بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

إِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدَى
بر من است که هدایت تان کنم.
...
بیایید مطالبه کنیم هدایتمان را؛ بیایید ظرفمان را بزرگ کنیم مقابل کسی که هدایت ما را بر خودش واجب کرده.

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَقُولُواْ رَاعِنَا وَقُولُواْ انظُرْنَا
ای کسانی که ایمان آورده‌اید، (به پیامبر قتی که با شما صحبت می‌کند) نگویید «راعنا» بلکه بگویید «أنظرنا».
...
وقتی حتی برای انتخاب واژه‌هایمان هم باید مواظب باشیم بهانه دست دشمن ندهیم؛ تقوای سیاسی.

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

وَإِذْ زَاغَتْ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ
وَ تَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا
هُنَالِکَ ابْتُلِیَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالاً شَدِیداً
و وقتی که چشم‌هاتان خیره شد و جان‌هاتان به گلوگاه رسید،
آن‌قدر که به خدا گمان‌های ناروا بردید،
همان جا مؤمنان امتحان شدند و سخت تکان خوردند.
...
کاش توی همه لحظه‌هایی که جان‌مان به لب می‌رسد،
آن‌قدر که به تو گمان های بد می‌بریم؛ که نکند از یادمان برده‌ای،‌ فراموشمان کرده‌ای، رهایمان کرده‌ای،
یادمان بیاید همان جا محل آزمایش و امتحان ماست.

بسم الله الرحمن الرحیم 

یَآ أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ    ارْجِعِى إِلَى‏ رَبِّكَ رَاضِیَةً مَّرْضِیَّةً     فَادْخُلِى فِى عِبَادِى    وَادْخُلِى جَنتی

(فجر/۲۷-۳۰)

ترجمه‏ :

هان اى روح آرام یافته!                 به سوى پروردگارت بازگرد كه تو از او راضى و او از تو راضى است. 
پس در زمره‏ى بندگان من درآى.        و به بهشت من داخل شو!

به راستی آیا حسین (ع) و یاران نورانی و با عظمتش از مصادیق بارز این آیات نیستند؟؟؟

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین 

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِن تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِینَ مَرَّةً فَلَن یَغْفِرَ اللّهُ لهم
برایشان آمرزش بخواهی یا نخواهی،
 اگر هفتاد بار هم برایشان آمرزش بخواهی،
خدا نمی بخشدشان.
...
کافران و مشرکان؟
نه، اشتباه نکنید.
حرف از منافقان است؛ از کسانی درون بدنه نظام اسلامی!

بِسمِ الله الرّحمنِ الرّحیمِ

‏ وَعَلَى الثَّلاَثَةِ الَّذِینَ خُلِّفُواْ
حَتَّى إِذَا ضَاقَتْ عَلَیْهِمُ الأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَیْهِمْ أَنفُسُهُمْ
وَظَنُّواْ أَن لاَّ مَلْجَأَ مِنَ اللّهِ إِلاَّ إِلَیْهِ
ثُمَّ تَابَ عَلَیْهِمْ لِیَتُوبُواْ
إِنَّ اللّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِیمُ
... و بر آن سه نفری که تخلف ورزیدند،
تا آن‌که زمین با همه فراخی‌اش بر آن‌ها تنگ شد و از خودشان به تنگ آمدند،
و دانستند که پناهی از خدا جز به سوی او نیست،
پس خدا به آن‌ها رو نمود تا توبه کنند،
همانا خداوند توبه‌پذیر و مهربان است.
...
گاهی شاید همه سناریو برای آن است که بفهمی لا ملجأ من الله الّا الیه.
از او فقط به خودش می‌شود پناه برد.