آبشار وانا یا شاهدش

شاهاندشت حدود 120 کیلومتر از تهران فاصله داره که برای رفتن از تهران باید جاده هراز رو تا بعد از گزنک برید و در محلی که تابلو منطقه وانا هست از طریق پلی که برروی رودخونه هست به سمت دیگه رودخونه برید. بعد از پل از جاده دست راست کنار رودخانه میشه به شاهاندشت رفت.

شاهاندشت یکی از روستاهای بین راه تهران به آمل در جاده هراز است که به دو دلیل شهرت پیدا کرده یکی آبشار بسیار زیبا و بلند اون و دیگری قلعه عجیب و زیبای ملک بهمن است. روستایی که چسبیده به جاده اصلی هست ولی به هیچ وجه تا وارد اون نشید زیبایی اون قابل دیدن نیست.
این سفر شاهاندشت یک کمی با سفرهای دیگه تفاوت داشت این بار یکی از دوستان که تو عکاسی کلی وارد هست هم همراه ما اومده بود و کلی ازش فوت و فن عکاسی یاد گرفتم! به نظرم خیلی جای زیبایی بود از خود روستا گرفته تا دیدن مناظری که به هیچ وجه از داخل جاده هراز قابل دیدن نیست، از آبشار فوق العاده زیبای شاهاندشت گرفته تا قلعه خیلی عجیب ملک بهمن همه و همه اونقدر جالب بود که یکی از دوستان میگفت یک بار دیگه هم بیایم!!
در مورد مناظر نمیشه خیلی صحبت کرد بنظرم بیشتر دیدنی هست تا تعریف کردنی ولی در مورد قلعه.... قلعه خیلی عجیبی بود هرچی سعی کردم که تصور کنم چطوری تو قدیم با اون امکانات کم همچین قلعه ای ساخته شده به جایی نرسیدم! بنظرم حتی ساخت چنین قلعه ای در زمان حال نیز اگر غیر ممکن نباشد بسیار سخت هست!
هرچی تو اینترنت دونبال مطلب درمورد قلعه ملک بهمن گشتم نتونستم مطلب درست حسابی گیر بیارم در یک جا این مطلب رو گیر آوردم :
"این قلعه از قلعه‌های عظیم البرز است که در جاده هراز بخش لاریجان شهرستان آمل و مشرف به قریه شاهان دشت در ۷۵ کیلومتری جنوب آمل قرار دارد این قلعه متعلق به حکام پادوسبان است که در سال (۴۵ الی ۱۰۰۵) ه ق به رویان نور و کجور و رستمدار حکومت داشته‌اند بنای قلعه بر روی صخره‌ای حدود ۲۲۰ متر بالاتر ازسطح اراضی شاهاندشت از لاشه سنگهای بزرگ و کوچک و ملات گچ ساخته شده که بصورت طبقه طبقه و شامل اتاقها و قسمت‌های مختلف ساختمانی است."

و تو یک جای دیگه این مطلب را پیدا کردم :
"این قلعه به نام ملک بهمن ، آخرین سلطان سلسله استندار لاریجان (ملک قلا ( خوانده می شود. او پسر ملک کیومرث ، پسر ملک کاووس ، از احفاد کیومرث بن بیستون بن گستهم بن زیاد است.
زمان حکومت شاه طهماسب (930-984) 3طبقه از سلطان های استندار که بنی اعمام بودند، حکومت داشته اند. ملک عزیز، والی نور، ملک سلطان محمد، والی کجور و ملک بهمن ، والی لاریجان بوده اند. بنای قلعه بر سر کوهی منفرد و نوک تیز است که یک طرف آن ، دره ای است که آب بستر سنگی آن را به مرور ایام خورده و تنگه باریک به وجود آورده که به آبشاری حدود 25متر منتهی می شود. آب این دره که بسیار صاف و گوارا است ، از سرچشمه های شونا و دژمار شروع می شود و پس از گذشتن از الیاس تنگه و تنگه آبشار و روستای شاهاندشت از طرف راست به رودخانه هراز می پیوندد و جنوب قلعه به رشته سنگی دیوارمانند به نام نماز یارکر منتهی می شود. دامنه شمالی نماز یارکر، قطعه زمینی صاف است که با دیوارهای قطور از سنگهای عظیم خشکه چین آن را محصورش کرده اند. آنچه از آثار فیزیکی ، بنای محوطه و مجموعه کارکرد و تاریخ آن برمی آید، این است که متعلق به دوره ساسانیان بوده و آخرین دودمانی که بر این قلعه و اطراف آن حکومت می کردند، از خانواده ژاماسبیان بودند. ژاماس ، برادر قباد پدر انوشیروان بود که بر آذربایجان حکومت می کرد. بنابراین ، تنها خانواده ای که در ایران حدود 10قرن حکومت کردند و از خانواده ساسانیان بودند، در همین قلعه بساطشان برچیده شد.
"

