| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
134
|
1114
|
88/4/14 (22:50)
|
|
||
|
|
11
|
33
|
90/7/6 (21:48)
|
|
||
|
|
2
|
44
|
90/7/5 (19:33)
|
|
||
|
|
1
|
31
|
90/6/27 (07:57)
|
|
||
|
|
1
|
18
|
90/6/27 (07:56)
|
|
||
|
|
0
|
27
|
89/2/28 (00:05)
|
|
||
|
|
1
|
29
|
89/2/6 (20:27)
|
|
||
|
|
10
|
85
|
88/10/5 (12:36)
|
|
||
|
|
0
|
22
|
88/6/28 (10:16)
|
|
||
|
|
0
|
13
|
88/6/28 (10:13)
|
|
||
|
|
3
|
64
|
88/6/12 (13:49)
|
|
||
|
|
0
|
32
|
88/6/2 (00:04)
|
|
||
|
|
52
|
233
|
88/5/19 (16:59)
|
|
||
|
|
4
|
48
|
88/4/30 (23:21)
|
|
||
|
|
2
|
17
|
88/4/8 (16:58)
|
|
||
|
|
1
|
15
|
88/4/8 (13:37)
|
|
||
|
|
29
|
141
|
88/3/23 (17:46)
|
|
||
|
|
0
|
27
|
88/3/20 (14:33)
|
|
||
|
|
34
|
142
|
88/3/17 (22:20)
|
|
||
|
|
5
|
60
|
88/3/10 (14:38)
|
|
BLACK JANUARY 1990 IN AZERBAIJAN
əgər yaşamaq bir kərədirsə,sevdiyim kimi yaşamaq istəyirəm
BLACK JANUARY 1990 IN AZERBAIJAN
“Proclaiming the state of emergency in Baku and sending army to the city was the biggest mistake of my political life...”
From M.Gorbachev’s speech in Istanbul in April 27,1995
“Azerbaijanis will never forgive the tragic death of his sons and daughters to anyone...”
From the declaration of the Chairperson of Supreme Council of Azerbaijan SSR E.Gafarova in January 21, 1990
Late at night on January 19, 1990, 26.000 Soviet troops stormed Baku. They acted pursuant to a state of emergency declared by the USSR Supreme Soviet Presidium, signed by President Gorbachev and disclosed to the Azerbaijani public only after many citizens lay wounded or dead in the streets, hospitals and morgues of Baku.
More than 130 people died from wounds received that night and during subsequent violent confrontations and incidents that lasted in February; the majority of these were civilians killed by Soviet soldiers. More than 700 civilians were wounded. Hundreds of people were detained, only a handful of whom were put on trial for alleged criminal offenses. Civil liberties were severely curtailed.
The behavior of Soviet armed forces in Baku must be judged in the context of their actual mission. Mikhail Gorbachev's use of force in Baku was nothing but the desperate attempt to stop dissolution of Communist ruling in Azerbaijan. The Soviet army was trying to rescue the totalitarian regime, the rule of Communist Party and Soviet empire.
Then-USSR Defense Minister Dimitri Yazov stated that the use offeree in Baku was intended to prevent the de facto takeover of the Azerbaijani government by the noncommunist opposition, to prevent their victory in upcoming free elections (scheduled for March, 1990), to destroy them as a political force, and to ensure that the Communist government remained in power.
Human Rights Watch report, entitled "Black January in Azerbaijan", states: "Indeed, the violence used by the Soviet Army on the night of January 19-20 was so out of proportion to the resistance offered by Azerbaijanis as to constitute an exercise in collective punishment. Since Soviet officials have stated publicly that the purpose of the intervention of Soviet troops was to prevent the ouster of the Communist-dominated government of the Republic of Azerbaijan by the nationalist-minded, noncommunist opposition, the punishment inflicted on Baku by Soviet soldiers may have been intended as a warning to nationalists, not only in Azerbaijan, but in the other Republics of the Soviet Union."
