| عناوین بحث ها | ارسال کننده | پاسخها | بازدید | بروز رسانی | اولویت | |
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
134
|
1114
|
88/4/14 (22:50)
|
|
||
|
|
11
|
33
|
90/7/6 (21:48)
|
|
||
|
|
2
|
44
|
90/7/5 (19:33)
|
|
||
|
|
1
|
31
|
90/6/27 (07:57)
|
|
||
|
|
1
|
18
|
90/6/27 (07:56)
|
|
||
|
|
0
|
27
|
89/2/28 (00:05)
|
|
||
|
|
1
|
29
|
89/2/6 (20:27)
|
|
||
|
|
10
|
85
|
88/10/5 (12:36)
|
|
||
|
|
0
|
22
|
88/6/28 (10:16)
|
|
||
|
|
0
|
13
|
88/6/28 (10:13)
|
|
||
|
|
3
|
64
|
88/6/12 (13:49)
|
|
||
|
|
0
|
32
|
88/6/2 (00:04)
|
|
||
|
|
52
|
233
|
88/5/19 (16:59)
|
|
||
|
|
4
|
48
|
88/4/30 (23:21)
|
|
||
|
|
2
|
17
|
88/4/8 (16:58)
|
|
||
|
|
1
|
15
|
88/4/8 (13:37)
|
|
||
|
|
29
|
141
|
88/3/23 (17:46)
|
|
||
|
|
0
|
27
|
88/3/20 (14:33)
|
|
||
|
|
34
|
142
|
88/3/17 (22:20)
|
|
||
|
|
5
|
60
|
88/3/10 (14:38)
|
|
bu gün ,daha doğrusu dünən azərin 21idi
doğrudan da fikirləşirəm ki görən bu kişilər kimidilər,pişəvərilə devtindəkilər kimidilər
azərbaycanın 100illərcə yetirdiyi bu beyinlər bir günün içində nə də rahatcasına asılıb-kəsildilər,ya seyid cəfər və sohrab tahir kimi sürgün(təbid) oldular,ya da səfərxan kimi dustaq(zindan)landılar
biz azərbaycan türkləri bu kişilərin ovladlarıyıq?axı mən bina inanabilmirəm.onların qeyrətləri və qeyrətlərindən daha çox düşüncələri bizlərə gəlib çatmayıb
bu günkü durumumuz 10 il qabağa göra çox irəli olsa da məncə heç də yaxşı deyil.bu xaraba ortadoğu(xavərmiyanə)nun durumuna baxıqda,deyirəm ki bizə hər nə gərəkir(lazimdi)ama bizim heç nəyimiz yox
hər zaddan çox dışarı(eşik)da güclü bir təşkilat ki neçəsi var ama onalrın arasında birlik yox
Quzey Azərbaycanda güclü və demokratik bir devlət ki bu bir dana heç də yox .özəllik(xususən)lə bu Əliyev şahlarının əlində olan bu ölkə gündən-günə irəli gedib, zənginləşsə də ama azərbaycan xalqının savadlanmasına qarşı dılar.neyləmək diktatorların da sayağı budu
içəridə xalqımızın oyanışı özəlliklə bu yaxın illərdə yaxşıdı ama yenə də kürd və erməni sorununa baxanda, biz çox dalı qalmışıq
Güclü mediya ama qorxarım bu da ...Günaztv də az çox var ama ona da ulaşmaq zor.iran içində dəki mediyaları da deməsəm yaxşıdı
Dünən bir konsertə getmişdim.gərçəkdən sevindim
musiqi grupu gec gəldi ama gözəl oldu.xırdaca bir qız çıxdı neçə dənə şer oxudu.elə coşdurdu ki camahatı.o qızın atasına giciyim gəldi.tehranda yaşıyasan ama uşağıva bucur tərbiyə verəsən,gərçəkdə eşq olsun onun ata anasına.onların daşı düşsün türk uşaqlarıla parca danışan ailələrin başına
o duzlu qız şəhidlərə gora bir şer oxudu səid muğanlıdan və nemət vuqardan da bir şer oxudu.nemətin şeri lap mənim ürək sözüm oldu:KÖNLÜMDƏ TƏK BİR SEVGİLİM VAR O DA
AZƏRBAYCANDI
bir xırda qıza da gələnəksəl(sünnəti) paltar geydirmişdilər.xalamın yadına düşdüm axı o qız elat paltarı geymışdı və şamaxı da örtmüşdü
aparıcılardan biri parsıdı.çıxdı dedi ki bağışlayın mən azəri bilmirəm ki biz də hoyladıx dedik azəri yox türkü o yenə də tikrarladı ama neçə kərə bu işi gördü sonunda azərbaycanı dedi ama köpeyoğlu türkü demədi.həmmə özü də bildi nə pox yeyib,başladı yaltaxlanmağa
musiqi qrupu gəldi, neçə mahnı da oxundu ama mənə daha çox yapışan məhzuri adlı bir vokalistin senə çıxmasıdı.londonda yaşırmış və 15 il orada çeşidli dillərdə opera oxuyub dedilər
orda ayrılıq,evləri var ay aman xana xana və yalqızam yalqızı oxudu.sağolsun onu tanımıram ama öz sənətini iyi ifa etdi.hətta bir an Rəşid Behbudov ilə Lütfiyarın yadına düşdüm.neyliyim vokal eşqımdı
sonara neçə mahnı da oxundu və sonunda qarabağ şikəstəsi ilə azərbaycan mahnısın oxudular,tabi ki hamı da qalxdı ayağa və birgə oxundu
çox depresidim ama bu verliş məni toparladı bir az.şarj oldum
nə isə yenə labratordayam ether qoxusu hər yeri bürüyüb.hüşdən getməmiş bu yazıları qurtarmalı və tükan-bazarı bağlamalıyam
Qızıldan olsa qəfəsim,Azadlığa var həvəsim
روزی که زبانم را در دهانمان سوزاندند!
پس از سالها انتظار و مبارزه با ستم جگر سوزآریائیان،
سرانجام کبوترهای آبی آزادی از افق شفقین آسمان پدیدارشدند.
آنها گقتند : آزادی از راه رسیده است!

