سالها از ربودن امام صدر می گذرد... سالهاست که نهمین روز شهریور را به یاد ربایش بزرگ مردی که ملتی را زنده کرد گزارشهایی تکراری را مرور می کنیم یا نمی کنیم، مراسی برگزار می شود یا نمی شود... کارمان شده دویدن و دویدن.

نمی دانیم امام صدر چه کرد و چگونه رفت که رسید... اما ما هر چه نمی رویم نمی رسیم، می دانیم، شک می کنیم و دوباره حیران افسوس هایمان را مرور می کنیم.

امسان نیز اگر برنامه ای برپا شود، عده ای خواهند آمد و صفات برترین و تقیصلی در توصیف او بکار می برند و حتی شناختن او را از روی قاب عکس به رخ دوستداران امام صدر می کشند.

نا گفته زیاد است... چه آنها که سالیان سال به تنهایی بار شناساندن امام موسی را بر دوش کشیده به ما رساندند و چه کسانی چون من که - از آشناییشان با امام صدر چندان نمی گذرد. همه نا امیدانه سخن از باز پس گرفتن امام صدر می رانند.

نتیجه اما همان است، امام موسی صدری باز پس گرفته نشده.

زمانی نیز امید به تغییر کارگزاران و دولت داشتیم، اما افسوس که حکومتی که قذافی ها را به آغوش می کشد همچنان برجایش نشست و دیگرانی که امید به کارایی شان در این زمینه داشتیم امروز به جرم براندازی و انقلاب مخملی یا در دادگاه هستند و یا در آستانه و تهدید به محاکمه.

شاید به انتظار سیاسیونی نشستن که فردایشان از امروزشان متزلزل تر است نتیجه ای جز نا امیدی نداشته باشد اما...

باید که مسئله امام صدر را از مسئله دولتی و حکومتی جدا کرد، باید با بوجود آوردن جنبشی مدنی و شناساندن امام صدر بوجود آوردن گروههایی متشکل از محقیق جغرافیایی و ژئوپولیسین های دانشگاه بتوان پروژه های دانشجویی خاصی را در غالب پروژه های دانشجویی و تحقیقی و پایان نامه جهت ارائه به احزاب سیاسی و سیاسیون ( به عنوان پشتیبان و صاحبان نفوذ در دستگاه دیپلماسی کشور ) و یا روزنامه ها زمینه ها و پیشنهادهایی برای تامین منافع جمهوری اسلامی، کم شدن اهمییت لیبی در توجهات دیپلماتیک کشور و نهایتا انزوای لیبی زمینه باز شدن هر چه بیشتر دست کشورمان را در چانه زنی در برابر دیکتاتوری کوتوله بالابرده در آینده بتوان آزادی امام موسی صدر را فرآهم آورد.

جدا کردن راه دوستداران امام موسی صدر از دولت این حسن را خواهد داشت که متکی به خودمان شده، به جای توهم پیگیری توسط دیگران خودمان نقشی به عهده خواهیم گرفت و همواره می دانیم که چه کارهایی انجام شده و در چه مرحله ای هستیم.

اگر چنین ایده ای را می پسندید و آنرا عملی می دانید، جهت ارائه آن و یافتن دانشجویان اساتید روابط بین الملل که در حوزه آفریقا کار می کنند دست بکار شوید، ایده را به آنها منتقل کرده پیش زمینه ای از نقش و جایگاه لیبی در میان سیاسیون ایرانی بیابید، راهکارهایی جهت جایگزین آلترناتیوهای دیگری به جای لیبی برای جمهوری اسلامی بیابید که هم منافع آنها را ارزان تر تامین کند، هم با کنار گذاشته شدن تدریجی لیبی و قذافی از مناسبات زمینه های بالا رفتن موقعیت دیپلماتیک کشور را در قبال لیبی و نفوذ در کشور های حامی او در آینده فرآهم آوریم.

فراموش نکنیم که کارکنان نسبتا تنبل و یا زرنگ وزراتخانه ها، اساتیدی که گه گاه دسترنج دانشجویانشان را بالا می کشند، کم در شکل گیری سمت و سوی هایی جدید در سیاست کشورشان بی تاثیر نیستند... همین مقالات مجلات و هفته نامه های معتبر و گزارشات روزنامه نگاران خارجی را ببینید که کم در ایده دادن به سیاستمداران خود بی تاثیر نیستند.

امروز احمدی نژاد حاکم است، فردا نیست... شاید دولتی سرکار بیاید که تمام قد پیگیر حل این مسئله باشد، این زمینه های تحقیقاتی و ایده های گسترش یافته پشتوانه ای برای کارشان خواهد شد.. اگر هم چنین نشود دستاورد کمی نخواهیم داشت و آن؛ نفوذ در میان دانشجویانی خواهد بود که در دستگاه دیپلماسی کشور یا در دانشگاه ها و مراکز تحقیقاتی به کار گرفته خواهند شد.

دستاوردهای تحقیقاتی که حتی اگر به آزادی امام صدر منتهی نشود منافع ملی ما را تامین خواهد کرد.

چه باید کرد، زمان گذشته است اما جز با کار اصولی نمی توان انتظاری از همایش ها و مرثیه سرایی های هر ساله داشت.