"The subsequent events in the Baltic Republics - where, in a remarkable parallel to the events in Baku, alleged civil disorder was cited as justification for violent intervention by Soviet troops -further confirms that the Soviet Government has demonstrated that it will deal harshly with nationalist movements," continues the Human Rights Watch report.
The Wall Street Journal editorial of January 4, 1995, stated:
"It was Mr. Gorbachev's recall, who in January 1990 chose to defend his use of violence against the independence-seeking Azerbaijan on the grounds that the people of this then-Soviet republic were heavily armed gangs of hooligans and drug-traffickers who were destabilizing the country and quite possibly receiving support from foreign governments."
Gross violation of human rights and mass manslaughter in Azerbaijan caused little reaction of Western powers. Mikhail Gorbachev's regime was adamantly supported against "heavily armed gangs of hooligans and drug-traffickers."
The brutal use of force in Azerbaijan created an anti-force. It buried chances of preserving the collapsing empire and resurrected national movement for independence.
In 1991 Azerbaijan became independent.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
OPEN LETTER TO THE EX-PRESIDENT OF THE USSR, M.S.GORBACHEV
e-mail: gf@gorby.ru
Mr. Gorbachev,
As it happens 16 years successively since 1990, on January 20 people of Azerbaijan go into mourning and commemorate the defenseless compatriots killed in result of invasion of the Soviet troops to Azerbaijan.
Events of Bloody January - 133 people of peaceful population killed, knocked down by tanks on the streets of the city, 611 wounded women and children, 200 homes ruined and burned down.
Tragedy of Bloody January is a result of your order to invade peaceful city of Baku and some regions of the Azerbaijan Republic by armed troops of the Red Army on January 19-20, 1990. This was undisguised aggression against Azeri people undertaken by leadership of CPSU, Soviet State and personally by you, Michael Gorbachev.
However, this was not the first demonstration of your anti-Azeri policy. Beginning from 1988 you were taking measures against sovereignty and territorial integrity of Azerbaijan. Actions towards withdrawal of Daghli Garabagh from subordination to the Azerbaijan Republic started in result of our preconceived policy. Consequently, result of your efforts is slaughter of ten thousands of Azeris in Garabagh.
You were president of great state, leader of millions of people. People considered you as a stronghold of stability and justice. For the whole world your name was the synonym of democracy, reformation and glasnost in USSR. However, your activity was absolutely opposite to these remarks. You became grim descendant of totalitarian regime of you ancestors. Azerbaijan, Lithuania, Latvia, Estonia, Georgia are witnesses of this. These are the first republics started their struggle for sovereignty. Now, the great state is ruined, former brother republics are isolated, families are separated, and these are significant results of your “presidency”.
You and others guilty of actions of aggression against Azeri people still are not punished by the world legal institutions. However, your names are written by blood in the history of Azerbaijan.
Azerbaijan does not forget heroic people who have struggled for sovereignty and territorial integrity of the republic. In the same way, we will never forget those who have caused events of Bloody January, which was the next step in the action called genocide against Azeri people.
No one and nothing will be forgotten
Heç kim və heç nə unudulmayacaq
رسم نخجوان و مناطق اشغالی آذربایجان در محدوده نقشه ارمنستان توسط شرکت پارس ایران
مرگ بر تروریست های ائرمنی
میللی حرکت پنجشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۸:
تی آر تی: الهام علی اف و سرژ سارکیسیان رؤسای جمهور آذربایجان و ارمنستان که در پراگ پایتخت جمهوری چک با یکدیگر دیدار کردند اعلام نمودند بر روی نحوه و روش تفاهم موافقت کرده اند.
دیدار علی اف و سارکیسیان که در سفارت ایالات متحده آمریکا در جمهوری چک انجام گرفت ۲ و نیم ساعت به طول انجامید.
متیو بریزا رئیس همطراز گروه مینسک بعد از مذاکرات دو رئیس جمهور اعلام کرد دو لیدر بر نحوه حل مسأله به توافق رسیده اند.
