دومین گفتگو در این مورد از سایت روایت صدر: تاریخ شفاهی گفتگو با حجت الاسلام و المسلمین حاج شیخ حسن اختری

 این عده در خصوص ارتباط امام صدر با انقلاب اسلامی ایران نیز مطالبی را عنوان كرده‌اند ...
استاد: در مورد مسائل مربوط به انقلاب اسلامی ‌ایران نیز همینطور است. یادم هست كه وقتی ایشان آخرین سفر خود به ایران را انجام دادند، با شاه نیز ملاقات كردند. خوب، این ملاقات مورد اعتراض خیلی‌ها قرار گرفت. این قضیه در اواخر سال 50 بود و یا در اوایل سال 51. وقتی به بیروت بازگشتند، در فرودگاه استقبال مردمی ‌بسیار باشكوهی از ایشان انجام گرفت. من هم در مراسم استقبال حضور داشتم. در همان فرودگاه اطلاعات را به ایشان منتقل كردم ... گفتم آقایان می‌گویند كه شما چرا به ملاقات شاه رفته‌اید ... ایشان فرمودند كه این ملاقات حاصل مشورت با آقایان ایران بوده است. از جمله كسانی را كه نام بردند، شهید آیت‌الله مطهری بود. آنها به آقای صدر گفته بودند كه اگر ملاقات كنید، ممكن است بتوانید عده‌ای را از خطر اعدام نجات دهید. ایشان هم بر همین اساس با شاه ملاقات كرده بودند. البته من با این پاسخ آقای صدر قانع شدم. اما طبیعی است كه این قضیه برای كسانی كه آن زمان در بحبوحه حركت‌های تند انقلابی بودند، خیلی سخت و طاقت فرسا بوده است [2].

پی نوشت گفتگو:

[2] این حقیقت، که دیدار امام صدر با شاه به تقاضای مراجع، علما و بزرگان وقت صورت گرفت، امروز دیگر آنقدر روشن است، که حتی وزیر اسبق اطلاعات، حجت‌الاسلام و المسلمین قربانعلی دری نجف آبادی نیز، در خاطرات خود بر آن تاکید دارد: «در سال 1351، رژیم پهلوی قصد داشت چند تن از اعضای مجاهدین خلق را که در آن ایام در زندان بودند، اعدام کند. اصغر بدیع زادگان، رسول مشکین فام، ناصر صادق، سعید محسن و مسعود رجوی از افراد اعدامی‌ بودند. پس از اعلام این خبر، حرکت اعتراض‌آمیزی نسبت به به این اقدام صورت گرفت و جمعی از طلاب و روحانیت با خانواده‌های خود در مخالفت با اعدام آنها در منازل آیت‌الله شریعتمداری، آیت‌الله گلپایگانی، آیت‌الله نجفی مرعشی متحصن شدند و با توجه به اینکه در آن موقع منزل ما نزدیک منزل آقای شریعتمداری بود، خانواده‌ام نیز در خانه ایشان متحصن شدند ... به دنبال این حوادث از آیت‌الله سید موسی صدر خواسته شد تا به ایران آمده، از طرف علما و مراجع با شاه در خصوص اعدام این افراد  صحبت کند. ایشان در ملاقاتی که با شاه داشت، ضمن صحبت و گفتگو در خصوص مسائل مختلف از شاه خواست که از اعدام آنها صرفنظر کند و همچنین گفته بود که مراجع و علما از شما انتظار دارند که این افراد را عفو کنید ...»؛ ر.ک. به حیدر نظری، »خاطرات و مبارزات حجت‌الاسلام و المسلمین دری نجف آبادی»، ص 151 و 152.

با سلام...خوشحالم که سخنان ایشان مورد توجه شما قرار گرفت...گمان میکنم تمام سخنان ایشان چه در کتاب خاطراتشان و چه در مصاحبه ها و گفتگو هایشان با سایت ها و رسانه ها و سخنرانیهاشان در مراسم مختلف در مورد امام بسیار شنیدنی و دلپذیر است...و در عین حال برای نسل جوان بسیار روشنگر افکار و اندیشه واقعی امام صدر...مصاحبه مذکور توسط اقای دکتر کمالیان با اقای دکتر سید صادق طباطبایی انجام شده است ...که هم در کتاب عزت شیعه 2 و هم در سایت روایت صدر موجود است و البته به شما و دیگر دوستاداران امام صدر که تاکنون این گفتگو را نخوانده اند پیشنهاد میکنم وقت را بیش از این از دست ندهید ...چون با مطالعه این سخنان خیلی از گوشه های شخصیت امام صدر برایتان روشن خواهد شد و به شگفتی میافتید...برای من که اینگونه بود....در ضمن برای اطلاع شما باید عرض کنم ایشان برخلاف برداشت شما از دوستان و یاران مرحوم مهندس بازرگان و شهید مطهری بوده اند و اگر بخشی از خاطرات ایشان را بخوانید به سرعت به این حقیقت دست پیدا خواهید کرد...گو اینکه ایشان حتی سخنگوی دولت موقت مهندس بازرگان  و سمت معاونت سیاسی ایشان را داشته اند ...در این مطلب هم فقط به این مطلب خواسته اند اشاره کنند(البته به زعم من) که اصرار بر پذیرفتن درخواست علم مبنی بر ملاقات امام با شاه توسط اشخاص و نخبگان سیاسی همچون این بزرگان انجام شده و ایشان هم بنا به اعتماد به بزرگ اندیشی این دوستان خود درخواستشان را برای نجات زندانیان سیاسی پذیرفته است...

