من فکر نمی کنم این که ما تو دنیای مجازی همدیگرو بشناسیم تاثیر چندانی داشته باشه در آینده ی روابط اجتماعی. البته در مواردی گاهی خوب گاهی بد گاهی وحشتناک می تونه باشه مثلا اگه اعتماد به نفس کافیه رابطه ی اجتماعی ر ونداشته باشیم یا اینترنت کمک می کنه بهتر شه یا گند می زنه و کاری می کنه که تو دنیای مجازی دنبال دوست باشیم وچون این میل مون ارضا می شه دیگه دنبال درست کردن کمی اعتماد به نفس مون در دنیای واقعی نگردیم.

از طرفی اون جا می تونیم فارغ از هر واقعیتی از خودمون حرف بزنیم  واگه تا دیروز تو خونه تخم مرغ می خوردیم تازه اونم با روغن سوخته و شور...یک شبه تبدیل بشیم به یه سرآشپزفرانسویه قهار! 

معلوم نیست هر کی خودشو چه جوری نمایش می ده

اروین گافمن جامعه شناسی بود که می گفت آدم ها در روابط اجتماعی شون مث صحنه ی تئاتر عمل می کنن...واقعیت چیزیه که پشت پرده می مونه اما اونی که می بینیم جلوی صحنه ورو  سن است. نمایشی که به نوبت برای هم بازی می کنیم تا نشون بدیم چقدر کامل وبی نقصی ایم  ....اینترنت به جان گرفتن این تیاتر خیلی کمک می کنه