بر اساس گزارش خبرنگار تی آر تی در باکو که از منابع دیپلماتیک کسب کرده است نحوه توافق به این گونه است: ارمنستان به اشغال قره باغ پایان داده و اجازه بازگشت آوارگان را به آن منطقه خواهد داد. آذربایجان نیز امنیت ارمنی های قره باغ را تأمین کرده و ارتباط بین قره باغ با ارمنستان را از طریق لاچین تضمین می نماید.
بعد از پایان این مرحله، وضعیت قره باغ روشن خواهد شد.
پیش از این نیز آذربایجان اعلام کرده بود حاضر به اعطای موقعیت بالا به قره باغ می باشد.
همچنین اعلام شد دو رهبر منطقه قفقاز در ٤ و ٥ ژوئن (۱٤ و ۱٥ خرداد) در حاشیه نشست اقتصادی در سن پطرزبورگ روسیه با یکدیگر ملاقات خواهند کرد.
در نشست سن پطرزبورگ علاوه بر باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا و نیکولاس سارکوزی رئیس جمهور فرانسه، عبدالله گل رئیس جمهور ترکیه نیز حضور خواهد داشت.
انتظار می رود رؤسای جمهور آذربایجان و ارمنستان در نشست فوق موافقتنامه پایانی صلح را امضا کنند.
منابع دیپلماتیک می گویند گفتگوهای ترکیه با ارمنستان در واقع پیش زمینه حل مسائل بین آذربایجان و ارمنستان بوده است.
بعد از اقدامات ترکیه، رهبران آذربایجان و ارمنستان ابتدا با دیمیتری مدودف رئیس جمهور روسیه دیدار کردند و پس از آن ایالات متحده آمریکا نیز برای حل مسأله پیش قدم شد.
ناظران سیاسی اعتقاد دارند هم اکنون رهبران ایالات متحده و روسیه در تلاشند ابتکار صلح را در دست گرفته و امضای قرارداد صلح بین آذربایجان و ارمنستان را به نام خود ثبت کنند.
در پی افزایش فشار و سرکوب علیه حرکت ملی آذربایجان بیست و یک نفر از جوانان آذربایجانی در چندین روز اخیر دستگیر شدند. جرم این جوانان اعتراض به وزارت کشور به خاطر ارائه مجوز به ارامنه جهت برگزاری مراسم 24 آوریل و کسب مجوز برای راهپیمایی مشابهی جهت محکومیت جنایات داشناکهای ارمنی می باشد. و عده ای از این جوانان نیز در اعتراض به دستگیری هموطنان خود دستگیر شدند. محکومیت جنایات تاریخی مسیحیان افراطی در قتل عام مردم ارومیه وخوی و سلماس و دهات اطراف در 1917 و جنایات فجیع داشناکهای ارمنی که منجر به مرگ هزاران زن ، کودک و سالخورده مسلمان آذربایجانی در قره باغ و صدها هزار آواره شد در حالی جرم محسوب می شود که حکومت جمهوری اسلامی هر ساله به حمایت از مردم فلسطین مردم را تشوق به شرکت در راهیمایی می کند. گویا مسلمین جهان که جمهوری اسلامی مدعی دفاع از آنان است به مسلمین درجه یک و دو تقسیم می شوند. از طرفی دیگر دستگیری این جوانان فهیم و غیور و پیغام آنها با بی تفاوتی و سکوت اکثر شخصیتها و رسانه هایی مواجه گشت که خود را مدافع آزادی و دموکراسی در سراسر ایران و سخنگوی کل مردم ایران می پندارند. حتی برخی از آنها با اطلاع رسانی خود سعی در ایجاد سمپاتی به نفع ارامنه در میان مردم ایران دارند. در حالیکه دستگیری یک نفر از فعالین سیاسی غیر آذربایجانی منجر به یک سلسله اخبار ساعت به ساعت در نشریات سراسری متعلق به اپوزیسیون مخالف حکومت می شود، اخبار دستگیری 21 نفر از جوانان آذربایجانی حتی ار حاشیه اخبار نیز دورتر می رود. گویا مردم ایران نیز از نظرایشان به دو دسته درجه یک و درجه چندم تقسیم می شوند.