http://revayatesadr.ir/?PId=4&MId=31 در این لینک میتوانید مصاحبه را کامل مطالعه بفرمایید

امیدوارم در امتاحانات موفق باشید و به زودی به بحث برگردید...

بنده از شما ممنونم که با مطرح کردن سوال خود باعث شدید در این ایام دشوارسیاسی ایران کمی به تحقیق در مورد محبوب خود امام صدر بپردازم....

دوستان سلام

بالاخره بعد از گشت وگذار فراوان از این سایت به اون سایت و لطفی که یکی از دوستانم در حقم انجام داد و کتاب ارزشمند عزت شیعه رو در اختیارم قرار داد تونستم مطالب تقریبا جامع و کاملی رو در مورد ملاقات امام با شاه و همینطور نقطه نظر برخی از بزرگان سیاسی و انقلابی در این مورد از جمله مرحوم حاج سید احمد خمینی رو ازشون استخراج کنم و فکر میکنم مطالعه اینها میتونه جواب و روشن کننده خیلی از مسائل برای ما باشه:البته ضمن تشکر از دوست عزیزم که این کتاب رو به امانت در اختیار من قرار دادند باید عرض کنم قطعا مطالب کاملتری هم میتوان یافت که بیشتر برای ما این قضیه و ابعاد و اهمیتش رو روشن کنه و درسی برای جامعه کنونی ما قرار بگیره و من همچنان به دنبال تحقیق بیشتر در این زمینه هستم گو اینکه کاری که شما دوستان سوتک و مهدیه عزیز انجام میدید و مسئله رو نکته به نکته تحلیل میکنید هم بسیار اهمیت داره و امیدوارم دوستان دیگر هم در این بحث مشارکت کنن تا به نقطه نظر مشترک ونتیجه گیری منطقی تری برسیم....

در بخش سر فصل هایی از زندگی امام موسی صدر کتاب "عزت شیعه" به قلم استادان دکتر محسن کمالیان و علی اکبر رنجبر کرمانی در خصوص این واقعه اینطور امده است:

....در زمستان 1350 و بر اساس تقاضای مراجع وقت امام صدر جهت نجات برخی زندانیان سیاسی با شاه گفتگو نمود 1.که بعضی از انان از جمله ایت الله هاشمی رفسنجانی اندکی بعد از زندان ازاد گردیدند 2.

پی نوشت ها:

1.ایت الله العظمی سید عبدالکریم موسوی اردبیلی گفتگو با نگارنده بهمن 1376 قم .دکتر سید صادق طباطبایی.گفتگو با نگارنده اسفند 1376 .تهران:حجت الاسلام و المسلمین شیخ حسن اختری.گفتگو با نگارنده تهران زمستان 1380(گفتگو های 1.5.20 همین دفتر)

1. ر.ک . به ویزه نامه "نامه مفید" ص 45و 46 (مصاحبه با حجت الاسلام والمسلمین هاشمی رفسنجانی).

من به ترتیب اهمیت و کامل بودن مطلب از این گفتگو (مصاحبه دکتر کمالیان با دکتر سید صادق طباطبایی )شروع کردم:و به ترتیب بقیه را نیز در اینجا خواهم گذاشت:موارد مهم رو های لایت کردم ...امیدوارم روشن کننده باشد.

از این لینک میتوانید مصاحبه کامل را مطالعه فرمایید : http://revayatesadr.ir/?PId=4&MId=31

