نمیفهمیدم چی جواب احوالپرسی های مینا رو میدم، با این حال به خودم مسلط بودم. مینا عجله داشت شماره ی همراهمو گرفت و گفت بهت زنگ میزنم . و زود تر از به خود اومدن من از هم جدا شدیم.

من توی راه برگشن به خونه  از خودم سئوال میکردم : آیا تمام مردان مثل همن؟ گیرم که باشن ، حتما استثنا بردار هم میشه.آره !، حتما میشه... مگه نمیشه؟

شاید اینائی که به من مبگن خوش به حالت که ازدواج نکردی، انتخاب های خوبی نداشتن؟ ها ؟

سمیرا میگه بقیه اش  رو ما بنویسم.

سمیرا، بهتر بود ، اسم بحث رو عوض میکردی ، میذاشتی باهم داستان بنویسم!

خانومی آخرش ازدواج کردی  یا   نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

یا الان عاشقی  و همش به  فکرش!!!!!!!!!!!!!!

مارو از خماری دربیار عزیز

خب خانومی بعدش...؟!

یه جوون خوش تیپ و خوش قیافه و تر تمیز همراهشه . اول پیش خودم فکر کردم مینا شوهر کرده اما بعد که بیشتر دقت کردم دیدم نه اون عموی میناس که اون موقع که ما دبیرستام بودیم سرباز بود و  ما کلی بهش می خندیدم که آش خوره و از این جور حرفها . راستش رو بخواین وقتی اونو با این سرو شکل دیدم خجالت کشیدم که برم جلو و سلام و علیک کنم اما دیگه دیر شده بود چون مینا هم منو دید و شناخت . مثل همیشه خندون و پر سر صدا اومد جلو و خودشو انداخت تو بغل من ........

...چون یه روز که داشتم از سر کار به خونه برمیگشتم... مینا رو دیدم اون از دوستای دوران دبیرستا نم بود  خیلی وقت بود که همدیگرو ندیده بودیم خلاصه خیلی خوشحال شدم جلو رفتم که باهاش احوالپرسی کنم که یه دفعه دیدم