البته این اول و آخر داستان تبعیضی نیست که سیستم شونیستی در ایران به غیر فارس زبانان روا می دارد. سیاهه بلند بالای جنایات شونیستها علیه ملتهای غیر فارس ایران و خصوصا ملت آذربایجان مستلزم بحثی است که آن را به نوشته های دیگر ارجاع می دهیم. اما این تبعیض را همین نشانه کفایت می کند که جمعیت بالغ بر 20 میلیون ترک زبانان ایران نه تنها از حقوق برابر با هموطنان فارس زبان در استفاده از زبان مادری خود برخوردار نیستند بلکه حتی از هموطنان ارمنی خود با جمعیتی حدود 170000 نفر هم که مدارس خاص خود را دارند محرومترند. برگزاری راهپیمایی جمعیت ارمنی علیه کشور همسایه بر اساس ادعاهای مبهم و ساختگی بدون مانع برگزار می شود ولی درخواست راهپیمایی از طرف آذربایجانیها منجر به دستگیری تعدادی از آنها می شود. حرکت این جوانان رشید آذربایجانی در تبرئه وحمایت از ملت هم کیش و زبان خود در کشور ترکیه و آذربایجان و افشای جنایات و نیات پلید داشناکهای ارامنه در سناریوی تجویزی استثمارگران منجر به اتهام آنها به پان تورکیست بودن می شود ، اما حمایت جمهوری اسلامی از اعراب مسلمان فلسطینی به پان عربیسم یا زنده کردن خاطرات غیر مستند صد سال قبل توسط ارامنه در کشور همسایه به پان ارمنیسم تفسیر نمی شود!! دولت اسراییل توسط جمهوری اسلامی به رسمیت شناخته نمی شود ولی دولت ارمنستان که با جنایات خونین خود قره باغ را به اشغال خود در آورده است مورد حمایتهای مستقیم و غیر مستقیم حکومت ایران قرار می گیرد تا از این دولت به عنوان اهرمی در مقابل اقتدار جمهوری آذزبایجان و به تبع آن علیه تقویت حرکت آزادیخواهی ملت آذربایجان استفاده کند.
از این نوشته قصد آن نیست که ملت آذربایجان و ارامنه را مقابل هم قرار دهد ، نخیر ، این دو ملت می توانند و باید فارغ از اهداف سیاست مداران رادیکال و نژاد پرست و بر اساس اصول حقوق بشر و بین الملل شرایط همزیستی مسالمت آمیز را فراهم کنند. هدف مخالفت با حمایت از مردم مظلوم فلسطین نیز نیست. بلکه فریاد و شکایت از سیستمی است که در آن ملت آذربایجان از طبیعی ترین حقوق خود محروم بوده در حالیکه ستارخان و باقرخان و شهید باکری اش خون برای حفظ جان و حقوق مردم ایران می دهند ومردمانش مالیات برای گسترش زبان شیرین پارسی می پردازند. شکایت داریم از این سیستم شونیستی تبعیض قومی که از افکار دولتمردان به اصطلاح ضد طاغوت جمهوری اسلامی و اطلاح طلبانش گرفته تا اپوزیسیون دموکراسی خواهش را آلوده کرده است تا جاییکه به جای حمایت از ملت آذربایجان تسلیم سیاستهای لابی ارمنی گشته و در سرکوب این ملت مظلوم با داشناکهای ارمنی همراه نیز میگردند.