 جناب آقای دكتر! یكی از انتقادات مخالفین آن است كه می‌گویند، آقای صدر با رژیم شاه مدارا می‌كردند! آیا حضرتعالی هیچگاه صحبتی در این مورد از ایشان شنیده بودید؟
    استاد: بله! همانطوری‌كه اشاره كردید، یكی از ایراداتی كه به آقای صدر می‌گرفتند آن بود كه ایشان در بعضی مواقع با دولت ایران مماشات می‌كند. در همین رابطه مسأله ملاقات با شاه را هم مطرح كرده‌اند. در حالیكه این ملاقات اصلا به درخواست خود انقلابیون صورت گرفت! آقای صدر از اول هم گفته بودند كه من می‌دانم كه این ملاقات فائده‌ای ندارد؛ ایشان جزئیات این ملاقات را بعدا برای من تعریف كردند. در این ملاقات امیر اسدالله علم هم حضور داشت. ایشان بلافاصله بعد از ملاقات به علم گفته بودند كه اگر چه این آقا قولی داده است، اما به قولش عمل نخواهد كرد. بعد هم وقتی عمل نكرد و خبر اعدام برخی از زندانیان منتشر گردید، از اسدالله علم گلایه كرده و گفته بودند كه من می‌دانستم كه او به حرف‌های خود عمل نخواهد كرد ...
اما دلائل به اصطلاح مماشات آقای صدر با دولت ایران: آقای صدر می‌گفتند كه من در لبنان در وضعیتی قرار دارم، كه باید بطور همزمان در چند جبهه تلاش كنم. یكی از سخت‌ترین این جبهات، خنثی كردن اثرات منفی آخوندهای مرتجعی است كه در لبنان هستند و بطور سنتی می‌اندیشند. اینها روشها و شیوه‌های عامه‌فریبانه خودشان را دارند و وجود مرا از دریچه دیگری مانع منافع خودشان می‌دانند. به همین جهت با روش‌های اعتقادی خودشان عمل می‌كنند و من باید مردم را نسبت به این دریچه هوشیار نگه دارم. همانطور كه قبلا اشاره كردم، ایشان از كلمه عوام‌فریب خوششان نمی‌آمد و می‌گفتند كه وجدان اجتماعی مردم را نمی‌توان فریب داد! …
     یعنی تا این حد به مردم اعتماد داشتند؟
    استاد: بله؛ دقیقا! همانطور كه قبلا تعریف كردم، ایشان در موقع خداحافظی شان با آقا سید محمد باقر صدر گفته بودند كه ما باید 100 سال به عقب برگردیم و برخی اشتباهات مرحوم سید جمال را اصلاح كنیم؛ اشتباه سید جمال، كه خودش هم در آخر عمر بدان اشاره داشت، این بود كه به سران اعتماد كرده و از بالا كار را شروع نموده بود! آقای صدر می‌گفتند كه ما باید از پایین و از دل مردم كار را شروع نماییم، و با نوعی عمل سیاسی و مماشات با بالا، آنها را در خوف و رجاء نگاه داریم.
    مخالفت آخوندهای لبنان را می‌گفتم: آقای صدر می‌گفتند كه این آخوندها ایران را یك كشور شیعی و شاه را تنها رئیس شیعی می‌دانند كه می‌تواند در بحران‌های مختلف از آنها حمایت به عمل آورد! آخوندهای مرتبط با سفارت ایران نیز طی سال‌ها تبلیغات، اذهان مردم را در این جهت شكل داده‌اند. ایشان می‌گفتند كه اگر من علنا با شاه در بیفتم، اینها احساس خواهند كرد كه شاه برای آنها سفره‌ای گسترده انداخته و من مانع آنها در استفاده از این سفره هستم! به همین جهت زمان می‌خواهد تا من به اینها حالی كنم، كه هر یك ریالی كه شاه برای شما خرج كند، صد ریال برای خودش عوائد و تبلیغات خواهد داشت؛ وانگهی همین یك ریال را هم به شما نخواهد داد! آقای صدر می‌گفتند كه آشنا كردن مردم با واقعیات، به دلیل فعال بودن آخوندهای درباری و تحریک پاره‌ای علمای ناسازگار ایران، زمان می‌برد. به همین جهت هم چاره‌ای نداشتند جز این‌كه یك مقداری با اعتدال بیشتر در لبنان حركت کنند. به هر حال طبیعی بود كه در اینجا برخی پیدا شوند، مثل مؤلف كتاب «نهضت امام خمینی»، كه به این دیدگاه ایراد بگیرند. من یادم هست كه مرحوم احمد آقا به من می‌گفتند: «كسانی كه به آقای صدر می‌تازند كه چرا با شاه ملاقات كرده است، صرف نظر از این‌كه مقدمات این ملاقات را بدانند یا ندانند، دقیقا همان كسانی هستند كه مرحوم علامه مجلسی را امام سیزدهم می‌دانند! تمجیدی كه علامه مجلسی در مقدمه كتاب بحار الانوار از حاكم وقت كرده است، او را در حد امام زمان (ع) بالا برده است! آیا اینها حاضرند كه همین ایراد‌ها را به مرحوم مجلسی نیز بگیرند»؟. این یكی از تعابیر مرحوم احمد آقا بود ...
     ببخشید! این تعبیر مربوط به قبل از انقلاب است یا بعد از آن؟
    استاد: قبل از انقلاب؛ همان دورانی که احمد آقا دیگر در نجف استقرار یافته بود ...

