نماز امام حسین :  چهار رکعت است و. در هر رکعت سوره فاتحه پنجاه مرتبه و سوره توحید پنجاه مرتبه و در رکوع و بعد از رکوع هرکدام از سوره های فاتحه و توحید ده مرتبه و در سجده ها و بعد از هر سجده باز هم هرکدام از سوره های گفته شده ده مرتبه خوانده می شود و بعد از تمام شدن نمازها دعای مخصوصی دارد که در کتاب مفاتیح الجنان وجود دارد که اولش با این عبارت شروع می شود : اللهم انت الذی استجیب لادم و حوّاء     التماس دعا  ....  

سلام

آداب و دعا های عقیقه كردن رو میشه برام بفرستید؟

نماز امام حسین چیست و چگونه ادا میشود؟اگر در خواب ببینم پدر بزرگم كه فوت كرده از من میخاد این نمازو بخونم براش تعبیرش چیه؟

اینکه چرا نهی از منکر به سبک گشت ارشاد عملی نیست، و حتی مغایر با آیات و روایات، و اصول روان شناسیه مستندات مختلف و متعدّدی داره

* قرآن خطاب به پیامبر اکرم :

... وَ لَوْ كُنتَ فَظًّا غَلِیظَ القَلبِ لانفَضُّوا مِن حَولِك (1)
اگر تندخو و سختدل بودى مردم از اطراف تو متفرق مى شدند

* قرآن خطاب به حضرت موسی و هارون :

فَقُولَا له قَولًا لیّنا لّعَلّهُ یَتذَكَّرُ أو یَخشى (2)
و با او كمال آرامى و نرمى سخن گویید، باشد كه متذكر شود یا (از خدا) بترسد (و ترك ظلم كند)

* روایت "النّاس علی دین مُلوکِهم" مردم به دین پیشوایان خود هستند ! خیلی جای تأمّل داره و عامل دقیق و مهمّی در رفتار های اجتماعی مَردمه

* روایاتی که میفرماید در حضور مردم به کسی تذکّر ندهید و آبرو نبرید

* روایاتی که در مورد شرایط نهی از منکر داریم

* از مسلّمات روان شناسیه که کاری رو نمیشه زورکی جا انداخت
و ... خیلی دلایل دیگه
اون خطهای قرمزی که دور بعضی چیزها کشیده بودیم، اشاراتی بود به همین چیزها :

# وقتی کسی بی سیم دستش باشه و به کمرش دستبند و اسپری باشه
# مأمور نیروی انتظامی باشه و مسأله فرهنگی تلقی نشه، بلکه پلیسی بشه و حالت اجبار و قانون داشته باشه
# وقتی وسط خیابون و در معرض دید چندین نفر انجام میشه
# وقتی 10 تا پلیس هم اون ور تر وای میستن تا "خوف" رو القا کنند
و ....

مشخصه که این نوع برخورد و تذکر اون هم از جانب یک مَرد، اثر معکوس داره
ضمن اینکه این کارهای نصفه و نیمه و مغایر با تعالیم اسلام، مخصوص نیروی انتظامی نیست، هر کسی خودش میدونه چه کارهاییش مغایر با اسلامه

مهم اینه که اینجور کارها رو به اسم اسلام نذاریم
همین


........................................

1_ آیه 159 آل عمران
2_ آیه 44 طه

ایا این تفسیر درسته

جایی مطلبو خوندم میشه راهنمایی کنید

......

واضح‌ است‌ كه‌ اسلام‌ چیزی‌ را بدون‌ جهت‌ حرام‌ نمی‌كند و آن‌ نوع‌ موسیقی‌ چون‌ از جهات‌ مختلف‌ زیان‌ بخش‌ است‌، در اسلام‌ تحریم‌ شدهاست‌.

مسعده‌ بن‌ زیاد می‌گوید: در خدمت‌ امام‌ ششم‌ بودم‌ كه‌ شخصی‌ گفت‌: در همسایگی‌ من‌ كسانی‌ هستند كه‌ كنیزهای‌ آوازه‌ خوان‌ و موسیقیدان‌ دارند و گاه‌ و بیگاه‌ می‌خوانند و می‌نوازند. گاهی‌ كه‌ برای‌ كاری‌ به‌ طرف‌ دیوار خانة‌ آنان‌ می‌روم‌، اندكی‌ توقف‌ می‌كنم‌ تا آواز آن‌ها را بهتر و بیشتر بشنوم‌! حضرت‌ فرمود: دیگر این‌ كار را تكرار مكن‌.( بیست‌ پاسخ‌، مؤسسه‌ در راه‌ حق‌، ص‌ 191، به‌ نقل‌ از وسائل‌ الشیعه‌، ج‌ 2، ص‌ 957)

