عرض شود که احساس شما را درک میکنم لکن ولایت فقیه یک شخصیت حقوقی دارد و یک شخصیت حقیقی اگر ولی فقیه واجب الاطاعه است برای کسانی که در مدارج علمی و عملی ازیشان بالاتر و والاتر هستند هم واجب است این مقام مراجعه و بیعت مردم است به هر تقدیر ولی فقیه مشروعیت دینی دارد نه مشروعیت دموکرات لذا بدون رجوع مردم و اقبال ایشان نیز ولایت دارد لکن در باره نحوه عملکرد اعزه من هم به بعضی ایراداتی در دل دارم . . . اما ملاک بیان حق  اینست که حضرت اقا در نماز جمعه فرمودند : با هم به قول احسن سخن بگوئید اگر نه خدا شما را میبرد و اقوام بهتر می اورد سخن قرآن است و همیشه مصداق دارد ... تعصب را در حرف خدا خرج کنیم و عمل به آن . . . اینکه فرمودند در مشروطه ما علمائی داشتیم که در اخلاص و معنویت بهتر از آنها نیامده اما بلای اختلاف خانه مان سوز است اینکه اختلاف را چگونه باید حل کرد شامل خود اقا مقام رهبری ( ایده الله ) و همه میشود ... من به شخصه از موضع گیری صریح آقا در نماز جمعه تهران موافق نبودم اما باز بسیار خوشحال شدم چون ایشان را اصلح میدانم در رابطه با حضرت مولای ماهم همچنین است

موید باشید

یا الله.ممنون جناب مسیبی.اما همچنان سوال من باقی است البته من کاری به رئیس جمهور و رقیب ایشان ندارم چراکه در این زمینه انها می ایند و میروند.اما این همه مقام ولایت و رهبری حتک حرمت شد، آیا شما این میزان موضع گیری را کافی میدانید.البته نه اینکه بنده در این مورد در مکان قاضی نشسته باشم و قضاوت کنم نخیر بنده دنبال توجیحی هستم تا کمی خیالم را آسوده کند.نزدیک 2 ماه اقتشاش و حمله به رهبری در گفتارها موجود بود و نادیده گرفتن نظام.حال سوال من این است آیا این میزان دفاع از کسی که در بالاترین رکن نظام اسلامی قرار دارد کافی است.و مهم تر از همه ، خواهش میکنم به این مطلب توجه کنید وقتی که این سکوت موجب سوء استفاده غربی ها برای نشاندن چیزهای غیر واقعی شده آیا باز این جایز است.شما فرمودید نماز جمعه محل حل اختلاف است.یعنی رهبری با انها مشکلی داشتند.یا اینکه انها تقاضای بطلان انتخابات کردند و بدون دلیل و سند بر ان پا فشاری میکردند و خدا میدانست چه ها میخواستند انجام دهند و تا به امروز نسبت های ناروا به حکومت داده اند تقصیر رهبری بوده؟البته من منکر مشکلات نمیشم.بسیار مشکلات و فسادها در مملکت موجود است.اما به هیچ وجه اعتقاد ندارم که برای از بین بردن این مشکلات تیشه به ریشه نظامی که مدام در حال ترمیم نقاط ضعفش است بزنیم.اگر ما می خواستیم نظامی غربی داشته باشیم کار راحت بود چون ان نظام ها تجربه شده و معایب ها بر اساس باورشان مشخص است و ساختار متناسب ان تجربه شده بود.اما یک نظام دینی و اسلامی که تا قبل تنها در حیطه تئوری بوده و تازه 30 سال است به عرصه عمل وارد شده مسلم است نیاز به زمان دارد تا ساختار صحیح اسلامی بر ان مستقر شود و این چه رفتار بود که کردند.خود غربی ها تا به حال چند مکتب عوض کردند تازه همین هم داره نا کار امد نشان میدهد.سوسیالیسم و لیبرالیسم و ده ها مکتب مختلف که همگی نا کار امد بودند.نماز جمعه محل حل چه اختلافی است آیا رهبری از مسیر خود خارج شده.آیا نباید موضع گیری مراجع بزرگوار به گونه ای باشد که به جای اینکه هر کسی نوعی برداشت خاص از رفتار انها بکنند مشخص و بارز و قاطع وارد میدان شوند.مگر این اولین بار است چنین مشکلی پیش امده.آیا بزرگواران زمان امام امام خمینی را در چنین شرایطی تنها می گذاشتند.کجا شهید دستغیب چنین کرد کجا شهید ایت الله طالقانی چنین کرد.کجا دیگران چنین کردند.آیا در تاریخ مبارزات ایران زمانی را سراغ دارید که روحانیون مخلص و مبارز پشت یک دیگر را خالی کنند.جناب نادر احساس میکنم پاسخ این سوال را خود شما و می شود گفت هیچ کس نمی داند.شاید اشتباهی بوده که رخ داد و رهبر بزرگوارانه این را در جمع روحانیون خبرگان فرمودند که این سکوت صحیح نیست.بزرگواران مراجع شاید در این امتحان الهی می توانستند نقش موثر تری ایفا کنند.من که واقعا چشمم به زبان اینها بود تا یکی کلامی بگوید و خیالم آسوده شود تا زمان پایان این مشکلات هیچ کس لب نگشود جز عده ای معدود.کاش می شد این درد دل را حضوری خدمت استاد بزرگوار حضرت ایت الله جوادی املی ببرم تا حد اقل بگویند تمام این تفکراتم اشتباه است و حقیقت چیز دیگری است همین برایم کافی است.انچه که این قائله را پایان داد مرور زمان و سخنان قاطع رهبری بود نه موضع گیری و سکوت مراجع.البته انشا الله همین طور که گفتم اشتباه از بنده باشد.هرچند رهبر معظم انقلاب حامی چون خداوند و امام زمان انشا الله دارند و همین برایشان کافیست.بنده با این گفته ها باز هم ذکر میکنم ارزش و زحمات این عزیزان برای اسلام را نمی خواهم نادیده بگیرم و حتی مقامات عرفانیشان. تنها به این واقعه خاص اشاره کردم وگرنه اگر اینان نبودند چه کسی اسلام واقعی را بیان مینمود.                      یا حق

بنده به لحاظ اینکه ایشان مرجع تقلید ما هستند و هم اینکه بیش از هر کس به ایشان مدیونم بدقت مواضع و گفتارشان را تعقیب مینمودم پیش از انتخابات هم ایشان از سخنان رهبری در مرسم ارتحال حضرت امام پشتیبانی کرد و فرمودند که : نماز جمعه محل موضع گیری نیست بلکه حق اینست که درین مکان طلب حل اختلاف مذموم شود ( از سه قسم اختلاف که فرمودند یک نوع مذموم و بلای الهی است )

جدا ازین که ایشان : حق را فرمودند مخاطب هر که میخواهد باشد گاهی حرف ایشان مصداقش چپ بوده و گاهی راست کل قوم بما لدیهم فرحون

موفق باشید