 همانطور كه اشاره فرمودید، یكی از مسائلی كه موجب گله مندی برخی شده بود، ملاقات امام صدر با شاه است! آیا ممكن است زمینه‌ها و مقدمات این ملاقات را قدری بیشتر برای ما باز بفرمایید:
    استاد: حتما! همانطور كه اشاره كردم، آقای صدر داستان این ملاقات را برای من و برخی دوستان تعریف كرده بودند. ایشان می‌گفتند كه در سفر ایران، بعضی بزرگان، از جمله آقای مهندس بازرگان، شهید مفتح و شهید مطهری، و همچنین برخی از خانواده‌های زندانیان، از جمله خانواده‌های ناصر صادق، حنیف‌نژاد، بدیع‌زادگان و رضایی آمدند و از من خواستند تا با شاه ملاقات كنم. اینها به آقای صدر گفته بودند كه شاه می‌خواهد الآن وجهه‌ای كسب كند. از طرفی شما را به عنوان یك وزنه و قدرت قبول دارد. اگر مایل هستید كه اینها را اعدام نكنند، با شاه ملاقات كنید و با هر روش و تاکتیکی که صلاح می‌دانید، بگویید كه لا‌اقل به آنها حبس ابد دهد، تا بلكه بعدا قضیه به شکلی حل گردد.  دایی‌جان به آقای مهندس بازرگان گفته بودند: «من این مرد را می‌شناسم. او حتی به حرف‌های خودش هم پایبند نیست». در عین حال گفته بودند كه در صورت اصرار دوستان، من ابایی ندارم از این‌كه ملاقات كنم و اگر شما یك در هزار هم احتمال موفقیت بدهید، من می‌روم! استدلال آقای بازرگان و دیگران این بود که علمای ایران با شاه رو در رو هستند. اما شما به عنوان وزنه‌ای که در خارج از ایران هستید، محظورات علمای ایران را ندارید. ممکن است شاه روی وزنه شما در خارج حساب کند. ایشان هم گفتند: «من حرفی ندارم و می‌روم؛ اگرچه می‌دانم كه این ملاقات مؤثر نیست»! با این وجود آقایان اصرار داشتند که این ملاقات صورت بگیرد. مثلا تعبیر شهید مطهری این بود که اگر احتمال هم ضعیف باشد، محتمل قوی است! و لذا خوب است این ملاقات صورت پذیرد ...
     موضع شهید بهشتی در باره این ملاقات چگونه بود؟
    استاد: من موضع ایشان را به یاد ندارم. گمان می‌کنم چیزی هم نشنیده باشم. البته اینها همه با هم بودند ...
     آیا امام صدر هیچگاه از رژیم شاه كمك مالی هم دریافت كرده بودند؟
    استاد: ابدا! ایشان هیچگاه كمك مالی نگرفتند. البته چند بار دو سه نفری آمدند و مطرح كردند كه اعلیحضرت می‌خواهند كمك مالی کنند. آقای صدر هم تصریح كرده بودند كه اگر چه مردم اینجا به هر «یك ریالی» هم نیازمند هستند، اما من مطمئن هستم كه ایشان كمك نخواهند كرد! ایشان می‌خواستند به مردم نشان دهند و به رخ پیام آوران نیز بكشند كه شاه پولی نخواهد داد و تنها بلوف می‌زند! بعد هم كه ماجرای سفیر ایران در بیروت، منصور قدر، پیش آمد و چنین پیشنهادهای اصلا دیگر طرح نشدند. بنابراین حتی یك مورد هم پیش نیامد كه كمكی شده باشد.
   

نقل قول از : یه سوتک ناشناس

* در ویژه نامه ای که « شهروند » درباره ی امام صدر منتشر کرده بود، آقای علی اکبر صادقی (شوهر خواهر امام صدر) قضیه رو طور دیگه ای روایت کرده بود، ضمن اینکه فکر نکنم آزادی هاشمی رفسنجانی ربطی به اون ملاقات داشته باشه؛

* منظور من از مطرح کردنش تخطئه ی امام صدر نبود، بلکه کارش رو قبول دارم ولی میگم ضمن اینکه میگیم « قضیه چیه »، به این هم اشاره کنیم که « چرا؟ » و « در چه شرایطی؟ »
می خوام بگم زندگی امام صدر رو به یک « الگو » تبدیل کنیم نه صرفاً یک سری داستان های تاریخی؛
در مورد بالا میشه گفت چرا این کار رو کرد؟ شرایط چی بود؟ اگه من در چنین وضعی قرار گرفتم چیکار باید بکنم؟
اصلاً در چه شرایطی حق دارم این کار رو بکنم؟
آیا الآن به عنوان یک مخالف دولت، اگه بخوام از امام صدر الگوبرداری کنم، باید احمدی نژاد رو به رسمیت بشناسم؟؟؟ (به خاطر سیاسی شدن قسمت آخر عذرخواهی می کنم، ولی واقعاً سؤالمه)

