روستایی حاجی آباد کرمان شده است پاتوق بهائیان



بهائیون در نقطه خاصی از این روستا از قبل از انقلاب اسلامی تا کنون سکونت دارند.این فرقه مراسمات مذهبی خاصی ندارند اما با این حال برخی از آئین های مذهبی خود را به صورت مخفیانه برگزار می کنند.



معلم قرآن حاجی آباد با اشاره به تلاش و کوشش مربیان و معلمان پرورشی در جهت مسلمان کردن برخی بهائیون بیان داشت: این مسئله با مخالفت و واکنش هایی از سوی خانواده های آنها روبرو شده است.



وی در ادامه با انتقاد از برخی برنامه های فرهنگی گفت: برنامه های اردوهای جهادی نباید تنها در تابستان اجرا شود،باید با برنامه ریزی افکار و عقاید دین اسلام را به جوانان خود انتقال دهیم تا دیگر هیچ کس بهانه ای برای توجیه کارهای خود نداشته باشد.ما باید به نحوی عمل کنیم تا در صورتی که مانتوانیم نیازهای قشر جوان خود را برطرف کنیم؛ بهایئون و زرتشتیان با فراهم سازی بستر لازم با برنامه های مختلف علاوه بر به دست گرفتن قدرت تفکر جوانان مسلمان انها را از مسیر خود به بیراهه می کشانند.

 

این مدرس قرآنی یکی از راه های مقابله با بهاییون را استفاده از روحانیون با سواد دانست و افزود: امروزه یک روحانی باید علاوه بر برگزاری نماز جماعت از قدرت تحلیل و تفکر لازم برای جذب جوانان را برخوردار باشد.


وجود یک مرکز قرآنی در حاجی آباد به دلیل حضور بهائیون احساس می شود.ما باید با برنامه ریزی مناسب در وهله نخست با جذب جوانان مسلمان ، با طرح ها و برنامه های بهائیون مقابله کنیم.اما با توجه به حضور بهائیون در این روستا متاسفانه هیچ یک از نهادهای این روستاحاضر به همکاری با ما برای اختصاص دادن مکانی مجزا و البته مناسب و در شان یک مرکز قرآنی نشدند.

بهائیت از زبان « هرمان رومر » منتقد آلمانی


 " هرمان رومر (Hermann Roemer) متكلّم روحانی پروتستان، در هشت جولای 1880 در اشتوتگارت آلمان متولد شد.
رومر بین سال های 1898 تا 1902 در دانشكده الهیات و فلسفه دانشگاه های توبینگن و هال به تحصیل پرداخت و از محضر اساتید به نامی چون پروفسور هرینگ، هگلر، هول، كالر، رایشله، اشلاتر و زیبولد بهره برد.
پس از پایان تحصیلات در كسوت استاد الهیات در شهر باسلر به فعالیت های دین پژوهی مشغول شد و در سمینارهای دین شناسی پروتستان در اشتوتگارت به فعالیت پرداخت. در همان دوران به پیشنهاد دانشكده الهیات توبینگن، ریاست سمینارهای تخصصی و پژوهشی انجیلی را نیز بر عهده داشت.
هرمان رومر، خود در بیان اهداف تحقیقاتی خویش خاطر نشان می‌كند كه:
"در سال 1907 شاهد تأسیس انجمن بهائیان اشتوتگارت بودم و همواره نیاز به یك پژوهش عملی، جهت پاسخگوئی به تبلیغات بهائیت در آلمان را احساس می‌كردم."
 بدین منظور رومر كتاب خود تحت عنوان "بابیت و بهائیت، پژوهشی در تاریخ مذاهب اسلامی" را تألیف كرد.

كتاب او "Die Babi- Behai, Eine studie zur religionsgeschichte des Islams" در واقع، رساله دكترای او بود كه در سال 1911 به دانشكده عالی فلسفه دانشگاه توبینگن ارائه شد. این كتاب اولین اثر او درباره بابیت و بهائیت نبود.

 وی در سال 1908 مقاله ای در نقد بهائیت (1) و در سال 1910 به دنبال تحقیقاتی در خصوص تاریخ تبلیغات مذهبی در آلمان، مقاله ای تحت عنوان "تبلیغات مذاهب آسیایی در مغرب زمین" را به رشته تحریر درآورد (2).

در سال 1912 چاپ مشابهی از كتاب رومر تحت عنوان "بابیت و بهائیت، آخرین فرقه منشعب از اسلام Die Babi-Behai " The latest Mohammedan sect " منتشر شد.

آثار رومر، اولین آثار عمده در موضوع بابیه و بهائیت بود كه در آلمان منتشر می
شد؛ و علاوه بر مطالعات تاریخی، حاوی تحقیقات گسترده ای در نقد و بررسی تعالیم بابی و بهایی نیز بود.

محور اصلی كتاب "بابیت و بهائیت، پژوهشی در تاریخ مذاهب اسلامی" بررسی اصول بنیادی تعالیم بابی و بهایی در شناخت خدا، مظهریت، مقام انسان و رستگاری بود.

آثار او در نقد و بررسی فلسفی و كلامی تعالیم بابیت و بهائیت، بصورت قابل توجهی از سبك و اندیشه های "ایگناز گولدزیهر" تأثیر پذیرفته بود. از جمله منابع تحقیقات كتاب رومر آثار گوبینو، براون، گویارد، نولدكه، هوآرت، اوئن هایم، گولدزیهر، نیكولا، نیكلسون، كبلر، كرمر، ریشتر، اولد نبرگ، زیبولد، اشراینر، زیلر و نیز آثار مؤلفان بهایی و گزارش مسیونرهای مذهبی از ایران است.

