به نظر من ، این کتاب ، یکی از کارهای متوسط مدرس صادقی است .
آدم ها و فضای این داستان تکراری است ...  شخصیت های اصلی داستان یادآور شخصیت های "شاه کلید" ، "خسرو" ، و دوتا از داستان های کوتاه "آن طرف خیابان" به نامهای "برای کی حمام بسازم؟" و "باغ مشیرالدوله" هست ...

از نکات مثبت این کتاب می توان به ، چند بعدی بودن روایت داستان اشاره کرد . ممکن است این نوع روایت شما را  کمی به یاد "من تا صبح بیدارم " بیاندازد  . وقتی دونفر یک قصه را بازگو می کنند و هر دو فکر می کنند و یا نه فکر هم نمی کنند ، فقط می خواهند اذیت کنند و شوخی ، اسم ها را عوض می کنند و بعضی از وقایع رو فراموش می کنند و ...  تمام این ها به جذابیت داستان کمک   می کند .