دوست عزیز سلام

من هم اون مطلب و خاطرات اقای دکتر صادقی رو کامل خوندم اما چیزی که مطرح اینکه ما باید به صحبت و خاطرات اکثر دوستان امام استناد کنیم یا به برداشت شخصی افراد؟

آقا‌موسی صدر در اویل دهه 50 با شاه دیدار كرد. می‌گویند هدف از این دیدار، تقاضای جلوگیری از اعدام زندانیان سیاسی بود. شما اطلاعی از این دیدار دارید؟
آقای علم از زمان آیت‌الله صدر (پدر آقاموسی) با این خانواده آشنا بود و خیلی به آقای صدر ارادت داشت. علم اصرار كرده بود كه ایشان با شاه ملاقات كند و زمانی بود كه شاه رفته رفته از نظر مردم نامطلوب می‌شد و ایشان هم دوست نداشت كه خودش را به رفتن نزد شاه آلوده كند. تا اینكه سازمان امنیت ایران 13، 14 نفر را در كوه‌های البرز كه مشغول تمرین تیراندازی بودند، بازداشت كرد؛ یكی از آنها آقای كاظم بجنوردی بود. خانواده اینها جلوی خانه آقارضا صدر آمدند كه آقا موسی در آن موقع آنجا وارد شده بود و از او خواستند كه پیش شاه برود و شفاعت اینها را كند. 

چرا خانواده‌های زندانیان سیاسی چنین تصوری از آقاموسی داشتند كه او می‌تواند از اعدام فرزندانشان جلوگیری كند؟
به هر حال ایشان رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان بود و زمانی كه از لبنان به ایران آمده بود، در فرودگاه مهرآباد از دربار افرادی از ایشان استقبال كردند. خلاصه بزرگترها نشستند و مشورت كردند و آقا موسی را راضی كردند كه برود و با شاه دیدار داشته باشد و او از شاه به وسیله علم وقت گرفت.

در جلسه دیدار آقاموسی با شاه چه گذشت؟
ایشان وقتی از آن دیدار بازگشت، گفت: قرار بود كه بیست دقیقه با شاه ملاقات كنم كه یك ساعت و ربع طول كشید. به او گفتم اعلی حضرت! شما باید بدانید كه در هر جا از كره زمین هر شیعه‌ای كه صبح چشمش را باز می‌كند، شما را شاه خودش می‌داند. بنابراین انتظار مردم از شما نقش پدری است. شاه هم در پاسخ گفته بود: آقای صدر! اگر این‌ها آزاد بودند چه كار می‌كردند؟! می‌خواستند من را بكشند، باز هم شفاعت می‌كنید. در نهایت شاه قبول كرد و هیچ كدام از آنها اعدام نشدند.

http://shahrvandemrouz.com/content/843/default.aspx متن کامل مصاحبه در شهروند امروز را اینجا میتونید بخونید

چیزی که همه دوست و دشمن در مورد امام گفتن و قبول دارن این است که امام و به دخواست علما و بزرگان سیاسی قبول کردن با شاه ملاقاتی داشته باشن...خوب این جریان دقیقا پاسخ شما رو میده که چرا و چطور و در چه شرایطی...

ضمن انکه در این مورد باز در خاطرات یکی دیگر از دوستان امام فکر میکنم ایت الله موسوی اردبیلی بود ( که متاسفانه از سایت روایت صدر براشته شده و نمیدونم چرا) اومده بود که این کار امام از اون جهت اهمیت داشته که دوستان و برخی از علما به ایشون این پیشنهاد رو از اون لحاظ دادن که امام در اون مقطع تاریخی فقط یه روحانی ایرانی و شیعه از لبنان نبود بلکه در سرتاسر کشورهای عربی مورد احترام بود و حرف و پیشنهاد و نظر ایشان در مسائل جهان و خاورمیانه مورد جلب نظر همه روسای کشورهای همسایه و با نفوذ ایران بود...بنابراین نظر پیشنهاد دهندگان ملاقات امام با شاه این بوده که ایشان با این نفوذ کلام و قدرت سیاسی که در جهان عرب و اروپا پیدا کرده اند مسلما میتونن نظرشون رو بر شاه تحمیل کنن...

من با توضیحاتی که دوستمان مهدیه دادن کاملا موافقم و همه این موارد رو قبلا در سایتها و کتابهای خاطرات دوستان امام مطالعه کردم...اما از ایشون هم خواهش میکنم با ذکر منابع نقل قول دوستان امام نید تا حرف حق شما مستند جلوه کنه و مورد شک قرار نگیره....

اما مطلبی رو که شما اشاره کردید خیلی جالبه دوست عزیز ..شما میخواید بدونید اگر امام اون موقع قبول کردن با شاه ملاقات کنن و به بحث کردن با او معتقد بودن چرا چنین چیزی در این مقطع زمانی مثلا از طرف مخالفان رئیس جمهوری امکان پذیر نیست....خوب من فکر میکنم اگر قرار باشه از تاریخ درس بگیریم بنا بر شواهد حق با شماست و این یک جمله گمان میکنم بنا به اسناد تاریخی روشن گر باشه...

