اگر كسی از دیگری بپرسد: { آقا ! دو سه تا چند تا می شود؟} و پاسخ شنود كه : { نمی دانم}؛ حداكثر می تواند طرف مقابل را به بیسوادی در زمینه ریاضی سرزنش كند و نه بیشتر.
اما اگر كسی از دیگری بپرسد: { آقا ببخشید؛ نام شما چیست؟} و پاسخ { نمی دانم} دریافت كند و در پاسخ پرسشهای دیگری چون : { نام پدر؟ مادر؟ تاریخ تولد؟ شغل؟ خاطره ای از دوران كودكی؟ ...} نیز همچنان با پاسخ جدی{ نمی دانم} رو به رو شود؛ قاعدتا اگر بخواهد خیلی رعایت ادب كند؛ خواهد گفت :{ به نظرم شما باید به یك پزشك اعصاب و روان مراجعه كنید تا مشكل شما را از حافظه یا هرچیز دیگر باشد حل كند.} . اگر شخص مثال اول بیسواد بود؛ این دومی بی هویت و شاید دیوانه باشد.
این است كه هرچند به علوم تجربی بسیار علاقه دارم و پیشرفت آنها را در سرزمین خود آرزومندم؛ ولی بیش از هرچیز مهم می دانم كه ما خود را و هویت خود را بشناسیم. پدران خود؛ آنچه بر آنان گذشت؛ سرزمینمان؛ و ... خلاصه تاریخ میهنمان را بشناسیم تا هرچه هستیم؛ بی هویت نباشیم. یك كشاورز ساده - كه من باشم- اگر خود را ایرانی بشناسد ( نه از روی آنچه در شناسنامه اش نوشته اند؛ بلكه از روی تاریخی كه شناسنامه اصلی او است)؛ برای میهن و جامعه خود اثری مطلوبتر از دانشمندی دارد كه بی هویت است و ایران برایش چیزی جز نام یك كشور میان همه كشورهای جهان نیست.
از این رو این كلوب را آغاز كردم كه با ذكر نكات تاریخی و داستانهایی كه در عین مستند بودن؛ جذاب و جالب توجه و خواندنی هستند؛ به یكدیگر در شناخت هویت جمعیمان (ایرانی بودن) كمك كنیم.
شما هم با درج داستانهایی شیرین از تاریخ در كلوب گفتنیهاى تاریخ دستی به زیر بال ما بدهید
با تشكر ( گفتنیهاى تاریخhttp://www.cloob.com/club.php?id=5986 )