اکنون 21 جوان آذربایجانی درزندان سیستم شونیستی آریا پرستان گرفتارند، جوانانی که جرمشان جز بیان حق و سخن از دموکراسی حقیقی چیز دیگری نیست ، دموکراسی که حتی ریش سفیدان مدعی دموکراسی منسوب به ملت و مذهب نیز از درک آن عاجزند. جوانانی از نسل ستارخان و صفرخان که درد ملت به دل دارند و بهترین لحظات زندگی خود را وقف ملت مظلومشان میکنند . یقین که با این حرکت غیر انسانی سیستم شونیستی حکومت مرکزی در دستگیری جوانان بی گناه و آزاده آذربایجانی حرکت ملی آذربایجان وارد فاز جدیدی خواهد شد و آن فاز انسجام و اتکاء به خویشتن برای ملت آذربایجان خواهد بود و قطعا نیز این اقدام ناجوانمردانه شونیستها بزودی حواب خود را از طرف ملت آذربایجان خواهد گرفت.
بر گرفته از پروفایل ( لاگ ) azbir 
آزاد تبریز - امروز ۹۱ امین سالگرد قتل عام ترکهای آذربایجان توسط ارامنه به سال ۱۹۱۸ می باشد.
ارامنه درماه های نخست سال ۱۹۱۸ آغاز به نسل کشی در منطقه کرده و حدود ۵۰ هزار ترک آذربایجانی را که اکثر آنها را زنان و کودکان تشکیل می داد بی رحمانه به قتل رساندند.
در آن تاریخ ارامنه که حمایت روسیه را نیز جلب نمودند تصمیم به عملی ساختن رویایی واهی اخراج ترکها از قفقاز گرفتند.
در همین چارچوب از اوایل سال ۱۹۱۸ به مدت حدودا سه ماه ترک های آذربایجان را مورد حمله قرار دادند.
در مدت سه ماه ۵۰ هزار ترک مسلمان توسط گروهک های مسلح ارمنی به شکل وحشیانه ای به قتل رسیده و صدها هزار نفر نیز مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شدند.
ارامنه تنها در باکو در تاریخ ۳۰ ام ماه مارس ۱۹۱۸ یعنی در خلال دو روز ۱۷ هزار انسان بی دفاع را که اکثریت آنها را زنان و کودکان و سالمندان تشکیل می داد به قتل رساندند.
جهان غرب نیز همچون همیشه در مقابل جنایات سکوت اختیار کرد.
ولی خلق آذربایجان به هیچ وجه این جنایت را به فراموشی نمی سپارند.
با همین هدف از سال ۱۹۹۱ به این طرف روز ۳۱ ام ماه مارس به عنوان سالروز نسل کشی آذربایجانی ها توسط ارامنه گرامی داشته می شود.
به منظور جلب توجه دقت جهانیان به این جنایت وحشیانه فعالیتهای متعددی ترتیب می یابد.
الهام علی یف رئیس جمهور آذربایجان در این مراسم تاکید کرد جنایات ارامنه در سال ۱۹۱۸ یکی از صفحات خونین اعمال نسل کشی بر ترکها می باشد.
میللی حرکت سه شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸۸:
تی آر تی: امروز ۹۱ امین سالگرد قتل عام ترکهای آذربایجان توسط ارامنه در سال ۱۹۱۸ می باشد.
ارامنه درماه های نخست سال ۱۹۱۸ آغاز به نسل کشی در منطقه کرده و حدود ۵۰ هزار ترک آذربایجانی را که اکثر آنها را زنان و کودکان تشکیل می داد بی رحمانه به قتل رساندند.
در آن تاریخ ارامنه که حمایت روسیه را نیز جلب نمودند تصمیم به عملی ساختن رویایی واهی اخراج ترکها از قفقاز گرفتند.
در همین چارچوب از اوایل سال ۱۹۱۸ به مدت حدودا سه ماه ترک های آذربایجان را مورد حمله قرار دادند.
در مدت سه ماه ۵۰ هزار ترک مسلمان توسط گروهک های مسلح ارمنی به شکل وحشیانه ای به قتل رسیده و صدها هزار نفر نیز مجبور به ترک خانه و کاشانه خود شدند.