امام صدر شخصا گفتگو با شاه رو کار عبثی میدونستن ولی به اصرار دوستان اگاه سیاسی و به علت انکه وقتی جان انسانهای شریف مطرحه احتمال موفقیت ولو اندک جای شک و تردید باقی نمیگذاره ...و اینکه یادمان نره ایشون امام صدر بودن یعنی نمونه رهبری شیعه در عین برقراری دمکراسی در بیان رای و نظر شخصی شان ...یعنی حرمت گذاشتن به رای اکثریت بزرگان و شنیدن و عمل به رای و نظر جمعی ولو مخالف با نظر و عقیده شخصی که ممکن است درست تر هم باشه...و ثانیا اینکه یادمان نره که شاه دیکتاتور نه تنها به قول خود عمل نکرد بلکه این ملاقات باعث دشمنی بیشتر با شخص امام شد...پس نتیجه گیری اخلاقی و تاریخی انکه با دشمن دیکتاتور مذاکره بی فایده اس. جز انکه دشمنان و مخالفانش رو بهتر شناسایی میکنه و برای حفاظت از سلطه و قدرتش از هر کاری رویگردان نیست...مخصوصا زمانی که بدونه مخالفان قدرتمندی چون امام صدر وجود داره که به هر نحوی او رو روزی سرنگون خواهد کرد..

       مهدیه

نقل قول از : یه سوتک ناشناس

ضمن اینکه باید از جوابتون تشکر کنم، لازم دیدم نکاتی رو هم یادآور بشم:

اوّل تاکید می کنم جای این بحث اینجا نیست، فقط اشاره ای به موضوع می کنم.

* در ویژه نامه ای که « شهروند » درباره ی امام صدر منتشر کرده بود، آقای علی اکبر صادقی (شوهر خواهر امام صدر) قضیه رو طور دیگه ای روایت کرده بود، ضمن اینکه فکر نکنم آزادی هاشمی رفسنجانی ربطی به اون ملاقات داشته باشه؛

* منظور من از مطرح کردنش تخطئه ی امام صدر نبود، بلکه کارش رو قبول دارم ولی میگم ضمن اینکه میگیم « قضیه چیه »، به این هم اشاره کنیم که « چرا؟ » و « در چه شرایطی؟ »
می خوام بگم زندگی امام صدر رو به یک « الگو » تبدیل کنیم نه صرفاً یک سری داستان های تاریخی؛
در مورد بالا میشه گفت چرا این کار رو کرد؟ شرایط چی بود؟ اگه من در چنین وضعی قرار گرفتم چیکار باید بکنم؟
اصلاً در چه شرایطی حق دارم این کار رو بکنم؟
آیا الآن به عنوان یک مخالف دولت، اگه بخوام از امام صدر الگوبرداری کنم، باید احمدی نژاد رو به رسمیت بشناسم؟؟؟ (به خاطر سیاسی شدن قسمت آخر عذرخواهی می کنم، ولی واقعاً سؤالمه)

حرف شما درسته.. امام صدر دقیقه یه الگو ارائه داد.. الگویی که اگر امروز بروز بشه..کاملا کاربردیه. سوال شما هم مطمئنا سوال خیلی هاست.

درباره رابطه امام با شاه..چند نکته که الان تو ذهنم هست می گم و انشالله بقیه تکمیل می کنن:

دیدار سال 50 اما با شاه که به درخواست دیگران صورت گرفت، کاملا در آزادی تعدادی موثر بود. این مطلبیه که خیلی ها تایید کردند. خود آقای هاشمی هم تایید کرده. هرچند امام خودش اصلا برنامه ای برای دیدار نداشت و ترجیح می داد نره، اما دیگران اصرار کردند و گفتند هرقدر احتمال ضعیف باشه، باز هم ارزش داره شما برید. دلیلش هم این بود که تعداد زیادی محکوم به اعدام شده بودند. شاه هم قول ازادی همه رو داده بود که زد زیر قولش.

امام صدر هیچوقت شاه رو تایید نکرد... اما تا قبل از مخالفت علنی عده ای ازش ایراد می گرفتن چرا اینکارو نمی کنه که امام جواب داد شرایط لبنان با ایران  فرق می کنه. اون تو لبنان فعالیت می کنه و اونجا تصویر شاه تصویر شاه تنها مملکت شیعه س و از اقدامات دیگه ش خبر ندارن و امام نمیتونه علنا مخالفت کنه. البته همون زمان امام همه مبارزان فراری ایران رو پناه می داد. بهشون اموزش نظامی می داد. براشون گذرنامه با اسم دیگه می گرفت. سوریه رو برای فعالیتشون اماده کرد و .....