كتاب رومر، همچنین مورد استناد و استفاده محققان بسیاری قرار گرفته است: از جمله پژوهشگرانی كه از كتاب رومر در تحقیقات و تألیفات خود در سطح گسترده ای استفاده كردند عبارتند از: روزنكرانتس، فلاشه ، پل شورلن، ریچارد شافر، فیچیكیا.
نیكولا توفیق از محققان برجسته بهایی آلمان در كتاب " DER information als method " بیان می كند كه اثر رومر، سند منحصر بفردی از دوران خود در اروپای آلمانی زبان می باشد و بی تردید واجد اهمیت تاریخی است و از آن می توان به عنوان مأخذ مستقیم مطالعات بابی و بهایی استفاده كرد.

ح-یکی از نکات مهمی که شهبازی بدان اشاره می‌کند، موضع انجمن حجتیه در مورد بهائیت بود. طبق ادعای وی انجمن حجتیه بر روی جنبه سیاسی و تاریخی بهایی از نفوذ بهائیان در ساختار حکومت و نقش آنان در سیاست یا کارکرد تروریستی و استعماری آنها دقت کافی نداشت و به مسائل دم دستی مانند«بی‌سوادی باب و بهاء و عبدالبهاء که مثلاً زبان عربی و مباحث سبک این چنینی» مشغول بود.

ز- مبلغین بهایی تاکید خاصی بر روی جنبش های فمینیستی دارند. از جمله کامنت پژمان محبوبی، مبلغ بهایی ساکن امریکا جلب توجه می‌کند:«طاهره ... برخلاف عرف آن زمان بی‌نقاب در مقابل مردان حاضر شد و به آن‌ها گفت: «من آن کلمه‌ای هستم که حضرت قائم به آن تکلم خواهد فرمود...» و آن کلمه نسخ شریعت اسلام بود که طاهره به طور سمبلیک آنرا انجام داد. ... طاهره رجعت فاطمه دختر پیامبر اسلام بود.»

و- استاد شهبازی بحث مهمی را در مورد ساختار بهائیت ارائه می‌کند: «در ادیان، پیروان در سازمان خاص متشکل نیستند و از تشکیلات و مرکزیت خاص تبعیت نمی‌کنند. زمانی که چنین سازمان و تشکیلاتی به میان بیاید و پیروان دین در قالب این تشکیلات تابع نظم معین شوند، این دیگر "دین" نیست "فرقه" است ...

بهائی‌گری، برغم ارائه تعالیم دینی، به یک سازمان منسجم و منضبط و متمرکز شباهت دارد یعنی به یک فرقه. در رأس هرم تشکیلاتی بیت‌العدل اعظم است که در حیفا مستقر است و اعضای فرقه از انضباط جدی برخوردارند. فرضاً، ... زمانی که بهائیان مثلاً سمنان به دستور رهبری (تشکیلات) موظف می‌شوند برای یک دوره زمانی یا گاه برای تمامی عمر به مثلاً گرگان مهاجرت کنند یا به کشورهای خارجی برای تبلیغ، این روش یک تشکیلات متمرکز است نه یک دین».

د- بهائیان ادعا می‌کنند که قبل از تشکیل دولت اسرائیل به آنجا تبعید شدند و هیچ رابطه سیستماتیکی با رژیم صهیونیستی ندارند. به علاوه، فلسطین امروزه سرزمین صهیونیستها محسوب می‌شود و مسلمانان حق مبارزه با آنها را ندارند.
ولی کامنت گذاران تاکید کردند که صهیونیست‌ها که صاحبان اصلی آن سرزمین را بیرون کردند، چگونه ممکن است با بهائیان برخورد جدی نداشته باشند، مگر این‌که این تبعیدیان به آن‌ها خدمتی بکنند؟ به علاوه بهائیان با به کارگیری عبارت «تبعید» مظلوم نمایی می‌کنند، حال آنکه به خاطر فتنه گری های مکرر از کشور اخراج شده اند.

ج- بهائیان ادعا می‌کنند که بهائیت با محبت در حال گسترش است. یکی از مبلغین بهایی در توجیه عضوگیری بهائیان از بین اقوام فقیر افریقایی این چنین توجیه می‌کند که «آن گرسنه آفریقایی، که یک عمر با او مثل انگل رفتار شده، می‌بیند که [از میان] بیش از یک میلیارد مسلمان یک نفر نیامده یک قرص نان دستش بدهد، ولی‌ یک بهائی که در کشور خودش هم تحت فشار است می‌رود آن سوی دنیا به او غذا می‌دهد».


ظاهرا جذب افراد مناطق محروم، در ایران نیز اجرا می‌شود. چنانچه یکی دیگر از نظرگذاران بهایی ادعا می‌کند «در یکی از شهرستان‌ها مشغول تدریس ریاضی به دانش‌آموزان بهائی، که از رفتن به «پیش دانشگاهی» ‌ محروم شده بودند بودم که ... مرا به ... احضار کرد[ند] و کلاس را تعطیل اعلام کرد[ند].» همین کامنت گذار در جای دیگری می گوید: «مادرم پانزده سال خدمت کرد هم در بیمارستان و هم در روستای‌مان که مردم را مجاناً کمک می‌کرد.»