در راه رفتن به قلعه دیوارهای سنگ چینی وجود داشت که تصور اینکه انسان این دیوارها را درست کرده خیلی سخت بود در عکسهای زیر میتونید بزرگی سنگهای بکار رفته در دیوارهای سنگچین بین راه رو با مقایسه فردی که در پایین یکی از دیوارها ایستاده حدس بزنید!!!

وقتی به بالای کوهی که قلعه برروی اون قرار داشت رسیدیم هرچی دنبال راه ورودی گشتیم پیدا نکردیم در موقع برگشت بطور اتفاقی یکی از افراد محلی رو دیدیم و ازش در مورد نحوه رفتن به قلعه سوال کردیم آدرس قسمت غربی رو داد ولی بنظر نمی اومد درست گفته باشه بیشتر بنظرم سرکارمون گذاشت!... به هرحال قسمت نشد داخل قلعه رو ببینیم.
موقع برگشت با گروهی برخورد کردیم که تصمیم داشتند از آبشار با طناب پایین بیاند. راستش وقتی گفتند این کارو میخوان بکنند کلی تعجب کردیم هم ساعت عجیبی رو انتخاب کرده بودند - ساعت 5 بعد از ظهر - هم لباس مناسب تن شون نبود!!! ولی با تمام این وجود گفتیم حتما به کارشون وارد هستند تا دیر نشده بریم پایین تا از پایین اومدنشون عکس بگیریم... آقا چشمتون روز بد نبینه ما تا حدود ساعت 5/5 وایسادیم اینا پایین بایند ولی فقط تا طبقه دوم تونستن پایین بیاند و هوا دیگه داشت تاریک میشد اونها هم تو اون طبقه گیر کرده بودند نه میتونستند بالا برن نه پایین بیاند دیگه یواش یواش ما دیدیم داره دیر میشه برگشتیم، دیگه خبر ندارم کارشون به کجا کشید... ولی بنظرم برخلاف ادعاشون خیلی وارد نبودند به نظرم توی شب از یک دیواره این شکلی که حتی یک جای کوچیک برای میخ کوبیدن نداره و از بس آب سرده که در طول چند دقیقه آدم یخ می بنده، اصلا حرفه ای نبودند، انشاالله که خدا بسلامتشان بدارد!!!؟؟

شاهاندشت حدود 120 کیلومتر از تهران فاصله داره که برای رفتن از تهران باید جاده هراز رو تا بعد از گزنک برید و در محلی که تابلو منطقه وانا هست از طریق پلی که برروی رودخونه هست به سمت دیگه رودخونه برید. بعد از پل از جاده دست راست کنار رودخانه میشه به شاهاندشت رفت. جاده شاهاندشت تازه آسفالت شده ولی جاده پر پیچ و خمی هست که اساسی احتیاط رو مطلبه! در ابتدای روستا هم یک جای مناسب برای پارک ماشین وجود داره.


                                            منتظر نظرات شما هستم