اما همون زمان وقتی شاه خواست پول ساخت بیمارستانی رو بده به این شرط که اسم شاه بالاش زده بشه..امام مخالفت کرد و شاه هم گفت به شیعه های لبنان بگید تا صدر اونجاست ما کمکی نمی کنیم.

وقتی امام میخواست بره لبنان احضارش کردن که شما تو لبنان به ما مرتب خبر بده..امام هم گفت من کارمند شما نیستم.. هرکاری که صلاح بدونم انجام می دم.

از اواسط دهه 50 هم مخالفت امام دیگه علنی شد. مثلا مصاحبه تندی با یه روزنامه انجام داد. طوری که تیتر زدن موسی صدر به روی شاه ایران آتش گشود.. سفارت ایران هم همه نسخه ای اون روزنامه رو خرید تا پخش نشه.

برای جریان دکتر شریعتی هم که دیگه همه چیز علنی شد. اگر لازم بود بفرمایید جریانش رو توضیح بدم خدمتتون.

    یه سوتک

نقل قول از : دینا موسوی

ضمن اینکه باید از جوابتون تشکر کنم، لازم دیدم نکاتی رو هم یادآور بشم:

اوّل تاکید می کنم جای این بحث اینجا نیست، فقط اشاره ای به موضوع می کنم.

* در ویژه نامه ای که « شهروند » درباره ی امام صدر منتشر کرده بود، آقای علی اکبر صادقی (شوهر خواهر امام صدر) قضیه رو طور دیگه ای روایت کرده بود، ضمن اینکه فکر نکنم آزادی هاشمی رفسنجانی ربطی به اون ملاقات داشته باشه؛

* منظور من از مطرح کردنش تخطئه ی امام صدر نبود، بلکه کارش رو قبول دارم ولی میگم ضمن اینکه میگیم « قضیه چیه »، به این هم اشاره کنیم که « چرا؟ » و « در چه شرایطی؟ »
می خوام بگم زندگی امام صدر رو به یک « الگو » تبدیل کنیم نه صرفاً یک سری داستان های تاریخی؛
در مورد بالا میشه گفت چرا این کار رو کرد؟ شرایط چی بود؟ اگه من در چنین وضعی قرار گرفتم چیکار باید بکنم؟
اصلاً در چه شرایطی حق دارم این کار رو بکنم؟
آیا الآن به عنوان یک مخالف دولت، اگه بخوام از امام صدر الگوبرداری کنم، باید احمدی نژاد رو به رسمیت بشناسم؟؟؟ (به خاطر سیاسی شدن قسمت آخر عذرخواهی می کنم، ولی واقعاً سؤالمه)


* ببخشید چون مثل اینکه تمام راه های ارسال پیام رو در پروفایلتون بسته بودید، مجبور شدم این نوشته رو اینجا بذارم:
اگه دقت کرده باشید پست دوم شما کاملاً در کادر نقل قول قرار گرفته بود و فونتش هم به همون شکل بود، که این مسأله ضمن ناخوانا کردن نوشته ها، باعث اشتباه مخاطب میشه؛
برای مواجه نشدن با این مشکل می تونید دقیقاً از خط آخرِ ویرایشگر شروع به تایپ کردن مطلبتون کنید(یعنی  اوّل دقت کنید از کادر نقل قول خارج شده باشید، بعد  بنویسید)
البته من فقط احتمال دادم که شما با چنین مشکلی مواحه شده باشید، چون خودم هم در اوایل حضورم در وب سایت کلوب با این مسأله مواجه شده بودم، شاید هم منظور خاصّی از اون کارتون داشتید.
به هر حال جسارت من رو ببخشید

دوست عزیز سوتک در اینجا به بحثی اشاره کردین که فکر میکنم جای اون البته اینجا نیست اما یه سوال راجع به این مطلب برام

پیش اومد و گفتم بد نیست ازتون سوال کنم تا شاید کمی رفع سوتفاهم بشه...

شما در اینجا اشاره کردین امام موسی صدر با شاه رابطه داشتن و شما دلایل این ارتباط رو خواستین که روش بحث بشه..میشه خواهش کنم توضیح بدین همچین مطلبی رو از کجا میگین>؟

این که امام به در خواست مبارزان سیاسی و مذهبی و علما در ایران با شاه ملاقات کردند تا شاید بتونن وی رو راضی کنن تا حکم اعدام بعضی از زندان سیاسی در انزمان اجرا نشه و البته ملاقات ایشون با شاه به ازاد شدن و اعدام نشدن ایت الله هاشمی رفسنجانی منجر شد ولی مانع رفع حکم اعدام از رهبران سازمان مجاهدین نشد البته و این مطلب بارها توسط دوستان و یاران امام مورد بحث قرار گرفته و خاطراتشون رو در این زمینه میشه جستجو کرد اما ارتباط دیگری با شاه وجود نداشته چه باز هم به قول دوستان و نزدیکان امام در لبنان کمک امام صدر به مبارزان ایرانی و پناه دادن به انها و حمایت از امام خمینی همیشه مایه دردسرهایی برای ایشان از جانب سفارت ایران در لبنان بوده که بسیاری از شواهد و اسناد ساواک به ان اشاره میکند و حتی در نقل قول یکی دیگر از همراهان  امام در لبنان گذرنامه ایشان دیگر تمدید نمیشود و ظاهرا امام از این بابت نه تنها احساس ناراحتی نمیکند بلکه به این مسئله افتخار کرده اند...