ارامنه تنها در باکو در تاریخ ۳۰ ام ماه مارس ۱۹۱۸ یعنی در خلال دو روز ۱۷ هزار انسان بی دفاع را که اکثریت آنها را زنان و کودکان و سالمندان تشکیل می داد به قتل رساندند.
جهان غرب نیز همچون همیشه در مقابل جنایات سکوت اختیار کرد.
ولی خلق آذربایجان به هیچ وجه این جنایت را به فراموشی نمی سپارند.
با همین هدف از سال ۱۹۹۱ به این طرف روز ۳۱ ام ماه مارس به عنوان سالروز نسل کشی آذربایجانی ها توسط ارامنه گرامی داشته می شود.
به منظور جلب توجه دقت جهانیان به این جنایت وحشیانه فعالیتهای متعددی ترتیب می یابد.
الهام علی یف رئیس جمهور آذربایجان در این مراسم تاکید کرد جنایات ارامنه در سال ۱۹۱۸ یکی از صفحات خونین اعمال نسل کشی بر ترکها می باشد.
Ya Qarabağ ya ölüm, başqa yolu yox artıq!!!
Mənim könlüm ağlayar ağlayanla birlikdə,
Qarabağda qaralar bağlayanla birlikdə.
Yetmiş illik yaşını silə bilmir Qarabağ,
Azadlıq gəldi, lakin gülə bilmir Qarabağ.
Dünya duysun bu səsi! Bu səs Şərqin səsidir,
Peyğəmbərin öydüyü nəcib irqin səsidir,
Bu səs Azərbaycanın, bu səs türkün səsidir.
Bu erməni qəsd etdi canımıza qəsd artıq.
Ya Qarabağ, yaölüm, başqa yolu yox artıq!!!
Qarabağda qan var, qan, ağlayır Azərbaycan,
Qarabağda qaralar bağlayıb Azərbaycan,
Qanlar qarı əritdi, cağlayır Azərbaycan.
Vəhşət bu, vəhşət, dünya, dön bir bizə bax artıq!
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Dünya! Yetər! Göz yumma bu insanlıq suçuna,
Bax gözünü qan tutmuş erməninin bicinə,
"Mənimdir" deyə giribdir torpağımın içinə.
Ya bu işə bir son qoy, ya aradan çıx artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Azərbaycan bir gözdür, Qarabağ da bəbəyi.
Yəni Azərbaycanın tam ortası, göbəyi.
Gözüməmi göz dikdi bu erməni köpəyi?!
Bu köpək sənin, dünya, qapımızdan çək artıq.
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Mən onsuz ermənini halından tanıyıram,
Min doqquzyüz on səkkiz ilindən tanıyıram,
Qanıma batırdığı əlindən tanıyıram,
Şərt kəsdik - o əlləri kökündən qıraq artıq.
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Plan bu:
Qarabağa ilk öncə Muxtariyyat deyəcək,
Parlament və səsvermə, vicdansızlıq dönəcək,
Ardından da erməni Qarabağa qonacaq,
Ondan sonra erməni kök salacaq, sök artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Bu dünyanı aldadır erməni lobbiləri,
Amerika və Moskva ən böyük abiləri,
Legionerlər yığır Fransa kimiləri,
Ankarada bu qədər olamaz axmaq artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Qarabağda qapqara bir dastan yazılarkən,
O günahsız insanlar gülləyə basılarkən,
Körpələrin başları daşlarla əzilərkən,
Kimsə mənə deyəməz, dişlərini sıx artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Gənc, ixtiyar, qadın, qız durmadan qırılmaqda,
Qolları kəsilməkdə, gözləri oyulmaqda,
Dalğa-dalğa səmaya fəryadları yayılmaqda,
Bir şəhidin məzarı bir dənədən çox artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Hardasan, Əhli İslam?!
De, sən görmürsənmi bu zülmü, bu vəhşəti?!
Bu gün vəhdət günüdür, gerçəkləşdir vəhdəti,
"Allahu Əkbər" deyib tək yumruq ol, tək artıq!
