و مجازات،معاف می شودولكن به میزانی كه دادگاه مقرر می كند باید طی اقساط ،مهریه را بپردازد.

موفق باشید.

 

با سلام

در سرگذشت حضرت موسی علیه السلام و حضرت شعیب علیه السلام، در قرآن آمده: هنگامی که موسی علیه السلام به خاطر حفظ جان خود از خطر فرعونیان از مصر بیرون آمد و به سوی مدین حرکت کرد، در بیرون شهر مدین دید چوپانان کنار چاهی توقف کرده اند و به نوبت، از چاه برای گوسفندان خود آب بیرون می کشند، دید در کنار آنها دو بانوی با حجاب ایستاده اند و آنها نیز منتظر نوبت خود هستند تا به چاه نزدیک شوند و آب برای گوسفندان خود از چاه بکشند.

موسی علیه السلام نزد آنها رفت و آنان را کمک کرد و آب از چاه کشید و گوسفندان آنها را آب داد...

آن دو دختر، دختران شعیب پیغمبر علیه السلام بودند، چون شعیب پسر نداشت، دخترانش عهده دار چوپانی گوسفندان شده بودند.

سپس دختران شعیب علیه السلام نزد پدر رفتند وجریان را گفتند، شعیب علیه السلام یکی از آن دخترها را برای دعوت موسی علیه السلام به خانه اش فرستاد، موسی علیه السلام آن دعوت را پذیرفت و به خانه شعیب علیه السلام آمد.

شعیب علیه السلام به شخصیت معنوی موسی علیه السلام پی برد و علاقمند شد که او را داماد خود نماید، از این رو به موسی علیه السلام گفت: "انی ارید ان انکحک احدی ابنتی هاتین علی ان تأجرنی ثمانی حجج فان اتممت عشرا فمن عندک و ما ارید ان اشق علیک ستجدنی ان شاءالله من الصالحین"من می خواهم یکی از این دو دخترم (صفورا و لعیا) را به همسری تو درآورم، به این شرط که هشت سال برای من کار کنی و اگر ده سال کار کنی، محبتی از ناحیه تو است من نمی خواهم کار سنگینی بر دوشت بگذارم و انشاءالله مرا از افراد صالح خواهی یافت (قصص، آیه 27)

موسی علیه السلام پیشنهاد شعیب علیه السلام را پذیرفت.

از این آیه چند مطلب استفاده می شود:

1. مهریه در قرن های قبل از اسلام نیز بوده است.

2. خواستگاری از ناحیه دختر نیز بوده چنان که شعیب علیه السلام از جانب دخترش از موسی علیه السلام خواستگاری کرد، بنابراین پیشنهاد خواستگاری از جانب دختر و کسان او، عیب نیست.

3. رواست که مهریه به صورت کار درآید نه پول

4. لازم نیست که مهریه یکجا پرداخته شود، بلکه با رضایت زن، در ذمه شوهر باشد کافی است

ولی در اینجا این دو سؤال پیش می آید:

1. چرا حضرت شعیب علیه السلام برای دخترش مهریه سنگین قرار داده است؟

2. با این که مهریه مال دختر است، چرا در سرگذشت فوق، به عنوان هشت سال کار برای پدر (شعیب علیه السلام) قرار داده شده، مگر دختر کالا است که آن را بفروشند؟؟

پاسخ:  در مورد سؤال اولی، باید توجه داشت که این ازدواج یک ازدواج معمولی نبود، بلکه مقدمه ای بود تا موسی علیه السلام در کنار پیر مدین، شعیب پیغمبر علیه السلام بماند و با کسب علم و معرفت در مکتب شعیب علیه السلام در سالیان دراز به مقام ارجمندی از علم و کمال نائل آید.