گرچه میتوان در این مورد کمی دقیق تر بحث کرد و حتی ذکر خاطرات را از منابعی که مستند و در دسترس همگان است استخراج نمود اما گمان میکنم برای جواب به این سوالات و تهمتهای قدیمی امام کافی است خودمان را به سلاحی همچون مراجعه به کتب و مقالات و خاطرات منشر شده توسط دوستان امام مجهز کنیم تا این گونه سوالات را دقیق و با اعتماد به مبارزی عظیم چون موسی صدر پاسخ دهیم...

البته دوست من بنده همچنان با این حرف شما موافقم که دلیلی ندارد وقتی بزرگ واندیشمندی را دوست داریم و او را جزو الگوهای جاودانه نوع بشر میدانیم هیچ ایراد و سوالی نسبت به او نداشته باشیم...سوال کردن و شک کردن حق مسلم هر انسان و جوان روشن اندیش و حق طلبی است...

1ـ در زمستان 1350 و بر اساس تقاضای مراجع وقت ، امام موسی صدر درباره برخی از زندانیان سیاسی با شاه گفتگو نمود که بعضی از زندانیان از جمله آیت الله هاشمی رفسنجانی اندکی بعد اززندان آزاد گردیدند.( http.//fa.wikipidia.org )

2- دیدار با شاه در زمستان 1350 به درخواست برخی اعاظم انقلاب به منظور جلوگیری از اعدام برخی جوانان مبارز و نیز آزادسازی آقای هاشمی رفسنجانی؛ http://sepidsatr.blogfa.com/post-15.aspx منبع :بازتاب

خبرگزاری فارس: "غسان التوینی " صاحب امتیاز روزنامه لبنانی "النهار " و معاون نخست‌وزیر پیشین این كشور گفت امام موسی صدر، رهبر ایرانی شیعیان لبنان، دشمنی شدیدی با محمدرضا، شاه مخلوع رژیم پهلوی داشت.

...التوینی در ادامه با اشاره به مبارزه امام موسی صدر با محمدرضا، شاه مخلوع رژیم پهلوی، تأكید كرد: امام صدر، دشمنی شدیدی با شاه ایران داشت به‌گونه‌ای كه هر گونه مصالحه با او را رد كرد. فقط برای یادآوری عرض می‌كنم كه اندكی پیش از ربوده‌شدن امام موسی صدر، من برای مصالحه بین شاه و ایشان، به تهران رفتم و با شاه در مورد آشتی با امام صدر گفت‌وگو كردم و شاه گفت مانعی نیست اما وقتی این موضوع را با امام صدر مطرح كردم با شدت هرچه تمام‌تر آن را رد كرد و گفت: «شاه، تابعیت ایرانی مرا لغو كرده، من او را از اریكه‌اش به زیر خواهم كشید.http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=8606100013

:دکتر محسن کمالیان به نقل از سایت صادق مدیا":

.... امام صدر در زمستان سال ۱۳۵۰ در حالی بنابر توصیه برخی مراجع وقت، درخواست شهیدان بهشتی، مطهری و خانواده‌های بعضی زندانیان مبارز با شاه دیدار کرد، که امام راحل به کلی با انجام چنین کاری مخالف بود. امام صدر طی تمامی سال‌های دهه ۵۰ شمسی در حالی با سران عرب از نزدیک تعامل داشت و امثال ملک حسن، ملک حسین و حتی انور سادات و حسنی مبارک را به گرمی در آغوش می‌کشید، که سلیقه امام راحل به کلی با این روش مغایر بود. امام صدر در حالی با راهبرد پرتاب کاتیوشا توسط فلسطینی‌ها از سرزمین جنوب لبنان به داخل اراضی اشغالی فلسطین قاطعانه مخالفت کرد، که مبارزان ایرانی منسوب به امام راحل در لبنان با استناد به بعضی فرمایشات آن بزرگوار متعصّبانه از آن دفاع ‌کردند.....

به شما دوست عزیز و دیگر دوستانی که در مورد امام صدر و انقلاب اسلامی ایران و رابطه و نظر امام صدر و امام خمینی نسبت به یکدیگر به این مقاله مراجعه کنید...گمان میکنم جواب بیشتر سوالات خود را در ان پیدا خواهید کرد...

http://weblog.sadeqmedia.com/?page_id=21