وقتی این دیالوگو میشنوید چه احساسی بهتون دست میده؟

ازدیار نبی آنکه خداوند قدرتش می دهد مسیر انسان بارسا را بی عدالتی جرم خود برستی و ستم انسانهای اهریمنی فراگرفته است بس خوشا به حال او که در راه خیر و اعمال نیک گام برمیدارد و بر ضعفا را چون شبان از دره های تنگ و تاریک عبور می دهد چرا که اوست که حامی برادران است و هم اوست هدایتگر گمراهان بس با قلبی آکنده از نفرت بر تو فرود خواهم آمد تا آنان که بر نابودی برادرانم کمر بسته اند نابود سازم بدان که این اراده خداوند است آنگاه که انتقامم را بر تو نازل خواهم کرد.