پیامبر(ص‌) فرمود:  خدا مرا به‌ رسالت‌ برانگیختهاست‌ تا برای‌ مردم‌ جهان‌ رحمت‌ باشم‌ و آنان‌ را به‌ سوی‌ سعادت‌ راهنمایی‌ كنم‌. خدا را فرمان‌ داده‌ كه‌ آلات‌ موسیقی‌ را محو كنم‌ و كارهای‌ جاهلیّت‌ را براندازم‌ .( مستدرك‌ الوسائل‌، ج‌ 2، ص‌ 458)

اگر انسان‌ خود را در وادی‌ موسیقی‌های‌ مهیّج‌ و مطرب‌ و رقص‌ و پای‌ كوبی‌ بیاندازد، كم‌ كم‌ از خوبان‌ و خوبی‌ها فاصله‌ می‌گیرد.

از تلاوت‌ قرآن‌، رفتن‌ به‌ مساجد، خواندن‌ نماز و دوستان‌ صالح‌ فاصله‌ می‌گیرد، و به‌ حدّی‌ می‌رسد كه‌ اصلاً از خوبی‌ها بدش‌ می‌آیدو بد و بدی‌ها را دوست‌ می‌دارد و همواره‌ با آن‌ها همراه‌ می‌شود.

شنیدن‌ موسیقی‌ و آوازه‌ خوانی‌ ضررهای‌ فراوانی‌ دارد، از جمله‌:

1ـ ضعف‌ اعصاب‌ و اختلال‌ حواس‌: موسیقی‌ به‌ ویژه‌ آهنگ‌های‌ حساس‌ آن‌ تحریكاتی‌ در اعصاب‌ سمپاتیك‌ و پارا سمپاتیك‌ به‌ وجود می‌آورد كه‌ در نتیجه‌ تعادل‌ این‌ اعصاب‌ به‌ بهم‌ می‌خورد و انسان‌ درچار ضعف‌ اعصاب‌ می‌گردد. دگتر دلف‌ آدلر پرفسور دانشگاه‌ كلمبیا می‌گوید: بهترین‌ و دلكش‌ترین‌ نواهای‌ موسیقی‌ شوم‌ترین‌ آثار را روی‌ سلسله‌ اعصاب‌ انسان‌ باقی‌ می‌گذارد. اصولاً شنیدن‌ موسیقی‌ و كنسرت‌ در اعصاب‌ یك‌ نوع‌ اثر تخدیری‌ ایجاد می‌كند كه‌ نجات‌ از آن‌ مشكل‌ است‌.

2ـ ضررهای‌ اقتصادی‌ موسیقی‌: هزینه‌های‌ سنگینی‌ كه‌ خرج‌ موسیقی‌ و مجالس‌ شهوترانی‌ می‌شو، ضربه‌های‌ جبران‌ ناپذیری‌ بر اقتصاد افراد و جامعه‌ می‌گذارد.

3ـ ضررهای‌ اخلاقی‌: مجالس‌ موسیقی‌ از نظر زیان‌های‌ فردی‌ و اجتماعی‌، باعث‌ گناهان‌ فراوان‌ می‌شود. موسیقی‌ سهم‌ بزرگی‌ در به‌ وجود آوردن‌ ناپسندها و پلیدی‌ها دارد. نغمات‌ موسیقی‌ اجتماع‌ را به‌ فسادو انحراف‌ می‌كشاند. موسیقی‌ مخصوصاً در محافل‌ مختلط‌ و به‌ ویژه‌ در صورتی‌ كه‌ خواننده‌ زن‌ باشد، مهیّج‌ شهوت‌ و هوس‌ است‌ و باعث‌ شهوت‌ رانی‌ و عشق‌ بازی‌ و اعتیاد به‌ آن‌ می‌شود و جامعه‌ را دچار گناه‌ و لغزش‌های‌ فراوان‌ می‌كند.

4ـ بزرگترین‌ ضرر موسیقی‌های‌ مبتذل‌ دوری‌ از خدا است‌. اساس‌ سعادت‌ یاد خدا است‌ كه‌ مایة‌ حیات‌ و اطمینان‌ قلب‌ می‌شود. كارهای‌ غفلت‌ آور در اسلام‌ ناروا قلمداد شده‌ و موسیقی‌ وغنا و رقص‌ و مجالس‌ لهو و لعب‌ نقش‌ مؤثری‌ در غفلت‌ از خدا دارد. ......