وانگهی درست است که موسی علیه السلام در این مدت طولانی برای شعیب علیه السلام کار می کرد، ولی شعیب نیز تمام زندگی او و همسرش را تأمین می نمود و اگر هزینه زندگی موسی و  همسرش را از مزد کار موسی علیه السلام کم کنیم، مبلغ زیادی باقی نخواهد ماند، نتیجتا مهر ساده و سبکی خواهد شد، بنابراین مهریه سنگین، مقدمه ای برای تکامل موسی علیه السلام در مکتب شعیب بوده و زندگی مادی و معنوی موسی علیه السلام را تأمین می کرده است (این که شعیب به موسی گفت "و ما ارید ان اشق علیک...؛ من نمی خواهم کار سنگینی بر دوش تو بگذارم و انشاءالله مرا از صالحان خواهی یافت» بیانگر همین مطلب است که منظور سختگیری نبوده، بلکه صلاح و کمال موسی علیه السلام هدف بوده است)

در مورد سؤال دوم: قرارداد شعیب علیه السلام با موسی علیه السلام به عنوان وساطت و وکالت از جانب دخترش بوده و با رضایت او انجام گرفته، با توجه به این که (چنان که گفتیم) محصول کار موسی علیه السلام صرف هزینه زندگی موسی علیه السلام و همسرش می شده است

نکته آخر این که با توجه به این که به اراده خداوند رسالت سنگینی در آینده به عهده حضرت موسی علیه السلام گذاشته می شود و آن رویارویی با فرعون و نیز داشتن قومی لجوج و بهانه گیر چون قوم بنی اسرائیل بوده است از این رو طبق مشیت الهی لازم بود مدتی به کار شبانی بپردازد تا آمادگی لازم را برای هدایت مردم و نیز روبرو شدن با مشکلات و سختی ها را پیدا نماید. از این رو این مدت شبانی نسبتا طولانی علاوه بر این که از محضر حضرت شعیب علیه السلام در جهت علم و کمال بهره می برد و علاوه بر این که تمام زندگی او و همسرش توسط حضرت شعیب علیه السلام اداره و تأمین می شد، فرصتی مغتنم برای حضرت موسی علیه السلام بود تا آمادگی لازم را برای رسالت آینده خویش به دست آورد

التماس دعا

 

 

با سلام

همه مراجع عظام در این مساله اتفاق نظر دارند مبنی بر اینكه مهریه دین و بدهی است كه بر عهده شوهر می آیدو باید آن را به زن بپردازد و چنانچه زن از دنیا برود،وارثان او می توانند از شوهرش مطالبه كنند.

التماس دعا

اگر از نظر احادیث و روایات مهریه زن باید كم باشد چرا خداوند در قرآن كریم جریان حضرت موسی و آشنایی ایشان با دختران حضرت شعیب را بیان فرموده كه از موارد مهریه سنگین و در واقع تشویق به این مساله است؟مهریه دختران شعیب 8تا10سال كار كردن حضرت موسی(ع)برای حضرت شعیب(ع)بوده است؟

درصورتی كه مرد نتواند به منظور طلاق مهریه زن را نقدا پرداخت كند تكلیف چیست؟آیا پرداخت به اقساط موضوعیت دارد؟چگونه دادگاه حكم می كند؟

آیا پرداخت مهریه به همان مبلغی كه قبلا معین شده و یا باید به نرخ روز محاسبه شود؟

سلام

چند تا سوال داشتم كه اینجا مطرح می كنم:

1.مهریه زن میت به چه كسی می رسه؟

دوست عزیز ولی باید توجه كنید كه هرچیزی كه كم است دلیل بر آن نیست كه اشتباه است،مثلا انسانهای موفق در جهان كم می باشند ولی آیا كسی می تواند بگوید آنها در اشتباه می باشند.

اگه مهریه ها واقعی باشه نه خیالی با ارقام نجومی، جوونهای امروز هم خواهند توانست مهریه رو هنگام ازدواج پرداخت كنند،مطمئنا جهیزیه حضرت زهرا(ع)در اون زمان خیلی هم بالا نبوده،و سپر هم خیلی گران قیمت نبوده است چون از چیزهای معمولی مثل آهن و غیره می ساخته اند.

اگه مهریه ها واقعی باشه نه خیالی با ارقام نجومی، جوونهای امروز هم خواهند توانست مهریه رو هنگام ازدواج پرداخت كنند،مطمئنا جهیزیه حضرت زهرا(ع)در اون زمان خیلی هم بالا نبوده،و سپر هم خیلی گران قیمت نبوده است چون از چیزهای معمولی مثل آهن و غیره می ساخته اند.