اینبار نیز آزادی کبوتری بود آبی رنگ ،
نشسته بر شانه های گرگی خاکستری!
...که در دل شبهای تاریک برای وطنش می نالید!

جلودار انها مردی از تبار ترکان فکور و جسور اوغوز بود.
توشه اش اندیشه بود و پیشه اش آزادی !
او پیشه وری بزرگ بود!

او تنها نبود!
انبوه خلق یاورش بودند.
او پیامبرآور حریت برای ملتی بود که تشنه رهایی بودند !

درآنروزها چقدر مردم شاد گشتند!
گلهای لبخند در چهره ها باز شدند.
حتی مادرهای داغدیده ای که فرزندانشان در راه آزادی آذربایجان به شهادت رسیده بودند از ته دل خوشحال شدند.

همه جا گل بود و سرود!
دختران ترک ، شعر غزی می خواندند ،
و چیچکهای درختان سیب به آواز آنها گشوده می شد!

قوپوزها نواخته می شد،
کودکان ماهنی می خواندند،
همه لزگی می رقصیدند و یاللی می رفتند!

نونهالان آذربایجان بسیار شاد بودند!
آینده در دستهای آنان بود،
همانند دسته ای از گلهای وحشی خوشرنگ و خوشبو!
ا
همه اماده بودند،
... ومنتظر ظهور یک تغییر بزرگ،
قرار بود 24 سال بعد از ستم سیاه آریایی، حادثه بسیار مهمی در آذربایجان اتفاق افتد!

زبان مادری ملت آذربایجان از اسارت آزاد شده بود!
کتابهای آنادیلی نوشته شده بودند،
دیگر کسی« بابا نان داد!» نخواهد خواند!

مدارس شروع شده بود،
بر روی تخته های سیاه کلماتی درخشانتر از خورشید نوشته می شدند!
همه چیز با آ ذربایجان شروع شده بود!

کودکان و نو جوانان مبهوت زیبایی وروانی زبانشان شده بودند!
آنها فهمیده بودند که زبانشان چون عسل شیرین است،
و وطنشان چون لعل قیمتی!

مکتب ها دیگر حکم زندان را نداشت!
شادی بود و اندیشه ،
و ورزش بود و جنب و جوش!

حنی بزرگسان نیز آمده بودند!
زبان ترکی هزاران ساله را باید یاد گرفت،
زبان مادری را می باید مقدس شمرد!

همه علوم به زبان ترکی آذربایجانی نوشته شدند!
وقت بسیار کم بود،
اما کتاب بعد کتاب منتشر می شد!

دانشگاه تبریز افتتاح شد!
سیل دانشجویان بسوی تحصیل روان گردیدند!
هیچ در بسته ای در برابر ورود به دانشگاه وجود نداشت!

مردم نیز خود دست بکار شده بودند،
تمام اسامی تحمیلی آریاییان برچیده شد!
ملت قلم برداشتند و زبان مقدس ترکی آذربایجانی راهمه جا نوشتند!

در روند اصلاح جامعه پیشه وری چقدر توانا و دانا بود!
او لحظه ای تنها نماند،
با مردم زیست و همراه با مردم به شهادت رسید!

او ستارخان زمان خود بود،
او اندیشه های مشروطیت را احیا کرد،
و نام سردار ملی را زنده تر!

میلیونها آذربایجانی به میدان امده بودند،
انروز آذربایجان سرافراز شده بود،
تبریز می رفت تا بار دیگر جهان شهر روزگار خود شود!

اما حریت اذربایجان در معرض خطر بود!
دشمنان تشنه خون ما بودند و مرگ ما را می خواستند!
جوانان دلاور ما فداکارانه جنگیدندو مردانه در خون خود غلتان شدند!

از بهار آزادی آذربایحان کمتر از یکسال نگذشته بود!
عفریت آریایی به سراغ ما آمد!
گلوله ها شلیک شدند و بزرگان ما به شهادت رسیدند!

در آنروزهای تلخ دههاهزار نفر کشته شدند،
و همین تعدادبه اسارت در آمدند و یا مال و ناموسشان به تاراج رفت.
دارها بر پا شد و آزادیخواهان یکی بعد از دیگری بر دار شدند!

وای برما،
وای بر جهان ،
و وای بر آتش آریایی منفوری که کتابهای آذربایجانی ما را همانند جوانان رشید ما سوزاند!

و کتابهای ما 58سال است که همچنان می سوزند!
اول مهرماه هر سال زبانمان در دهانمان گرفتار آتش فاشیسم آریائیان می شود!
و اما آتش شومش هر سال شعله ورتر از سال پیش!

این داغ سوزناک را بر روی زبانت حس می کنی!؟
هر سال زبانمان دردناکتر از سال پیش در دهانمان می سوزد،
....و ما سوختگان به چه دلیل این چنین ساکتیم!؟