......

.....

بهتر است سؤال را این طور مطرح كنیم: چرا در برخی موارد ارث زنان نصف مردان است؟

امام رضا علیه السلام در پاسخ به این سئول فرمود: زن وقتی كه شوهر كرد، مالی به عنوان مهر می گیرد و هزینه زندگی وی بر عهده مرد است و مرد باید نفقه و سایر مخارج زن را بدهد، ولی بر عهده زن چیزی نیست، از این جهت حق مرد بیشتر است.( وسائل الشیعه، ج17، ص 437)امام صادق علیه اسلام فرمود : علتش این است كه اسلام سربازی را بر زن واجب نكرده و مهر و نفقه را بر مرد لازم شمرده است. از جرائم اشتباهی كه خویشاوندان مجرم باید دیه بپردازند ، زن از پرداخت دیه و شركت با دیگران معاف است.( المیزان فی تفسیر القرآن، ج4، ص 360)با توجه به این دو روایت و با نگاه به احكام دیگر اسلام متوجه می شویم كه نصف شدن ارث زن نسبت به مردان در برخی موارد با توجه به مسئولیت های اقتصادی در خانواده و جامعه مانند دادن نفقه ومهریه و پرداخت دیه به عنوان عاقله و شركت در جهاد و پرداخت حقوق واجب اجتماعی كه بر عهده مردان نهاده شده تنظیم شده و دین اسلام برای ایجاد تعادل میان مسئولیت و حق این احكام را وضع نموده است .طبیعی است كه دین اسلام وقتی مسئولیت مالی بیشتری را بر دوش مردان قرار داده حق بیشتری را نیز در ارث قرار داده تا بین مسئولیت و حق تعادل بر قرار شود. چون به موضوع مهریه و نفقه(دادن خرج خانواده) نگاه كنیم بخشی از این حقوق(اموال مردان) به زنان برگشت می كند. گذشته از این كه احكام ارث به لحاظ مصلحت های اجتماعی وضع شده و در مواردی كه مصلحت اقتضا كند یا شخص تمایل داشته باشد كه بازماندگانش به یك اندازه از اموال او بهره برند، می تواند از حق وصیت خود برای تقسیم سهام و برابری آن استفاده كند.

.......

اسلام، احكام ارث را بر اساس جنسیت مرد یا زن بودن وضع نكرده ، بلكه براساس مسؤلیت مالی و موقعیتی است كه این دو در خانواده دارند. در پاره ای از موارد زن بیش از مرد سهم می برد، بنابراین سهم ارث متناسب با نظركلی اسلام نسبت به خانواده، و تناسب تقسیم وظایف و مسؤلیت ها است. در بحث ارث زنان سه فرض مطرح است كه معمولا یك فرض آن ذكر می شود و از دو فرض دیگر غفلت می شود:

1- در مواردی زن و مرد همتا و مساوی ارث می برند، مانند صورتی كه میت ، پدر و مادر داشته باشد كه هر كدام به طور یكسان یك ششم ارث می برند و سهم پدر به عنوان مرد بودن بیش از سهم مادر نیست.

2- در مواردی زن كمتر از مرد ارث می برد، مانند دختر كه كمتر از پسر ارث می برد.

3-در مواردی سهم زن بیش از سهم مرد می باشد، مانند موردی كه میت غیر از پدر و دختر، وارث دیگری نداشته باشد كه در این جا پدر یك ششم می برد و دختر بیش از آن . نیز مانند موردی كه میت دارای نوه باشد و فرزندان او در زمان حیات وی مرده باشند كه در این جا نوه پسری سهم پسر را می برد و نوه دختری سهم دختر را، یعنی اگر نوه پسری دختر باشد و نوه دختری پسر باشد، دختر دو برابر پسر ارث می برد. (زن در آینه جمال و جلال، ص 346) بنابراین ،سوال را به صورت كلی نمی توان طرح كرد كه چرا ارث زن نصف مرد است، زیرا در مواردی ارث زن و مرد مساوی و در موارد دیگر ارث زن از مرد بیشتر است و فقط در برخی از موارد است كه ارث از مرد كمتر است.

....