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Müsəlman-Türk hər zaman vəhdətin dəstəkçisi,
Amma indi məzlum türk, çox olar köstəkçisi,
Malesef, İran belə erməni dəstəkçisi,
İslami istismara mənim qarnım tox artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Türkün dostu Allahdır, İslama inanmışdır,
İslamda "Hübbül vətən, minnəl iman" demişdir,
Demədi demə, dünya! Mənə "Cihad" şərt artıq.
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Budur dünya atlası, Qarabağ-türk bitmişdir,
Vaxt da qərarında bunu təsdiq etmişdir,
Erməni vətənimi rəsmən qəsbə getmişdir,
Kainatın önündə mənim alnım ağ artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Televizyalar verir, verincə də baxılır,
O mübarək məsçidlər, mədrəsələr yıxılır,
Süfrədə boğazımdan loxmalar keçmir, qalır,
Qardaşlarım ölərkən, mənə həyat yük artıq,
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Danış, dünya, bir duyulsun səsin.
Bir atəşkəs çıxardın, hardadır atəşkəsin?!
Bundan sonra o atəş istəyir kəsilməsin,
Atəşkəsi münasib bir yerinə sox artıq.
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
Erməni vampir kimi qanımızı içəcək,
Sonra bir atəşkəslə ağrımızmı keçəcək.
Bu rüzgarı əkənlər fırtınamı biçəcək?!
Ozan Arif deyir ki, yaydan çıxdı ox artıq.
Ya Qarabağ, ya ölüm başqa yolu yox artıq!!!
فراخوان شرکت در کنفرانس مجازی صلح آذربایجان - ارمنستان
از تمامی دوستان و دانشجویان و علاقمندان به این مسائل قره باغ برای شرکت در این بحث دعوت میشود
برسی مسائل قره باغ بصورت منطقی و یافتن راه حل برای صلح
آدرس کلوب انجمن اسلامی دانشجویان خوی
http://www.cloob.com/clubname/islamic_associate
از ارامنه هم جهت شرکت در این بحث دعوت خواهد شد
فراخوان شرکت در کنفرانس مجازی صلح آذربایجان - ارمنستان
از تمامی دوستان و دانشجویان و علاقمندان به این مسائل قره باغ برای شرکت در این بحث دعوت میشود
برسی مسائل قره باغ بصورت منطقی و یافتن راه حل برای صلح
آدرس کلوب انجمن اسلامی دانشجویان خوی
http://www.cloob.com/clubname/islamic_associate
از ارامنه هم جهت شرکت در این بحث دعوت خواهد شد
بیستمین جشن خون در قره باغ
سفاکان ارمنی برای کشتارشان جشن میگیرند
مرگ بر ارمنی و داشناک های ارمنی
بیزیم سولدوزـ ارمنی ها خود را برای برگزاری مراسم بیستمین سال اشغال قره باغ اماده میكنند.جدایی طلبان قره باغ خود را برای برگزاری جشن اشغال اماده میكنند در حالی كه قادر به جلوگیری از كوچ ارامنه از قره باغ بدلیل شرایط وخیم اقتصادی نیستند.
گروهی كه خود را حركت ازادی ملی قره باغ نام گذاشته است در ۲۰ فوریه ۱۹۸۸ اعلام موجودیت نموده و با مراجعه به حكومت سوسیالیستی شوروی خواستار الحاق قره باغ به ارمنستان و جدایی از اذربایجان شد.اشغالگران قره باغ بهمین جهت این روز را اغاز تجزیه قره باغ دانسته و ان را جشن میگیرند.
آقای شاهین
منظورت از به هم ریختن بحث ها چیه
این پرچم چه ربطی به ارمنستان داره
نکنه می خوای بگی ایران پاینده باشه تا همیشه به حمایتش از ارمنستان ادامه بده
دوست عزیز بس است دیگر بس کنید
یاشا کیشی یاشا آلتای بئی
گولمخدن قره لدیم
شاهین جان این پرچم ها چه ربطی به این بحث داشت؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
خداییش که خیلی خندیدم