سلام دوست عزیز : اولاً باید بدانیم كه موضوع نصف شدن ارث زنان در برخی موارد به معنای ناقص بودن یا نصف بودن شخصیت و ارزش زنان نیست كه برخی به غلط آن را تبلیغ می كنند.در دین مبین اسلام شخصیت انسانی زن برابر با مردان بوده و در رسیدن به درجات كمال انسانی هیچ تفاوتی بین این دوجنس قرار داده نشده كه آیات قرآن و احكام دین مبین اسلام به خوبی گویای آن است.  قانون ارث موضوع مالی و اقتصادی است كه در اسلام بر پایه عدالت اجتماعی بنیان نهاده شده و در آن مسئولیت های اجتماعی و خانوادگی هر یك از زن و مرد رعایت شدهاست. اگر از درون نظام حقوق اسلام به ارث نگاه شود، سهم زنان كه هیچ مسئولیت اقتصادی بر دوش ندارند، كاملاً منصفانه و ضامن كرامت و عزت نفس زن مسلمان است. در زمان ظهور اسلام و نزول قرآن كریم، محرومیت زنان از ارث میان همه اقوام ملل بشری در سطح دنیا وجود داشت و زن به هیچ یك از عناوین همسر، مادر، دختر و یا خواهر ارث نمی برد. اسلام در زمینه ارث ، انقلاب به وجود آورد و اولین نظام حقوقی جهانی بود كه به زنان حق ارث عطا كرد و تمام قوانین ظالمانه دوران جاهلیت را كه بر پایه اعتقادات و آداب و رسوم قبیله ای بود منسوخ نمود. در دوران جاهلی نه تنها به زن ارث نمی دادند بلكه بدون توجه به رضایت او همانند دیگران اموال متوفی وی را به ارث می بردند. این قانون جاهلی به وسیله قرآن كریم منسوخ شد. (نساء – 18 )

سلام دوست عزیز،  شیعه و سنّی می‏توانند در یك صف بایستند و نمازشان صحیح است ولی امام جماعت باید شیعه دوازده امامی باشد. اقتدا كردن به سنّی جائز نیست(توضیح المسائل مراجع، ج 1، مسئله 1453)مگر در شهرها و مكان‏های سنّی نشین كه اكثریت یا تمامی اهالی آن جا سنّی هستند، مانند شهرهای مكه و مدینه و جاهای دیگر. در این گونه مكان‏ها می‏توان از باب تقیه مداراتی به امام جماعت اهل سنّت اقتدا كرد. نماز جماعت با آنان با رعایت شرایط صحیح است.( آیت اللَّه خامنه‏ای، اجوبة الاستفتائات، س 613؛ آیت اللَّه فاضل، جامع المسائل، ج 1، س 423)

نقل قول از : سیمین م

سلام
میخواستم بدونم بستن چشمها موقع نماز جهت تمرکز بیشتر اشکال داره یا نه؟

ممنون

با سلام

هر چند بهتر است نماز با چشم باز باشد و نمازگزار به مهر و محل سجده نگاه كند و نماز با چشم بسته مكروه و ترك آن بهتر است؛ ولی برای كسانی كه با بستن چشمان خود در نماز، تمركز بیشتری پیدا می كنند و حضور قلبشان در نماز، افزایش می یابد، نماز با چشم بسته بهتر است.
شهید ثانی در این باره می فرماید: «راه درمان فرد ضعیف و عاجزی كه با اندك چیزی كه چشمش می بیند و یا گوشش می شنود، فكرش پراكنده می گردد؛ آن است كه در نماز چشمان خود را ببندد و یا در جایی تاریك و یا در مكانی كه چیزی جالب نظر در مقابل او نباشد و یا نزدیك دیواری كه چشم اندازی نداشته باشد، نماز بخواند و ازنماز خواندن در مكان هایی كه دارای نقش و نگار است و بر فرش های زینتی خودداری كند».1
بیان این نكته لازم است كه حالت انسان، از نظر كنترل نیروی خیال یكسان نیست؛ چون گاهی در برخی افراد، نماز در جای تاریك و با چشم بسته نه تنها مانع فعالیت نیروی خیال نمی گردد؛ بلكه باعث افزایش آن می گردد. به همین جهت، هر كس در مورد نماز خواندن با چشم باز و یا بسته و نیز در جای خلوت و یا در حضور دیگران، باید حال خود را ملاحظه كرده، و بر طبق آن عمل كند.2
التماس دعا
پی نوشت ها:
1. شهید ثانی، التنبی هات العلیه علی وظائف الصلاه القلبیه، ص 110.
2. حضور قلب در نماز، ص 54 (با كمی تصرف و تلخیص).